Бар сари кӯии ту эй шӯхи асас бисёр аст

بر سر کوی تو ای شوخ عسس بسیار است

Ореи оре ба шкрзори магас бисёр аст

آری آری به شکرزار مگس بسیار است

Ҳамчуи ман сӯхтаи чашми ту кас бисёр аст

همچو من سوخته چشم تو کس بسیار است

Назари гарми ту бо аҳли ҳавас бисёр аст

نظر گرم تو با اهل هوس بسیار است

Аҳли дилро ба ҷаҳони дард ва ?илам бишносад

اهل دل را به جهان درد و الم بشناسد

Беадаб ҳар ки шуд арбоб карам бишносад

بی ادب هر که شد ارباب کرم بشناسد

Кист то гурги зи оҳӯӣ ҳарам бишносад

کیست تا گرگ ز آهوی حرم بشناسد

Мард бояд ки баду неки з ҳам бишносад

مرد باید که بد و نیک ز هم بشناسد

Рӯзем меҳнату манзилгаҳи ман дард ва ғам аст

روزیم محنت و منزلگه من درد و غم است

Меҳрбонии зи ҳарифон талабидан ситам аст

مهربانی ز حریفان طلبیدن ستم است

Зини сухани дарди ман сӯхта ҳар субҳдам аст

زین سخن درد من سوخته هر صبحدم است

Умр агар хуш гузарад зиндагии Нӯҳ кам аст

عمر اگر خوش گذرد زندگی نوح کم است

эй лабати бодаи парасту нигаҳати бодаи фуруш

ای لبت باده پرست و نگهت باده فروش

По ба домани каш ва бо ғайр макун ҷӯшу хурӯш

پا به دامن کش و با غیر مکن جوش و خروش

Шинави ин панди ман имрӯз агар дории ҳуш

شنو این پند من امروز اگر داری هوش

Гули ҳамин ба баҳр ҳарф наяндозад гӯш

گل همین به بهر حرف نیندازد گوش

Сидои сайри чамани соз дар айёми рабиъ

سیدا سیر چمن ساز در ایام ربیع

Чашм бигушоӣ ба назораи гулҳои бадеъ

چشم بگشای به نظاره گل های بدیع

Чанд гўӣим ки моро нашавад ёри мутӣъ

چند گوئیم که ما را نشود یار مطیع

Қобили файзи асири дил мо нест рафеъ

قابل فیض اسیر دل ما نیست رفیع