То лаби лаъли туро шуд ошноӣ бо шароб
مرا در انتظارت خانه دل روشن است امشب
Оташ бе тоқатии сар бар зад аз ҷони кабоб
پی نظاره چشمم منتظر بر روزن است امشب
Гарчи аз ман кунӣ пинҳони ту эй дар хўшоб
چو شمعم رشته های اشک دامن دامنست امشب
Қисса май хӯрдан ва шабҳои гашти моҳтоб
بیا کز دوریت مژگان به چشمم سوزن است امشب
Ҳмншинон ту мегӯйанд пеш аз офтоб
نفس در سینه ام چون خار در پیراهن است امشب
То шунидам бода менӯшедӣ ба ғайриӣ эй ҳабиб
شدم چون مهر و مه عمری به گرد مرکز عالم
Рафт чун симоб аз ҷони ман ороми шикеб
ندیدم جز گیاه صبر داغ عشق را مرهم
Май парасти ман шинави имрӯзи ҳарфи ин ғариб
مرا گویند تا اهلان نخواهی زیستن زین غم
Бодаро бар хоки резӣ ба ки бар ҷоми рақиб
عجب دارم که پیوند حیاتم نگسلد از هم
Кас ба ӯ май медиҳад ҳайф аз туу ҳайф аз шароб
که پیچ و تاب زلفش در رگ جان من است امشب
Буд имшаб бо даҳонати гиру дори нақли базм
مرا آن به که خون خود به خاک کوی او ریزم
намешавад зоҳири зи бодомати хумори нақли базм
غباری گردم و در دامن زلفش درآویزم
Гарчи чун мино набудам дар канори нақли базм
به فکر آستانش هر نفس از جای برخیزم
Огаҳам аз тарҳи маҷлис дар шумори нақли базм
چه سازم در سلامتخانه تسلیم نگریزم
Гар насозам як ба як хотири нишонат бе ҳисоб
مرا یکدانه و برق بلا صد خرمن است امشب
Аз ғамат эй оташини ху мондаам дар тобу таб
به یادش همچو گل آغوش واکرده گریبانم
Кардаам чун ғунчаи гули меҳри хомӯшӣ ба лаб
بسان حلقه گرداب شد از گریه دامانم
Аз ту мегӯйанд мардуми ҳарфҳои булъаҷаб
چو شمعم بس که افتادست آتش بر رگ جانم
Маҷлисии дорӣу соғар май кашӣ то ним шаб
ز جوش اشک می لرزد چو اهل حشر مژگانم
Рӯзи пиндорӣ наме байнами чашми нимхўоб
قیامت در مصیبت خانه چشم من است امشب
эй писар то зинда бошӣ сидо дорад ҷадал
نگاری را که بود از عکس رویش خان مان روشن
То мабодо доманат гардад зи дастӣ дар халал
نمی دادی به دست خار همچون برگ گل دامن
Зини суханҳо хотират ҳаргиз нагардад дар гусал
شنو ای سیدا امروز حال روزگار من
Ваҳшӣ девонаам дар ростгўӣиҳо мисл
همان دستی که صایب داشت با او دوش در گردن
Хоҳи роҳ аз ман бигардон хоҳ рӯй аз ман битоб
ز هجران با غم روی زمین در گردن است امشب