Тундхуе омад ва чун лола доғам кард ва рафт

داد ضیا به عالمی پرده ز رخ کشادنش

Оташи ҳиҷрон ӯ тороҷ боғам кард ва рафт

پنجه آفتاب شد دست برو نهادنش

Буии навмидии фироқаш дар димоғам кард ва рафт

برد ز جای خود مرا جلوه کنان ستادنش

Онкии лабрез аз висолам дошт доғам кард ва рафт

بست زبان شکوه ام لب به سخن کشادنش

Буд фирдавси барин аз мақдам ҷонона ам

بر سر دست غمزه اش داده ز ابروان کمان

Хизр меед паии дрўизаҳ дар кошона ам

تیر ستمگری زند بر دل زار خستگان

Ҳар замон мекард боли афшониҳо парвона ам

نرگس او بلای دل عشوه او بلای جان

Онкии равшан буд аз васлаши чароғ хона ам

هست جهان جهان فریب از پی قتل عاشقان

Сафҳаи дил аз хати мишкӣн ӯ шероза дошт

پیش نهال قد او سرو روان رود ز جا

Илтифоти ғамзааш ҷонро баланд овоза дошт

فاخته زیر بال خود سر کشد از سر حیا

Дам ба дам бо ман нигоҳаши лутф беандоза дошт

جلوه کنان قدم نهد جانب باغ هر صبا

Онкии бодоми турши доими димоғам тоза дошт

ناز دماند از زمین عشوه نشاند از هوا

Бо дили маҳзуни фитодаи рӯзгори мушкилам

قامت همچو سرو او گشت به غیر جلوه گر

Дасти ҳасрат бар сару пои суроғи андари гулам

در ره او چو نقش پا خاک همی کنم به سر

Аз ҳуҷуми ашки тӯфон хез бошад манзилам

سوی من آن نگار را کس نشدست راهبر

То ниҳоли қомат ӯ рафт аз боғи дилам

جذب محبتم کشد نیست بهانه دگر

Сидо аз хоксориҳо дар он кӯ шуҳра шуд

شد ز جفای آسمان قامت ماه در کمین

Зулфи мишкӣн аз шикасти худ саман бушиҳра шуд

چشم کشاده سیدا گردش چرخ را بوبین

Андалеби ин чаман аз бас ки хўшгў шуҳра шуд

کار فلک به بیدلان هست مدام جور و کین

Дар ҷаҳони анқо ба кмномӣ аз он рӯ шуҳра шуд

وحشی اگر چنین بود طور زمانه بعد از این