Асирам карда ҷодуии ҷаҳон зу коФрстонӣ

برده تیغ ابرویت آب از دم شمشیرها

Харобам карда золими машрабии суҳбати гурезоне

زخم کاری خورده‌ای مژگان شوخت تیرها

Фиребам медиҳад сайёди ҳушии барқи ҷавлонӣ

پیش خطت عاشقان را کم شده تدبیرها

зи ман Ром мекунад оҳӯи нигоҳии офати ҷонӣ

ای زبون در حلقه زنجیر زلف شیرها

Бадани глқнди таркибии шукромези гуфторӣ

منت احسان گدا از اهل دنیا می کشد

Каманди аФгни парии зодии қавии бозуи стмгорӣ

ساغر از لب تشنگی خود را به مینا می کشد

Блоонгизи болои самани оғӯши рухсорӣ

آب صاف تیره را مرکز به دریا می کشد

Чамани гулбарги аъзоеи бҳоронгизи рафторӣ

گفتگوی کفر و دین آخر به یکجا می کشد

Ғизоли дашти паймоеи биёбони гирди нахҷӣрӣ

ای ز شرم عارضت گردید در گلشن گل آب

Адовати ҷӯй бе раҳмии зи сар то пои тазвирӣ

غنچه دارد از لبت سر در گریبان حجاب

Ҷабин аз хашми пурчинии камон аз кӣнаи пари тирӣ

در گلستانی که باشد دیده شبنم به خواب

Ғазаби олӯдаи абрӯе ба хӯн тар карда шамшерӣ

می کند باد صبا هر روز پیش از آفتاب

Сияҳи чашмии гули андомии назари ошиқи харидорӣ

تا مرا افگنده چشم پر خمارش از نظر

Саропои нози матлӯбӣ ба ҳасани худ гирифторӣ

نیست همچون شمع در عالم مرا پروای سر

Тамошои дӯсти маҳбӯбии таҷаллии бахши дидорӣ

خط روی یار شد در ملک جانم رخنه گر

Нигаҳи дили бардаи маъшӯқии сафои ойинаи кирдорӣ

از سر تعمیرم ای خضر مروت در گذر

Ба дӯш афганда май ое парешон карда кокул

سیدا از گریه تا کی دشت را جیحون کنم

Маро чун сидо бошад ба раҳи дасти тиҳӣ аз мл

لاله صحرا نیم دامان خود پر خون کنم

Туро табъӣ чу май хуррами марои аҳвол чун сунбул

کی توانم بر سر خود خاک چون مجنون کنم

Ман аз дасти ту маҷнӯнии ту аз фарёди ман чун гул

من کیم صایب که دست از آستین بیرون کنم