Дами субҳи деҳқони зарринаи ташт

دم صبح دهقان زرینه طشت

Баромади паии обдорӣ ба дашт

برآمد پی آبداری به دشت

зи тоби нафаси даҳрро барфурӯхт

ز تاب نفس دهر را برفروخت

Саропои кишти ҷаҳонро бсухт

سراپای کشت جهان را بسوخت

Аён шуд ба як бори қаҳт аз ҷаҳон

عیان شد به یک بار قحط از جهان

Чу маи нарх нон рафт бар осмон

چو مه نرخ نان رفت بر آسمان

Гиёҳии нмондш ба рӯй замин

گیاهی نماندش به روی زمین

Ба икдонаҳи гандуми ду сад хӯшаи чин

به یکدانه گندم دو صد خوشه چین

Фалаки гашт аз бори гардиши сабк

فلک گشت از بار گردش سبک

Шуд аилки з беорадиҳо танг

شد ایلک ز بی آردی ها تنگ

зи даврон ба гандум раседаш шикаст

ز دوران به گندم رسیدش شکست

зи ғам бар шиками Асияи санги баст

ز غم بر شکم آسیا سنگ بست

зи имсоки прўизни обнӯс

ز امساک پرویزن آبنوس

Шудаи қурси хуршеди нони сабӯс

شده قرص خورشید نان سبوس

Ба кафи таҳтаи чӯбии пилосӣ ба дӯш

به کف تخته چوبی پلاسی به دوش

Ба дарҳо гадои кунони нони фуруш

به درها گدایی کنان نان فروش

Ба деги ҳавас об шуд пиҳу ҷуз

به دیگ هوس آب شد پیه و جز

Ба гулхан шудаи пеши кори ошпаз

به گلخن شده پیش کار آشپز

Шикамҳо ба фарёд монанди санҷ

شکم ها به فریاد مانند سنج

зи ғами ришҳо гашти моашу грнҷ

ز غم ریش ها گشت ماش و گرنج

Фаромӯш шуд хӯрданӣ аз миён

فراموش شد خوردنی از میان

Наме баради каси ном дастор хон

نمی برد کس نام دستار خوان

з беқӯтӣ шуд камони гӯшаи гир

ز بی قوتی شد کمان گوشه گیر

Ба дарюзаи сӯй нишон рафт тир

به دریوزه سوی نشان رفت تیر

Занони ҷамъи гаштанди гирди танур

زنان جمع گشتند گرد تنور

Ки нон карда рӯзӣ аз ӣнҷои убӯр

که نان کرده روزی از اینجا عبور

Танурӣ ки будӣ дарави қӯти рӯҳ

تنوری که بودی درو قوت روح

Бигардед гирдоби тӯфони Нӯҳ

بگردید گرداب طوفان نوح

Ба болои деги истодаи сипоҳ

به بالای دیگ ایستاده سپاه

Ба кафгирҳо мекашиданд оҳ

به کفگیرها می کشیدند آه

Ниҳоданд дар паҳлавии миҳмон

نهادند در پهلوی میهمان

Ба ҷои тнки суфраи шамъи дон

به جای تنک سفره شمع دان

Занони гашт дастор хонҳо тиҳӣ

زنان گشت دستار خوان ها تهی

Фақирони хароб аз ғами фарбеҳӣ

فقیران خراب از غم فربهی

з ҳам сохтанд ақрабоёни нФўр

ز هم ساختند اقربایان نفور

Нишастанд аз якдигари даври давр

نشستند از یکدیگر دور دور

Дар кӯй карданд халқи устувор

در کوی کردند خلق استوار

Бибастанд ҳамчун лаби рӯзаи дор

ببستند همچون لب روزه دار

Ба ёди лаби нони гандуми гадо

به یاد لب نان گندم گدا

Задӣ санг бар сина чун Асия

زدی سنگ بر سینه چون آسیا

Муяссар нашуд дидан рӯй нон

میسر نشد دیدن روی نان

Басии халқ нон гуфта доданд ҷон

بسی خلق نان گفته دادند جان

Лаболаб шуд аз мурдаи бозору кӯй

لبالب شد از مرده بازار و کوی

Ҷаҳон пок гардид аз мурдаи шӯй

جهان پاک گردید از مرده شوی

Бухорои тели хоҷа исҳоқ шуд

بخارا تل خواجه اسحاق شد

Самарқанди як кӯча қоқ шуд

سمرقند یک کوچه قاق شد

зи ғами гашти пушти ҷавонони ду то

ز غم گشت پشت جوانان دو تا

зи савдои нон пер шуд иштиҳо

ز سودای نان پیر شد اشتها

Даҳан ҳар ки ҷунбонед беруни зи кӯ

دهن هر که جنبانید بیرون ز کو

Гадоён гирифтанд роҳи гулӯ

گدایان گرفتند راه گلو

Малоҳати рабӯд аз ҷавонони фалак

ملاحت ربود از جوانان فلک

з рӯй замин рафт обу намак

ز روی زمین رفت آب و نمک

Кунигар хамир аз сабӯси дурушт

کنی گر خمیر از سبوس درشت

Ба болой ӯ мешавад ҷанги мушт

به بالای او می شود جنگ مشت

Бурун рафт сирӣ з хӯрду калон

برون رفت سیری ز خورد و کلان

Ба мӯр ва малах шуд баробари даҳон

به مور و ملخ شد برابر دهان

Шуд аз оради ғарболи зиқи алнФс

شد از آرد غربال ضیق النفس

Ба аилк нашуд ҳоҷати ҳеҷ кас

به ایلک نشد حاجت هیچ کس

Зан аз шавҳари хеши ҷустии нифоқ

زن از شوهر خویش جستی نفاق

Ба дасташи ҳамон лаҳза додӣ талоқ

به دستش همان لحظه دادی طلاق

Ба духтар намекард модари назар

به دختر نمی کرد مادر نظر

зи фарзанд безор гашта падар

ز فرزند بیزار گشته پدر

Ҷаҳони гашт дар чашми мардуми сиёҳ

جهان گشت در چشم مردم سیاه

Бурун омад аз хонҳо дӯди оҳ

برون آمد از خانها دود آه

Баромади фиғон аз тибқҳо чу санҷ

برآمد فغان از طبق ها چو سنج

Варам кард чун кӯси деги грнҷ

ورم کرد چون کوس دیگ گرنج

Чунон моаш пинҳон шуд аз дида ҳо

چنان ماش پنهان شد از دیده ها

Шуданд аҳли олами ҳамаи мошбо

شدند اهل عالم همه ماشبا

Равадгар зи кашки ҷавории сухан

رود گر ز کشک جواری سخن

Шавад оби дандон ба деги даҳан

شود آب دندان به دیگ دهن

Ба дӯкон қассоб омад газанд

به دوکان قصاب آمد گزند

Хаҷал шуд кабобии зи сихи баланд

خجل شد کبابی ز سیخ بلند

з прўонҳо рафт дилҳои ҷамъ

ز پروانها رفت دلهای جمع

з беравғанӣ об шуд мағзи шамъ

ز بی روغنی آب شد مغز شمع

Паии дона сайёд шуд синаи чок

پی دانه صیاد شد سینه چاک

Ғами домро баради охир ба хок

غم دام را برد آخر به خاک

з бе қӯтии аспҳо зери по

ز بی قوتی اسپها زیر پا

Наҷунбанд чун асби чубини зи ҷо

نجنبند چون اسب چوبین ز جا

зи фикри шутур сорибон шуд хароб

ز فکر شتر ساربان شد خراب

Шабу рӯз кнҷораҳ бинад ба хоб

شب و روز کنجاره بیند به خواب

зи бас сарф шуд умри мардуми бадв

ز بس صرف شد عمر مردم بدو

Нашуд ҳосили ҳеҷ каси ним ҷӯ

نشد حاصل هیچ کس نیم جو

Бенон шуд гарави ҷомаи марду зан

بنان شد گرو جامه مرد و زن

Замин пар шуд аз мурда бе кафан

زمین پر شد از مرده بی کفن

Ҷаҳони ончунон гашт беобу тоб

جهان آنچنان گشت بی آب و تاب

Ки шуд хонаи дайни мардуми хароб

که شد خانه دین مردم خراب

Аз ин меҳнати онҳо ки берун шуданд

از این محنت آنها که بیرون شدند

Яқини дон ки аз модар акнӯн шуданд

یقین دان که از مادر اکنون شدند

Биёи соқии он шарбати дилпазир

بیا ساقی آن شربت دلپذیر

Ки аз дидан ӯ шавад чашми сайр

که از دیدن او شود چشم سیر

Ба ман даҳ ки неъмат фазояд маро

به من ده که نعمت فزاید مرا

Дар ризқу рӯзии кшоиди маро

در رزق و روزی کشاید مرا