Ҳар ки дар ғам сабр кард Айюб медонем мо

امروز به عالم نبود اهل وفا را غیر از تو پناهی

Ху ба ҳиҷрон кардаро ёқӯб медонем мо

گیرند برای تو شب و روز دعا را از هر سر راهی

Ошиқонро дар вафо мансӯб медонем мо

تا چند به زلف تو بگویم نگارا با ناله و آهی

Бе вафоеи шева маҳбӯб медонем мо

ای ریخته سودای تو خون دل ما را بی هیچ گناهی

Кӯҳкан аз ёд ширин монад сар дар кӯҳсор

عمریست چو من فاخته سرو غلامت با آن قد دلجو

Фикри Лайлӣ дар биёбон кард маҷнӯнро ғубор

هر حلقه یی از زلف دلاویز تو دامیست بر گردن آهو

Ин мисли бар сафҳа даҳраст зоишони ёдгор

از بس که شب و روز تو را باغ مقامست گویند ز هر سو

Ошиқон роҳаст қуллоби муҳаббати зулфи ёр

در خرمن گل مار سیه خفته کدام است با روی تو گیسو

То дамида бар изораши хат чун машки хутан

شبنم به تمنای تو عمری به سر آورد با دیده بیدار

Боғбон аз сунбултар бастаи девори чаман

پیراهن آغشته به خون جگر آورد گل در نظر خار

Гар кунад даъвӣии малики он Юсуфи гули перҳан

بلبل به چمن ناله جانسوز برآورد از سینه افگار

Зони хат ошуфта хоҳад шаҳрҳо бар ҳам задан

باد سحر از روضه رضوان خبر آورد امروز به گلزار

Он худовандӣ ки қурбон кард Исмоил ро

از خون جگر نیست تهی شیشه عاشق چون دیده یعقوب

Карда аз мижгон ба чашми аҳли канъони майл ро

پیوسته به درد است رگ و ریشه عاشق همچون تن ایوب

Бо Зулайхо ҳотифӣ мегуфт ин тамсил ро

گویم به تو امروز اندیشه عاشق از طره محبوب

Баҳри Юсуф дар канор Миср равад нил ро

زاری و زرو زور بود پیشه عاشق یا رحم ز مطلوب

Сидои домани каш аз базми шароби нўхтон

عمریست تو را بر سرسید گذری نیست افتاده بزنجیر

Буии хӯн сар мезанад аз сунбули зулф батон

با یاد تو از زندگی او اثری نیست چون کودک تصویر

Кардаанд ин нақш бар санги мазори куштагон

آهوی تو را سوی ایران نظری نیست از ماست چه تقصیر

Хати хубони нома қатласт баҳри ошиқон

از حال پریشان کمالت خبری نیست هیهات چه تدبیر