эй маи ман хонаи зини ҷилваи гоҳ худ макун

تا لب لعل تو را شد آشنایی با شراب

Олимиро рӯзи маҳшари додхоҳ худ макун

آتش بی طاقتی سر بر زد از جان کباب

Оташи ғайрат ба ҷони бигноаҳ худ макун

گرچه از من کنی پنهان تو ای در خوشاب

Серумаро ҳам муҳаррами чашми сиёҳ худ макун

قصه می خوردن و شبهای گشت ماهتاب

Сарв бо он сарфарозии қомататро чокар аст

تا شنیدم باده می نوشیدی به غیری ای حبیب

Боғ бо ин рангу бӯи ҳасани туро иншогар аст

رفت چون سیماب از جان من آرام شکیب

Гарчи гул дар нозукии машҳур дар баҳр ва бар аст

می پرست من شنو امروز حرف این غریب

Хотирами шарму ҳаё аз барги гул нозуктар аст

باده را بر خاک ریزی به که بر جام رقیب

То ба кӣ бо мо намесозӣ зи истиғнои нигоҳ

بود امشب با دهانت گیر و دار نقل بزم

Поймол мӯр гардад охири ин рӯй чу моҳ

می شود ظاهر ز بادامت خمار نقل بزم

То ту як дами чашм бар ҳам май занӣ чун дӯди оҳ

گرچه چون مینا نبودم در کنار نقل بزم

Лашкари ғоратгар хат мерасад аз гирди роҳ

آگهم از طرح مجلس در شمار نقل بزم

Ҷилваи қади тугар аз нози доман бар занад

از غمت ای آتشین خو مانده ام در تاب و تب

Боғбон аз гулистон аз сарви қамарӣ дил кунад

کرده ام چون غنچه گل مهر خاموشی به لب

Ғамзаи ?ут дар базми хубони масти худро афганд

از تو می گویند مردم حرفهای بوالعجب

Ранг бар рухсораи исмати миёнро бишиканад

مجلسی داری و ساغر می کشی تا نیم شب

То шудам чун сидо дар ҳалқаи зулфати асир

ای پسر تا زنده باشی سیدا دارد جدل

Ҷузи дуои ҷони ту чизе надорам дар замир

تا مبادا دامنت گردد ز دستی در خلل

Дар миёни дилбарони хоҳӣ ки бошӣ бе назир

زین سخنها خاطرت هرگز نگردد در گسل

Панди соибро ту дар гӯши ғурури ҳасани гир

وحشی دیوانه ام در راستگوئی ها مثل