Дами субҳи хуршеди заррини рикоб

دم صبح خورشید زرین رکاب

Баромад ба майдони афросйоб

برآمد به میدان افراسیاب

Камари ханҷари фатҳро баркашид

کمر خنجر فتح را برکشید

Сёҳўши шабро сар аз тан бурид

سیاهوش شب را سر از تن برید

Шаҳи комҷуи шоҳи сбҳонқлӣ

شه کامجو شاه سبحانقلی

Шуд ойинаи даҳри азуи мнҷлӣ

شد آئینه دهر ازو منجلی

Чаҳ шаҳи серумаи чашм рӯй замин

چه شه سرمه چشم روی زمین

Чаҳ шуд ҳомии малику исломи дайн

چه شد حامی ملک و اسلام دین

Ба болои тахти он шаҳи Комрон

به بالای تخت آن شه کامران

Ту гӯйӣ ки ъёст бар осмон

تو گویی که عیاست بر آسمان

Кулоҳи мурассаъ ба фарқаши зи давр

کلاه مرصع به فرقش ز دور

Намоён чу хуршед аз кӯҳи нур

نمایان چو خورشید از کوه نور

Ба дастори он шаҳи парии ҳамчуи дол

به دستار آن شه پری همچو دال

Чу аз қибла бошад намоёни ҳилол

چو از قبله باشد نمایان هلال

з модар назода чу ӯ шаҳриёр

ز مادر نزاده چو او شهریار

Азуи тахти шоҳӣ шудаи номдор

ازو تخت شاهی شده نامدار

Сабки кӯҳ дар пеши тамкин ӯ

سبک کوه در پیش تمکین او

Ҳамеша буд адли ойин ӯ

همیشه بود عدل آئین او

Чу ӯ шоҳ дар маснади сарварӣ

چو او شاه در مسند سروری

Надидаст аз одамӣ то парӣ

ندیدست از آدمی تا پری

зи номаши шарафи давлати бахт ро

ز نامش شرف دولت بخت را

зи пои бӯс ӯ обрӯи тахт ро

ز پا بوس او آبرو تخت را

Бухоро шуд аз мақдамаши муҳтарам

بخارا شد از مقدمش محترم

Чу аз Мустафо шуд макрами ҳарам

چو از مصطفی شد مکرم حرم

Риёзати намӯдор аз рӯй ӯ

ریاضت نمودار از روی او

Ибодати зи миҳроби абрӯӣ ӯ

عبادت ز محراب ابروی او

Сарафроз шуд тахту афсари азу

سرافراز شد تخت و افسر ازو

Чароғ шаҳон шуд мунаввар аз ӯ

چراغ شهان شد منور از او

Забон боз кард он шаҳи муътабар

زبان باز کرد آن شه معتبر

Пас аз фатҳи Ўрганҷии хираи сар

پس از فتح اورگنجی خیره سر

Ки эй номдорони иқлӣми гир

که ای نامداران اقلیم گیر

Марои тофтаи ниятӣ дар замир

مرا تافته نیتی در ضمیر

Яке хидматӣ аз дил ва ҷон кунам

یکی خدمتی از دل و جان کنم

Пиёдаи тавоф бузургон кунам

پیاده طواف بزرگان کنم

Ҳамаи азлу насби ҷаҳон з авлиёст

همه عزل و نصب جهان ز اولیاست

Тавофи бузургони шаҳонро равост

طواف بزرگان شهان را رواست

Кунем ибтидо аз шаҳи Нақшбанд

کنیم ابتدا از شه نقشبند

Шавем аз тавофаши ҳамаи арҷманд

شویم از طوافش همه ارجمند

Бигуфтанд бо шаҳи амиру вазир

بگفتند با شه امیر و وزیر

Туе пешвоеи сағиру кабӣр

تویی پیشوایی صغیر و کبیر

Кунун раъии мо тобеъ раъй туаст

کنون رأی ما تابع رأی توست

Сари мост ҳар ҷои каф пой туаст

سر ماست هر جا کف پای توست

Ҳамон дам ниҳоданд шоҳу сипоҳ

همان دم نهادند شاه و سپاه

зи ихлос рӯй азимат ба роҳ

ز اخلاص روی عزیمت به راه

Пиёдаи зи дарвоза берун шуданд

پیاده ز دروازه بیرون شدند

Ба раҳи гарм монанди маҷнӯн шуданд

به ره گرم مانند مجنون شدند

Кунад пояи мамлакатро қавӣ

کند پایه مملکت را قوی

Агар шоҳ созад пиёда рӯй

اگر شاه سازد پیاده روی

Диҳад арсаи малики худ имтиёз

دهد عرصه ملک خود امتیاز

Пиёда равад шоҳи шатранҷи боз

پیاده رود شاه شطرنج باز

з ҳар сӯии мардуми шаҳи андари миён

ز هر سوی مردم شه اندر میان

Чу анҷум ба гирди мау осмон

چو انجم به گرد مه و آسمان

Расонданди худро чу мади нигоҳ

رساندند خود را چو مد نگاه

Ба даргоҳи он равзаи шоҳу сипоҳ

به درگاه آن روضه شاه و سپاه

Чаҳ равзаи иҷобати муҷовири дарав

چه روضه اجابت مجاور درو

Нишаста фалак чун мусофири дарав

نشسته فلک چون مسافر درو

Кушода дараш ҳамчуи дасти дуо

گشاده درش همچو دست دعا

з занҷираш ояд садоӣ даро

ز زنجیرش آید صدای درا

Ғами даҳр аз остонаши хаҷал

غم دهر از آستانش خجل

зи абрӯии тоқаши гиреҳи мунфаил

ز ابروی طاقش گره منفعل

зи чавгон ӯ моҳи андари ҳиҷоб

ز چوگان او ماه اندر حجاب

зи қандил ӯ мунфаили офтоб

ز قندیل او منفعل آفتاب

Заминаши ҷабини сои озодагон

زمینش جبین سای آزادگان

Ҳавояши фараҳи бахши афтодагон

هوایش فرح بخش افتادگان

Ба атроф ӯ ҷилвагар соилон

به اطراف او جلوه گر سایلان

Чу бар гирди кӯй батон ошиқон

چو بر گرد کوی بتان عاشقان

Сутунаш бар айвони он хуши макон

ستونش بر ایوان آن خوش مکان

Хати кҳкшонист бар осмон

خط کهکشانیست بر آسمان

з ҳавзаш хӯрд рашки оби ҳаёт

ز حوضش خورد رشک آب حیات

Ба нахлаши ҳасади бардаи шохи набот

به نخلش حسد برده شاخ نبات

Ба хокаш ниҳоданд рӯй ниёз

به خاکش نهادند روی نیاز

Бхўонднди дигари ду ракаати намоз

بخواندند دیگر دو رکعت نماز

Ба қуръони кшоднди ҳифози лаб

به قرآن کشادند حفاظ لب

Нишастанд бар як з рӯй адаб

نشستند بر یک ز روی ادب

Пас аз хатми қуръон барои дуо

پس از ختم قرآن برای دعا

Кшоднд аз ҳар тарафи дастҳо

کشادند از هر طرف دستها

Худоёи ту ин шоҳи дилхоҳ ро

خدایا تو این شاه دلخواه را

Шаҳи марҳамати кеши огоҳ ро

شه مرحمت کیش آگاه را

Нигаҳдор то рӯзи маҳшари зи ранҷ

نگهدار تا روز محشر ز رنج

Ки моро тан сиҳҳат ӯст ганҷ

که ما را تن صحت اوست گنج

Ба аъдоаш ӯро зибардаст кун

به اعداش او را زبردست کن

Сари душманони пеш ӯ паст кун

سر دشمنان پیش او پست کن

Шабу рӯзи фатҳу зафари ёри бод

شب و روز فتح و ظفر یار باد

Худои ҷаҳонаши нигаҳдори бод

خدای جهانش نگهدار باد

Чу бар охир омад асоси дуо

چو بر آخر آمد اساس دعا

Шаҳи баҳр ва бар хост он дами зи ҷо

شه بحر و بر خاست آن دم ز جا

Чу омад ба шаҳри он шаҳи покдин

چو آمد به شهر آن شه پاکدین

Назар кард сӯии ясору ямин

نظر کرد سوی یسار و یمین

Дигар бора гуфт эй бузургони аҳд

دگر باره گفت ای بزرگان عهد

Ба тўФ мазорот дорем ҷаҳд

به طوف مزارات داریم جهد

Аннан мекашад рози пинҳони маро

عنان می کشد راز پنهان مرا

Сӯии равзаи шоҳи мардони маро

سوی روضه شاه مردان مرا

Серум гарм гашта зи савдои Балх

سرم گرم گشته ز سودای بلخ

Марои барда аз ҷои таманнои Балх

مرا برده از جا تمنای بلخ

Ҳамаи даст бар синаи бгзоштнд

همه دست بر سینه بگذاشتند

Сари худ илм вор бардоштанд

سر خود علم وار برداشتند

Бигуфтанд ҳар як туро чокарем

بگفتند هر یک تو را چاکریم

Ба фармони ту ҷумла фармон барем

به فرمان تو جمله فرمان بریم

Талаб кард Рахши он шаҳи комёб

طلب کرد رخش آن شه کامیاب

Ҳмондми дароварди по дар рикоб

هماندم درآورد پا در رکاب

зи дарвоза берун шуд он комҷу

ز دروازه بیرون شد آن کامجو

Ба дунболи он халқи монданди рӯ

به دنبال آن خلق ماندند رو

Хурӯши равои рӯ ба олам фитод

خروش روا رو به عالم فتاد

Биёбон лаболаб шуд аз гирдбод

بیابان لبالب شد از گردباد

Намуданд суръати чунон бар саманд

نمودند سرعت چنان بر سمند

Ки шуд оташ аз наъли аспони баланд

که شد آتش از نعل اسپان بلند

Як асбаи расиданд монанди сайл

یک اسبه رسیدند مانند سیل

Аз онҷо ба қршӣ ниҳоданд майл

از آنجا به قرشی نهادند میل

Ду се рӯз карданд онҷои қарор

دو سه روز کردند آنجا قرار

Пас онгоҳи гаштанд аз онҷои савор

پس آنگاه گشتند از آنجا سوار

Рабуданд аз дидаҳо хоб ро

ربودند از دیده ها خواب را

Намуданд манзили лаби об ро

نمودند منزل لب آب را

Шаб ва рӯз карданд табли раҳил

شب و روز کردند طبل رحیل

Чу Юсуфи расиданди наздики нил

چو یوسف رسیدند نزدیک نیل

Намоён шуд аз даври дарёии об

نمایان شد از دور دریای آب

Заминаш чу симоб дар изтироб

زمینش چو سیماب در اضطراب

Чу дарёи баради чашми сайёра ро

چو دریا برد چشم سیاره را

Ҳубобаш кунад оби назора ро

حبابش کند آب نظاره را

Чу дарё буд на фалаки як ҳубоб

چو دریا بود نه فلک یک حباب

Дарави гӯши моҳии мау офтоб

درو گوش ماهی مه و آفتاب

Фалак аз тамошоӣ ӯ бе ҳузур

فلک از تماشای او بی حضور

Ба гирдобаши афтодаи дарёии шӯр

به گردابش افتاده دریای شور

Буд моҳяши фили гардуни шиква

بود ماهیش فیل گردون شکوه

Зада мавҷи теғаш ба Албурзи кӯҳ

زده موج تیغش به البرز کوه

Хат каҳкашон гашта тимсол ӯ

خط کهکشان گشته تمثال او

Фалаки заврақу ма буд сол ӯ

فلک زورق و مه بود سال او

зи обаш буд ойинаи мунфаил

ز آبش بود آئینه منفعل

Баради акси мавҷаши сиёҳии зи дил

برد عکس موجش سیاهی ز دل

Ба умқаши фурӯи рафтаи фикри матин

به عمقش فرو رفته فکر متین

Буд гови обяши гови замин

بود گاو آبیش گاو زمین

Ба ҷаду ҳамли хок ӯ дода қӯт

به جد و حمل خاک او داده قوت

Буд мрғобӣ ӯ далву ҳут

بود مرغآبی او دلو و حوت

Садафи нохуни одами обяш

صدف ناخن آدم آبیش

Гуҳари байзаи ғозу Мурғобяш

گهر بیضه غاز و مرغابیش

Кафи ҳотам аз соҳилаши муттаҳам

کف حاتم از ساحلش متهم

Тавон гуфт ӯро муҳӣти карам

توان گفت او را محیط کرم

Лабаш чун лаби дилбарони обдор

لبش چون لب دلبران آبدار

Канораши гирифта ба кавсари канор

کنارش گرفته به کوثر کنار

Надорад зи сар то ба пои кӯтаҳӣ

ندارد ز سر تا به پا کوتهی

Ба дарёӣ раҳмат шавад мунтаҳӣ

به دریای رحمت شود منتهی

Чу шаҳ бар лаби об манзил гирифт

چو شه بر لب آب منزل گرفت

Фалаки киштии худ ба соҳил гирифт

فلک کشتی خود به ساحل گرفت

Чу гардид оташ ба он шаҳи макон

چو گردید آتش به آن شه مکان

Ба киштии худоӣ ҷаҳон дод ҷон

به کشتی خدای جهان داد جان

Даромад ба парвоз чун мурғи рӯҳ

درآمد به پرواز چون مرغ روح

Хизри бодбони лангараши умри Нӯҳ

خضر بادبان لنگرش عمر نوح

Чаҳ киштии яке моҳии баҳри ҷон

چه کشتی یکی ماهی بحر جان

Нигини салимонаши андари даҳон

نگین سلیمانش اندر دهان

Чаҳ киштӣ казу баҳр шуд муҳтарам

چه کشتی کزو بحر شد محترم

Буд моҳии Юнуси андари шикам

بود ماهی یونس اندر شکم

Ба киштӣ чу бинишаст он кони ҳалам

به کشتی چو بنشست آن کان حلم

Бадали гашти дарё ба дарёии илм

بدل گشت دریا به دریای علم

Раседаш сари баҳр аз он шаҳ ба авҷ

رسیدش سر بحر از آن شه به اوج

Чу дарёӣ эҳсон даромад ба мавҷ

چو دریای احسان درآمد به موج

Ба дарё чу шаҳ кард киштии равон

به دریا چو شه کرد کشتی روان

Ба якҷоӣ шуд муҷтамаъи баҳру кон

به یکجای شد مجتمع بحر و کان

Даромад ба фармони шаҳи хушк ва тар

درآمد به فرمان شه خشک و تر

Равони гашти ҳукмаш ба баҳр ва ба бар

روان گشت حکمش به بحر و به بر

Гузар кард он шоҳи олии макон

گذر کرد آن شاه عالی مکان

зи дарё ба ҳамроҳи тахти равон

ز دریا به همراه تخت روان

зи оғӯши киштии шаҳи номвар

ز آغوش کشتی شه نامور

Баромади бурун аз садаф чун гуҳар

برآمد برون از صدف چون گهر

Дили киштӣ аз шаҳ чу холӣ фитод

دل کشتی از شه چو خالی فتاد

Ба дарё шуду сина бар ғами ниҳод

به دریا شد و سینه بر غم نهاد

зи дунболи шаҳи мардумони фавҷи фавҷ

ز دنبال شه مردمان فوج فوج

Ба дарё ниҳоданд рӯи ҳамчуи мавҷ

به دریا نهادند رو همچو موج

Гурезон шуд аз бими эшон наҳанг

گریزان شد از بیم ایشان نهنگ

Ки шуд баҳри мأўои шеру паланг

که شد بحر مأوای شیر و پلنگ

зи гардун бар омад ҳамон дами хурӯш

ز گردون بر آمد همان دم خروش

зи баҳри одам обӣ омад ба ҷӯш

ز بحر آدم آبی آمد به جوش

Касе кӯи баромади зи баҳри гумон

کسی کو برآمد ز بحر گمان

Чаро саҳм созад зи оби равон

چرا سهم سازد ز آب روان

зи дунболи он хусрави комёб

ز دنبال آن خسرو کامیاب

Гузаштанд чун боди сарсари зи об

گذشتند چون باد صرصر ز آب

Шуд аз ҳукми он шоҳи соҳибқирон

شد از حکم آن شاه صاحبقران

Сӯии Балхи дарёии лашкари равон

سوی بلخ دریای لشکر روان

Биёи соқии он бодаи ҷоми ҷам

بیا ساقی آن باده جام جم

Шавад лашкари ғами азуи муттаҳам

شود لشکر غم ازو متهم

Ба ман даҳ ки имрӯз ширӣ кунам

به من ده که امروز شیری کنم

Броими зи худ қалъа гирӣ кунам

برآیم ز خود قلعه گیری کنم