Бастам аз ғайр чу Юсуфи дил ҳар ҷое ро

ای مه من خانه زین جلوه گاه خود مکن

Додам аз дасти гиребони Зулайхое ро

عالمی را روز محشر دادخواه خود مکن

Пора кардам чу гули ин ҷомаи хўдроиӣ ро

آتش غیرت به جان بیگناه خود مکن

То зи ғам чок задам ҷайби шикебе ро

سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکن

Бас ки чун сарви чаман дар ҳамаи ҷои муътабарӣ

سرو با آن سرفرازی قامتت را چاکر است

Чун парӣ дар назари аҳли ҷаҳони ҷилва гарӣ

باغ با این رنگ و بو حسن تو را انشاگر است

Гуҳи гули сурхи гуҳии лолау гуҳи нилӯфарӣ

گرچه گل در نازکی مشهور در بحر و بر است

Ҳар дам эй шохи гули тоза ба ранги дгарӣ

خاطرم شرم و حیا از برگ گل نازکتر است

Кунҷи мотмкдаҳ аз базми ҳарифони хуштар

تا به کی با ما نمی سازی ز استغنا نگاه

Аз тамошои ҷаҳони гӯшаи зиндони хуштар

پایمال مور گردد آخر این روی چو ماه

Марг аз суҳбати ин қавми парешони хуштар

تا تو یک دم چشم بر هم می زنی چون دود آه

Зери хоками зи мулоқоти рақибони хуштар

لشکر غارتگر خط می رسد از گرد راه

Шаб ки назораи хуршед ҷамолат кардам

جلوه قد تو گر از ناز دامن بر زند

Мурғи дил дар гарави дона холат кардам

باغبان از گلستان از سرو قمری دل کند

Сари худ хоки кафи пой хаёлат кардам

غمزه ات در بزم خوبان مست خود را افگند

Қадам аз фарқ ба савдоӣ висолат кардам

رنگ بر رخساره عصمت میان را بشکند

Сидои дасти каш аз зулфи самани соӣ дигар

تا شدم چون سیدا در حلقه زلفت اسیر

Чашми худ пӯши зи рухсораи зебоӣ дигар

جز دعای جان تو چیزی ندارم در ضمیر

Сари худ фарш макун зери кафи пой дигар

در میان دلبران خواهی که باشی بی نظیر

Мушфиқӣ аз қадами ёри Марви ҷой дигар

پند صایب را تو در گوش غرور حسن گیر