Бути наҷҷори ман сервисати якто
بت نجار من سرویست یکتا
зи сар то пои пайванд аз тамошо
ز سر تا پای پیوند از تماشا
Санавбари истода бар дӯконаш
صنوبر ایستاده بر دکانش
Туро шуд хешро аз бандагонаш
تو را شد خویش را از بندگانش
Ба боғи орзӯи сарви таманно
به باغ آرزو سرو تمنا
Занад пеши қад ӯ теша бар по
زند پیش قد او تیشه بر پا
Ҷаҳонии хизмат ӯ карда пеша
جهانی خدمت او کرده پیشه
Занад ҳар кас ба сӯии хеши теша
زند هر کس به سوی خویش تیشه
Забони тешааш ширини такаллум
زبان تیشه اش شیرین تکلم
Ба хӯни кӯҳкани хӯрдаи тараҳҳум
به خون کوهکن خورده ترحم
зи оби тешааш сабзи устихонам
ز آب تیشه اش سبز استخوانم
Ба зикри арра аш бошад забонам
به ذکر اره اش باشد زبانم
Чаҳ арра чун забони шуълаи саркаш
چه اره چون زبان شعله سرکش
Фгндаҳи ошиқонро дркшокш
فگنده عاشقان را درکشاکش
Чаҳ арраи зери дасташи сарбаландон
چه اره زیر دستش سربلندان
Буд Марии зи сар то пои дандон
بود ماری ز سر تا پای دندان
Ҳамеша шева ӯ дилхарошӣ
همیشه شیوه او دلخراشی
Ба хубон май намояди нози пошӣ
به خوبان می نماید ناز پاشی
Нигоҳ ӯ каманди осои кушанда
نگاه او کمند آسا کشنده
Ки бошад гӯшаи чашмаши баранда
که باشد گوشه چشمش برنده
Чаҳ ринда дорад аз ойинаи сина
چه رنده دارد از آئینه سینه
Чаҳ синаи соФдл аз меҳри кӣна
چه سینه صافدل از مهر کینه
Забон ӯ буд бо дили мувофиқ
زبان او بود با دل موافق
Сиррӣ дорад ба ҳамворӣ чу ошиқ
سری دارد به همواری چو عاشق
Асоси хонаҳоро ӯст устод
اساس خانه ها را اوست استاد
Ба аҳд ӯст ошиқи хонаи обод
به عهد اوست عاشق خانه آباد
Дӯконаш дар ба рӯй арши баста
دکانش در به روی عرش بسته
Димоғаш бар сар курсӣ нишаста
دماغش بر سر کرسی نشسته
Ба ҳар манзил гузорад пои ҳамон дам
به هر منزل گذارد پا همان دم
Кунад чун тешаи сихи хонаи муҳкам
کند چون تیشه سیخ خانه محکم
Сифед аз интизораши чашми дарҳо
سفید از انتظارش چشم درها
Ҷунуни печидаи занҷири назарҳо
جنون پیچیده زنجیر نظرها
Батон бар сӯрат ӯ гашта ҳайрон
بتان بر صورت او گشته حیران
Хаҷал аз бути парастӣ бут прессатон
خجل از بت پرستی بت پرستان
Хароби мақдам ӯ хон ва монҳо
خراب مقدم او خان و مانها
Гули афтода ба чашми тобдонҳо
گل افتاده به چشم تابدانها
Наме байнам ба қасри хеши бунёд
نمی بینم به قصر خویش بنیاد
Ғам ӯ хонимонам дод бар бод
غم او خانمانم داد بر باد
Рахш то рафта аз кошонаи ман
رخش تا رفته از کاشانه من
Сияҳ гардӣда рӯй хонаи ман
سیه گردیده روی خانه من
Маро кӣ аз дӯконаш баҳра мандӣаст
مرا کی از دکانش بهره مندیست
зи ҷӯши ъшқбозон таҳта бандӣаст
ز جوش عشقبازان تخته بندیست
Ба ман кӣ ошно аз рӯй ёрӣаст
به من کی آشنا از روی یاریست
Дилаш дар ошиқии таҳи чўбкорист
دلش در عاشقی ته چوبکاریست
Ба аҳди хеш устод бошад
به عهد خویش استاد باشد
Вафояш лек бебунёд бошад
وفایش لیک بی بنیاد باشد
Биёи соқӣ дарӣ бигушо ба рӯем
بیا ساقی دری بگشا به رویم
Ба ҷом бода башикан орзӯем
به جام باده بشکن آرزویم
Маро чун сидои маъмури гардон
مرا چون سیدا معمور گردان
Диламро хонаи пурнури гардон
دلم را خانه پرنور گردان