Хушо шаҳри бухору хоки покаш
خوشا شهر بخار و خاک پاکش
Ки машки суда май резади зи хокаш
که مشک سوده می ریزد ز خاکش
Чу шаҳр Миср бошад Юсуфи оро
چو شهر مصر باشد یوسف آرا
Харобаши ҳафт кишвар чун Зулайхо
خرابش هفت کشور چون زلیخا
Чу гули хубонаш аз исмати музайян
چو گل خوبانش از عصمت مزین
Чу булбули ошиқонаши покдоман
چو بلبل عاشقانش پاکدامن
Фалак аз посбонони сароиш
فلک از پاسبانان سرایش
Ҳилол аз шбрўони кӯчҳояш
هلال از شبروان کوچهایش
Дарави пайвастаи даравишон бе хоб
درو پیوسته درویشان بی خواب
Хамида дар рукӯъи ҳақ чу миҳроб
خمیده در رکوع حق چو محراب
Тарозуи дори дуконҳои ӯ ҷавр
ترازو دار دکان های او جور
Харидорон ӯ савдогари нур
خریداران او سوداگر نور
Буд берун ӯ маъмур аз боғ
بود بیرون او معمور از باغ
Кунад саҳроӣ ӯ фирдавсро доғ
کند صحرای او فردوس را داغ
Ба давраши қалъаи доираи осор
به دورش قلعه دایره آثار
Минораш дар миёни икпои паргор
منارش در میان یکپای پرگار
Шариъат аз Бухоро ёфт ойин
شریعت از بخارا یافت آئین
Минор ӯ сутуни хонаи дайн
منار او ستون خانه دین
Сароу рӯзу шаб бар каҳкашон аст
سرا و روز و شب بر کهکشان است
Тавон гуфтани сутун осмон аст
توان گفتن ستون آسمان است
Нуҳуми гардуни сар ӯро буд тоҷ
نهم گردون سر او را بود تاج
Рисондаи пояи худро ба миъроҷ
رسانده پایه خود را به معراج
Баландии кор ӯ ҷое рисонда
بلندی کار او جایی رسانده
Сар ӯро зи гардуни бгзрондаҳ
سر او را ز گردون بگذرانده
Нигаҳ хоҳад ки болояш барояд
نگه خواهد که بالایش برآید
Нафаси рафтаи зи раҳ баргашта ояд
نفس رفته ز ره برگشته آید
Ба қомат нисбатӣ дорад боди ҳам
به قامت نسبتی دارد باد هم
Аз он шуд ршиноси аҳли олам
از آن شد روشناس اهل عالم
Ниҳода бар даҳони Тифли афлок
نهاده بر دهان طفل افلاک
Сари пистони худро модари хок
سر پستان خود را مادر خاک
Замин аз хеш меафганд берун
زمین از خویش می افگند بیرون
Ба поиш дастрас медошт қорун
به پایش دسترس می داشت قارون
Касе набӯд дарин шаҳр аз бузургон
کسی نبود درین شهر از بزرگان
Чу ӯ дар дидаи мардуми намоён
چو او در دیده مردم نمایان
Қадамро дар раҳи ваҳдати ниҳода
قدم را در ره وحدت نهاده
Шабу рӯзаш ба як пои истода
شب و روزش به یک پا ایستاده
Кулоҳии дӯхта бар сари зи тамкин
کلاهی دوخته بر سر ز تمکین
Ба гардиши Фўтаҳ эй аз рахти сангин
به گردش فوطه ای از رخت سنگین
Ба дасташ гар биафтад дузд бе бок
به دستش گر بیفتد دزد بی باک
Хӯрд мағзи сараш чун мори заҳҳок
خورد مغز سرش چون مار ضحاک
Чаро набӯд ба худ пайвастаи мағрур
چرا نبود به خود پیوسته مغرور
Ки дар чашмаши намояди одамии мӯр
که در چشمش نماید آدمی مور
Ба болояш нишинад ҳар ки икдм
به بالایش نشیند هر که یکدم
Кунад якҷои ситодаи сайри олам
کند یکجا ستاده سیر عالم
Ба исо шуд зи гардун омадани фарз
به عیسی شد ز گردون آمدن فرض
Ки пайдо шуд ба олами добаҳи аларз
که پیدا شد به عالم دابة الارض
Ба ваҳдонияти меҳри рисолат
به وحدانیت مهر رسالت
Намоён карда ангушти шаҳодат
نمایان کرده انگشت شهادت
Масоҷидҳои ӯ чун байти маъмур
مساجدهای او چون بیت معمور
Муаззини хонҳояши гунбади нур
مؤذن خانهایش گنبد نور
Параст аз оби кавсари ҳавзҳояш
پر است از آب کوثر حوضهایش
Тамошои сабзу хуррам аз ҳавояш
تماشا سبز و خرم از هوایش
Хусусан масҷид ва ҳавз надар бе
خصوصا مسجد و حوض ندر بی
Ки бошад аҳли тақворо мураббӣ
که باشد اهل تقوی را مربی
Чаҳ масҷид , масҷиди ақсои харобаш
چه مسجد، مسجد اقصا خرابش
Малики қавму муаззини офтобаш
ملک قوم و مؤذن آفتابش
Фалаки рухи суда бар хоки ниёзаш
فلک رخ سوده بر خاک نیازش
Радои каҳкашони ҷои намозаш
ردای کهکشان جای نمازش
Замин ӯст бо тоъат сиришта
زمین اوست با طاعت سرشته
Дарав чун бӯрёи боли фиришта
درو چون بوریا بال فرشته
Ба миҳробаш имомат карда одам
به محرابش امامت کرده آدم
Ба хокаши мӯътакифи исои Марям
به خاکش معتکف عیسی مریم
Мунаввар аз суҷудаши ҷабҳаи хок
منور از سجودش جبهه خاک
Хамида дар рукӯъаши пушти афлок
خمیده در رکوعش پشت افلاک
зи санги хонаи каъбаи асосаш
ز سنگ خانه کعبه اساسش
Қабои ҳоҷёни рангини пилосаш
قبای حاجیان رنگین پلاسش
Ба тоъат ҳар ки онҷои сари ниҳода
به طاعت هر که آنجا سر نهاده
Дарӣ бар худ з ҳар ҷониби кшодаҳ
دری بر خود ز هر جانب کشاده
Баннои минбарашро арши баста
بنای منبرش را عرش بسته
Хатибаш бар сар курсӣ нишаста
خطیبش بر سر کرسی نشسته
Чароғ хуфтан ӯ машъали моҳ
چراغ خفتن او مشعل ماه
Далели субҳ ӯ шамъи саҳаргоҳ
دلیل صبح او شمع سحرگاه
Мунаққаши гунбадаш чун боли товус
منقش گنبدش چون بال طاووس
Дарави гардуни муъаллақи ҳамчуи фонӯс
درو گردون معلق همچو فانوس
Буд тоқаш чу тоқи осмони ҷуфт
بود طاقش چو طاق آسمان جفت
Ба меъмораши тавон сдоФрин гуфт
به معمارش توان صدآفرین گفت
Буд ширину дилкаш дар назарҳо
بود شیرین و دلکش در نظرها
Чу кӯҳ бесутун гардӣда бар по
چو کوه بیستون گردیده بر پا
Ба зери сафа ӯ ҳавзи сероб
به زیر صفه او حوض سیراب
Арӯсӣ дар канор ӯ чу симоб
عروسی در کنار او چو سیماب
Чаҳ ҳавзи обаши мусаффои ҳамчуи гавҳар
چه حوض آبش مصفا همچو گوهر
Буд омехта бо шеру шукр
بود آمیخته با شیر و شکر
Чунон софаст обаш аз сиёҳӣ
چنان صاف است آبش از سیاهی
Тавон дидан ба пушти гови моҳӣ
توان دیدن به پشت گاو ماهی
Дар обаши акс агар созад қадам тар
در آبش عکس اگر سازد قدم تر
Шавад чун одами обии шиновар
شود چون آدم آبی شناور
Ҳубобашро фалак дорад назора
حبابش را فلک دارد نظاره
Дар оби афтодаи гардунро ситора
در آب افتاده گردون را ستاره
Мудоми оби ҳаёт аз рашки ин об
مدام آب حیات از رشک این آب
Ба худ печида мегардад чу гирдоб
به خود پیچیده می گردد چو گرداب
Буд мироби оби ҷӯяши алмос
بود میراب آب جویش الماس
Азин савдо Хизр гардӣда васвос
ازین سودا خضر گردیده وسواس
Чаҳ гавҳари сангҳояш обдор аст
چه گوهر سنگهایش آبدار است
Чу оби теғи обаш пойдор аст
چو آب تیغ آبش پایدار است
Шуд ин ҳавзи обрӯии шаҳру саҳро
شد این حوض آبروی شهر و صحرا
Ба ҷустуҷӯии ин ҳавзаст дарё
به جستجوی این حوض است دریا
Кунад дар дидаҳо умқаши сиёҳӣ
کند در دیده ها عمقش سیاهی
Дар обаш ғарқ гашта гови моҳӣ
در آبش غرق گشته گاو ماهی
Хизри рӯзӣ ки бинад новдонаш
خضر روزی که بیند ناودانش
зи ҳасрати оби резад аз даҳонаш
ز حسرت آب ریزد از دهانش
Мусаввир дар гулшан мурғӣ кунад соз
مصور در گلشن مرغی کند ساز
Даройади ҳамчуи Мурғобӣ ба парвоз
درآید همچو مرغابی به پرواز
Ба атрофаши зи сарсабзии дарахтон
به اطرافش ز سرسبزی درختان
Чу Хизрӣ бар канори оби ҳайвон
چو خضری بر کنار آب حیوان
Аз он обӣ ки бошад ҳамчуи шукр
از آن آبی که باشد همچو شکر
Кунад сероб то фардои маҳшар
کند سیراب تا فردای محشر
Ба берунаши яке қсристи олӣ
به بیرونش یکی قصریست عالی
Ки меҳмонхона ӯ нест холӣ
که مهمانخانه او نیست خالی
Чаҳ қаср ӯро Флотўн карда бунёд
چه قصر او را فلاطون کرده بنیاد
Асос ӯ з ҳикмат медиҳад ёд
اساس او ز حکمت می دهد یاد
Ба девораши мадорис рӯй бар рӯй
به دیوارش مدارس روی بر روی
Занад бомаш ба кӯии илми паҳлавӣ
زند بامش به کوی علم پهلوی
Мҳшо хоняш чун байти маъмур
محشا خوانیش چون بیت معمور
Навиштаи шарҳ ӯро хомаи нур
نوشته شرح او را خامه نور
Дар ӯ таҳтаи таълиму тадбир
در او تخته تعلیم و تدبیر
Ба рӯй ӯст хаттии ҳамчуи занҷир
به روی اوست خطی همچو زنجیر
Чу гардад таҳтаҳои дар баҳами васл
چو گردد تخته های در بهم وصل
Намояди пштбон бо сиррии фасл
نماید پشتبان با سری فصل
Чаҳ дар манқӯш ҳамчун барги лола
چه در منقوش همچون برگ لاله
Кшодаҳи ҳамчуи авроқи рисола
کشاده همچو اوراق رساله
Чунин манзил ки дар олам ҳувайдост
چنین منزل که در عالم هویداست
Мақоми ҳазрат баҳром доност
مقام حضرت بهرام داناست
Чаҳ ҳазрати қиблаи арбоби ҳоҷот
چه حضرت قبله ارباب حاجات
Чаҳ ҳазрати соҳиби кашфу каромот
چه حضرت صاحب کشف و کرامات
Ҳадис ӯ ба базмии марҳами ҷон
حدیث او به بزمی مرهم جان
Ба пешаш буъалӣ бошад шФохўон
به پیشش بوعلی باشد شفاخوان
Буд дар ҳалқаи дарсаши Флотўн
بود در حلقه درسش فلاطون
Кунад дар пардааш оҳанги қонӯн
کند در پرده اش آهنگ قانون
Румузи ақли аввал то ба ъошр
رموز عقل اول تا به عاشر
зи даҳ ангушт ӯ гардӣда зоҳир
ز ده انگشت او گردیده ظاهر
Забони хомааш шамъи шабистон
زبان خامه اش شمع شبستان
Хаташи шерозаи ҷузви гулистон
خطش شیرازه جزو گلستان
Дуот сурхӣ ӯ ғунчаи гул
دوات سرخی او غنچه گل
Қалами қатъаш буд минқори булбул
قلم قطعش بود منقار بلبل
зи назм ӯ ба худ болидаи девон
ز نظم او به خود بالیده دیوان
зи девонаши прирўёни ғзлхўон
ز دیوانش پریرویان غزلخوان
Дилаш кӯҳаст аммо кон ҳалам аст
دلش کوه است اما کان حلم است
Агар дарё буд дарёӣ илм аст
اگر دریا بود دریای علم است
Лабаши бастаи лаби мурғи чаман ро
لبش بسته لب مرغ چمن را
Гирифта дар нигини тахти сухан ро
گرفته در نگین تخت سخن را
Набошад ҳоҷат ӯро бо рсоил
نباشد حاجت او را با رسایل
Ба рӯй нохунаши ҳали масойил
به روی ناخنش حل مسایل
з қуръон хондаш ҳифози маҳфӯз
ز قرآن خواندش حفاظ محفوظ
Ниҳон дар сина ӯ лавҳи маҳфӯз
نهان در سینه او لوح محفوظ
Каломаш гар кунад тафсири изҳор
کلامش گر کند تفسیر اظهار
МФсрхўон шавад чун нақши девор
مفسرخوان شود چون نقش دیوار
Худоёи зоти ин покизаи гавҳар
خدایا ذات این پاکیزه گوهر
Буд то рӯзи маҳшари тоза ва тар
بود تا روز محشر تازه و تر
Биёи соқии дам субҳ аст бархез
بیا ساقی دم صبح است برخیز
Май маънӣ ба ҷоми маърифати рез
می معنی به جام معرفت ریز
Ба ман даҳ дар сухан то дар нмонм
به من ده در سخن تا در نمانم
Шавад имрӯзи мифтоҳи алҷанонам
شود امروز مفتاح الجنانم