Маи қассоб ман шухӣаст хўнриз

مه قصاب من شوخیست خونریز

Ба хӯнам карда теғи ғамзаро тез

به خونم کرده تیغ غمزه را تیز

Шикастаи остини баҳри ҳалокам

شکسته آستین بهر هلاکم

зи дасти ханҷар ӯ синаи чокам

ز دست خنجر او سینه چاکم

Бар ояд шуъла чун шамъ аз забонам

بر آید شعله چون شمع از زبانم

Зада оташ ба мағзи устихонам

زده آتش به مغز استخوانم

Диламро ханҷараш бетоб карда

دلم را خنجرش بی تاب کرده

Нигоҳаши Зуҳраи ман об карда

نگاهش زهره من آب کرده

Таманнои ҷигари созами баҳона

تمنای جگر سازم بهانه

Ба пои худ рӯми саллохи хона

به پای خود روم سلاخ خانه

Дукони хешро ҳргаҳи кушояд

دکان خویش را هرگه گشاید

Кашами оҳ аз ҷигари шӯшами намояд

کشم آه از جگر شوشم نماید

Дукон ӯ лаболаб бошад аз пӯст

دکان او لبالب باشد از پوست

Ки ӯро ҳаст бар ҳар пӯстии дӯст

که او را هست بر هر پوستی دوست

Кунам то ҷони худ имрӯзи қурбон

کنم تا جان خود امروز قربان

Занами худро миёни гӯсфандон

زنم خود را میان گوسفندان

Бкштни софи созами иштиҳо ро

بکشتن صاف سازم اشتها را

Ки байнами зери теғ ӯ худо ро

که بینم زیر تیغ او خدا را

Ба дӯконаши рӯм дар хӯни тпидаҳ

به دکانش روم در خون طپیده

Наяндешам зи сарҳои бурӣда

نیندیشم ز سرهای بریده

Агар хӯнами бирезад мотамам нест

اگر خونم بریزد ماتمم نیست

з поем гар биёвезад ғамам нест

ز پایم گر بیاویزد غمم نیست

Нтобад рӯй ҷони дардмандам

نتابد روی جان دردمندم

Ҷудо созад агар аз банди бандам

جدا سازد اگر از بند بندم

з мижгонаш чакад хӯнами назора

ز مژگانش چکد خونم نظاره

Сар дораст сарҳои фитода

سر دار است سرهای فتاده

зи даст ӯ шудаи озурдаи ҷонам

ز دست او شده آزرده جانم

Расидаи теғ ӯ бар устихонам

رسیده تیغ او بر استخوانم

намегирад хабар аз ҳоли банда

نمی گیرد خبر از حال بنده

Нагӯям рози худ то пӯсти канда

نگویم راز خود تا پوست کنده

Наме байнам аз он маи длФрўзӣ

نمی بینم از آن مه دلفروزی

Кунам баҳри тФоؤли шонаи сӯзӣ

کنم بهر تفاؤل شانه سوزی

Рӯм бар кӯча ӯ хонаи созам

روم بر کوچه او خانه سازم

Ба ҳар каси ҷанги қассобонаи созам

به هر کس جنگ قصابانه سازم

Азу ҳар рӯзи пурсами нархи равған

ازو هر روز پرسم نرخ روغن

Кунам ҳар шаб ба ёдаши хонаи равшан

کنم هر شب به یادش خانه روشن

Буд дукон ӯ пайваста ҷоем

بود دکان او پیوسته جایم

Агар дар канда месозанд поем

اگر در کنده می سازند پایم

Ба ҳар дукони дамӣ ӯро бубинам

به هر دکان دمی او را ببینم

Ба ҳар ду канда зону нишинам

به هر دو کنده زانو نشینم

Ба болои ҳам афтодаи назора

به بالای هم افتاده نظاره

Ба рӯй таҳтааш чун гӯшти пора

به روی تخته اش چون گوشت پاره

Рӯми сӯии дӯконашро шавам дӯст

روم سوی دکانش را شوم دوست

Ба умедӣ ки қассоб ошно ҷӯаст

به امیدی که قصاب آشنا جوست

Ба худ имрӯз менозад сари ман

به خود امروز می نازد سر من

Ки дорам миннати теғаш ба гардан

که دارم منت تیغش به گردن

Хумор тишнагӣ рафт аз сабуем

خمار تشنگی رفت از سبویم

Гиреҳ шуд оби теғаш бар гулӯем

گره شد آب تیغش بر گلویم

Бибаста дасту поу гарданам ро

ببسته دست و پا و گردنم را

Шикастаи устихонҳои танам ро

شکسته استخوان های تنم را

Ҷамол ӯ ҳамон аз даври байнам

جمال او همان از دور بینم

Надорам гарда паҳлуяш нишинам

ندارم گرده پهلویش نشینم

Ба хӯнами ташнаи теғи кӣна ӯ

به خونم تشنه تیغ کینه او

Буд аз раҳми холии сина ӯ

بود از رحم خالی سینه او

Марои он шӯх ҳар дам дӯст гирад

مرا آن شوخ هر دم دوست گیرد

Бирезади хӯнам ва дар пӯст гирад

بریزد خونم و در پوست گیرد

Наме тобами зи пеши ханҷараши рӯ

نمی تابم ز پیش خنجرش رو

Агар дар сина ам гардад тарозу

اگر در سینه ام گردد ترازو

Азуи созами суроғи гӯшти оҳанг

ازو سازم سراغ گوشت آهنگ

Тарозуи вори бандам бар шиками санг

ترازو وار بندم بر شکم سنگ

На осоем зи хӯн бе дареғаш

نه آسایم ز خون بی دریغش

Ҳамеша буи хӯн ояд зи теғаш

همیشه بوی خون آید ز تیغش

Нигоҳаши халқро бе теғи кушта

نگاهش خلق را بی تیغ کشته

Дукон ӯ шуда аз куштаи пушта

دکان او شده از کشته پشته

Музайян карда аз равғани дукон ро

مزین کرده از روغن دکان را

Чироғон карда хоки куштагон ро

چراغان کرده خاک کشتگان را

зи дукони хона бо лабҳои хомӯш

ز دکان خانه با لب های خاموش

Рӯми сӯии дӯконаши гӯшт бар дӯш

روم سوی دکانش گوشت بر دوش

Диламро нест бе ӯ як замони тоб

دلم را نیست بی او یک زمان تاب

Ҷигарбанд манаст он шӯхи қассоб

جگربند منست آن شوخ قصاب

Нигоҳам то шавад сайр аз назора

نگاهم تا شود سیر از نظاره

Кунам бозори қассобони иҷора

کنم بازار قصابان اجاره

Маро то он бут қассоб шуд ёр

مرا تا آن بت قصاب شد یار

Чу ғунчаи хӯни дил хӯрдан буд кор

چو غنچه خون دل خوردن بود کار

Хуранд аз давлати он шӯхи қассоб

خورند از دولت آن شوخ قصاب

зи як сарчашмаи гургу гӯсфанди об

ز یک سرچشمه گرگ و گوسفند آب

Паии саводӣ ӯ ҷон май даҳуми ман

پی سوادی او جان می دهم من

Хароби куштаҳои фарбеҳами ман

خراب کشته های فربهم من

Харидорони з ҳар ҷониби харобаш

خریداران ز هر جانب خرابش

Буд дилҳои муштоқони кабобаш

بود دلهای مشتاقان کبابش

Агар май доштам дар кунҷи мأўо

اگر می داشتم در کنج مأوا

намекардам ба ғайр аз гӯшти савдо

نمی کردم به غیر از گوشت سودا

Маро то васфи теғаш бар забон шуд

مرا تا وصف تیغش بر زبان شد

зи шеърами устихони бандӣ аён шуд

ز شعرم استخوان بندی عیان شد

Биёи соқӣ ниёзам ҳаст боқӣ

بیا ساقی نیازم هست باقی

Ба ҷоми бодаи шӯ бо ман млоқӣ

به جام باده شو با من ملاقی

Кабоб аз ҷони гарм сидо кун

کباب از جان گرم سیدا کن

Ба завқи бсмл ӯро ошно кун

به ذوق بسمل او را آشنا کن