Шабии лашкар дай баровард гирд
شبی لشکر دی برآورد گرد
Ҷаҳони гашт чун табъи кофури сард
جهان گشت چون طبع کافور سرد
Ба шиддат равон шуд з ҳар сӯии бод
به شدت روان شد ز هر سوی باد
Гурезони азуи халқ чун қавми од
گریزان ازو خلق چون قوم عاد
Чу барқи оташӣ ҳар ки афрӯхтӣ
چو برق آتشی هر که افروختی
Нишаста дарави дасту пои сӯхтӣ
نشسته درو دست و پا سوختی
Дарахтон гирифтанд табъи чанор
درختان گرفتند طبع چنار
ШкФт аз сари шохи гулҳои нор
شکفت از سر شاخ گلهای نار
Ҳарорат бурун рафт аз офтоб
حرارت برون رفت از آفتاب
Фалак шуд намоён чу тоси ихоб
فلک شد نمایان چو طاس یخاب
Ба мардум чунон кард сармои ҳуҷум
به مردم چنان کرد سرما هجوم
Талабкори гаштанди боди сумум
طلبکار گشتند باد سموم
Хилоиқи ҳама ғунча хусб аз малол
خلایق همه غنچه خسب از ملال
Сари кӯчҳо гашти боғи шимол
سر کوچها گشت باغ شمال
Дар оташ шудаи зоҳидиро нишаст
در آتش شده زاهدان را نشست
Худоҷӯӣ гардӣда оташи параст
خداجوی گردیده آتش پرست
Гар ин вақт маҳшар шавад ошкор
گر این وقت محشر شود آشکار
Ҳамаи халқ дӯзах кунанд ихтиёр
همه خلق دوزخ کنند اختیار
Касе номи оташи барад бар забон
کسی نام آتش برد بر زبان
Пар аз лаъли созанд ӯро даҳон
پر از لعل سازند او را دهان
Шудаи сахт чун муми дилҳои нарм
شده سخت چون موم دلهای نرم
Расида ба лаби шамъро ҷони гарм
رسیده به لب شمع را جان گرم
Ба фаввораи яхи басти оби равон
به فواره یخ بست آب روان
Бисот чаман шуд пар аз шамъдон
بساط چمن شد پر از شمعدان
зи яхи ҷӯйҳо гашт чун ҷӯии шер
ز یخ جویها گشت چون جوی شیر
Шуда ҳавзҳо чун тбнги панир
شده حوضها چون تبنگ پنیر
Самандари сифати булбулони чаман
سمندر صفت بلبلان چمن
Гирифтанд бар шохи шуълаи ватан
گرفتند بر شاخ شعله وطن
Дили моҳӣу мурғи обӣ дар об
دل ماهی و مرغ آبی در آب
Шуд аз ёди дарёии оташи кабоб
شد از یاد دریای آتش کباب
Видоъ чаман карда мурғони боғ
وداع چمن کرده مرغان باغ
Чу парвона гирданд гирд чаро
چو پروانه گردند گرد چرا
Гурезон шудаи шбпр аз моҳтоб
گریزان شده شبپر از ماهتاب
Нишаста дар андешаи офтоб
نشسته در اندیشه آفتاب
Сапанд аз ғам шуъла шуд хокмол
سپند از غم شعله شد خاکمال
Ба хокистари афтодаи ҳиндӯи мисол
به خاکستر افتاده هندو مثال
Шавадгар зи оташи садоеи баланд
شود گر ز آتش صدایی بلند
Пурди як қади шуъла аз ҷои сапанд
پرد یک قد شعله از جا سپند
Шуд аз дасти айёми чқмоқи танг
شد از دست ایام چقماق تنگ
Харидор оташ кунад ҷанги санг
خریدار آتش کند جنگ سنگ
Саросемаи минқали зи шаб то ба рӯз
سراسیمه منقل ز شب تا به روز
Сиёҳӣ намекард ангушти сӯз
سیاهی نمی کرد انگشت سوز
Шуд аз шамъи фонӯс дар айни тоб
شد از شمع فانوس در عین تاب
Ба парвона ҳо шуд танури кабоб
به پروانه ها شد تنور کباب
Самандар диҳад ҷони афсурда ро
سمندر دهد جان افسرده را
Кашад дар канори оташи мурда ро
کشد در کنار آتش مرده را
Пару боли парвонаро сарди барад
پر و بال پروانه را سرد برد
Кашид оҳи сард аз дилу шамъи мард
کشید آه سرد از دل و شمع مرد
Ба ҳаммом карданд мардуми ватан
به حمام کردند مردم وطن
Сари обҳо пар шуд аз марду зан
سر آبها پر شد از مرد و زن
Ба гулхани зи мардуми баромади хурӯш
به گلخن ز مردم برآمد خروش
Ки шуд гарми бозори оташи фуруш
که شد گرم بازار آتش فروش
Чу ойинаи яхи басти дилҳои нарм
چو آئینه یخ بست دلهای نرم
Нмондши асар бар нафасҳои гарм
نماندش اثر بر نفسهای گرم
Аз ин дам ки карданд оташгарон
از این دم که کردند آتشگران
Дам гарм доранд оҳангарон
دم گرم دارند آهنگران
зи сармо буд нонвои ноҳузур
ز سرما بود نانوا ناحضور
Ниҳода чу нони пушти худ бар танур
نهاده چو نان پشت خود بر تنور
Баданҳо шуд аз дасти сармои танг
بدنها شد از دست سرما تنگ
Ҳаворо фалак кард гарму хунак
هوا را فلک کرد گرم و خنک
зи сармои хилоиқи мушавваш ҳануз
ز سرما خلایق مشوش هنوز
Надиданд дӯдии зи оташ ҳануз
ندیدند دودی ز آتش هنوز
зи дасти хунаки шуълае ҷони бузад
ز دست خنک شعله ای جان بزد
Ба ҳар манзилии оташӣ буд мард
به هر منزلی آتشی بود مرد
Ман аз дасти сармо ба ҷони омадам
من از دست سرما به جان آمدم
Ба даргоҳи шоҳи ҷаҳони омадам
به درگاه شاه جهان آمدم
Фалаки рутбаи сбҳонқлӣ ки ҳаст
فلک رتبه سبحانقلی که هست
Ба ӯ гарму сарди ҷаҳони зердаст
به او گرم و سرد جهان زیردست
Чаҳ шаҳи офтоби сипеҳри мадор
چه شه آفتاب سپهر مدار
Чаҳ шаҳи сояи лутфи парвардгор
چه شه سایه لطف پروردگار
Чаҳ шаҳи ҳамчу исоаст олиҷаноб
چه شه همچو عیسی است عالیجناب
Нишастаст бар сояаш офтоб
نشستست بر سایه اش آفتاب
Чаҳ шаҳи серумаи чашм рӯй замин
چه شه سرمه چشم روی زمین
Чаҳ шаҳи ҳомии малики ислому дайн
چه شه حامی ملک اسلام و دین
Кулоҳи мурассаъ ба фарқаши зи давр
کلاه مرصع به فرقش ز دور
Намоён чу хуршед аз кӯҳи тавр
نمایان چو خورشید از کوه طور
Ба дастори он шаҳи парии ҳамчуи дол
به دستار آن شه پری همچو دال
Чу аз қибла бошад намоёни ҳилол
چو از قبله باشد نمایان هلال
Қад ӯ ниҳоли гули оташин
قد او نهال گل آتشین
Хиромаш буд ғунчаро дилнишин
خرامش بود غنچه را دلنشین
Буд доғ ӯ халқро лолаи зор
بود داغ او خلق را لاله زار
Шукуфтаи Рахш чун ҳамеша баҳор
شکفته رخش چون همیشه بهار
Ба дидор ӯ ҳар касе кард хуй
به دیدار او هر کسی کرد خوی
Намояд ба чашми ҳамаи гарм рӯй
نماید به چشم همه گرم روی
Ҳар он кас ки бошад дар ин остон
هر آن کس که باشد در این آستان
Амон ёбад аз гарму сарди ҷаҳон
امان یابد از گرم و سرد جهان
Марои мадҳ шаҳ кард гарми сухан
مرا مدح شه کرد گرم سخن
Вагарнаи забон буд меҳри даҳан
وگرنه زبان بود مهر دهن
Биёи сидо хатм кун нома ро
بیا سیدا ختم کن نامه را
Бикун аз дуои гарми ҳангома ро
بکن از دعا گرم هنگامه را
Худоёи ту ин шоҳи дилхоҳи ман
خدایا تو این شاه دلخواه من
Шаҳи марҳамати кеши огоҳ ро
شه مرحمت کیش آگاه را
Нигаҳи дор аз ҳодисоти ҷаҳон
نگه دار از حادثات جهان
Буд унсури зот ӯ дар амон
بود عنصر ذات او در امان
Қади ҳамчуи сурӯш ба боғи мурод
قد همچو سروش به باغ مراد
Ки то ҳаст айёми сари сабзи бод
که تا هست ایام سر سبز باد
Биор соқии он бодаи шуълаи хуй
بیار ساقی آن باده شعله خوی
Ки чун маҷлиси шаҳ буд гарм рӯй
که چون مجلس شه بود گرم روی
Ба ман даҳ ки дар тан шарорам намонад
به من ده که در تن شرارم نماند
зи сармо ба даст ихтиёрам намонад
ز سرما به دست اختیارم نماند