эй гашта ҷаҳону дидаи домаш ро

ای گشته جهان و دیده دامش را

Сад бор харида мари дломш ро

صد بار خریده مر دلامش را

Бар лафзи замона ҳар шбонрўзӣ

بر لفظ زمانه هر شبانروزی

Бисёр шунӯдае каломаш ро

بسیار شنوده‌ای کلامش را

Гуфтааст туро ки « бе мақомами ман »

گفته‌است تو را که «بی مقامم من»

То чанд кунӣ талаби мақомашро ?

تا چند کنی طلب مقامش را؟

Боранда ба дӯстону ёрон бар

بارنده به دوستان و یاران بر

Нам нест ғамаст мари ғмомш ро

نم نیست غم است مر غمامش را

Чун дод навиди ранҷу душворӣ

چون داد نوید رنج و دشواری

Ороста бош мари хиромаш ро

آراسته باش مر خرامش را

Бар ях банавис чун кунад ваъда

بر یخ بنویس چون کند وعده

Гуфтори маҳолу қавли хомаш ро

گفتار محال و قول خامش را

Ҷузи куштани ёри хешу фарзандон

جز کشتن یار خویش و فرزندان

Кории мшноси мари ҳисомаш ро

کاری مشناس مر حسامش را

Чун чошт кунад зи хешу пайвандат

چون چاشت کند ز خویش و پیوندت

Ту сохта бош кори шомаш ро

تو ساخته باش کار شامش را

Гар бар ту салом хуш кунад рӯзӣ

گر بر تو سلام خوش کند روزی

Дашноми шумори мари саломаш ро

دشنام شمار مر سلامش را

Касро ба низоми дидае ҳоле

کس را به نظام دیده‌ای حالی

Кӯ рахна накард мари низомашро ?

کو رخنه نکرد مر نظامش را؟

Вази бобу зи моам хеши нрбўдш

وز باب و ز مام خویش نرْبودش

ё зу нарабӯд бобу момш ро

یا زو نربود باب و مامش را

Парҳез кун аз ҷаҳон бе ҳосил

پرهیز کن از جهان بی‌حاصل

эй хӯрдаи ҷаҳону дидаи домаш ро

ای خورده جهان و دیده دامش را

Ва огоҳ кун , эй бародар , аз ғдрш

و آگاه کن، ای برادر، از غدرش

Давру наздику хосу омаш ро

دور و نزدیک و خاص و عامش را

Онро ки ҳамеи азу тамаъ дорад

آن را که همی ازو طمع دارد

Гӯ « сохта бош интиқомашро »

گو «ساخته باش انتقامش را»

Гар бар фалакаст боми кошонаи ш

گر بر فلک است بام کاشانه‌ش

Чун дашти шумори пасти бомаш ро

چون دشت شمار پست بامش را

Ман каз ҳамаи ҳолу кораши огоҳам

من کز همه حال و کارش آگاهم

Ҳаргизи талабами муроду комашро ?

هرگز طلبم مراد و کامش را؟

Венаи дил ки ҳалол ӯ наме ҷӯяд

وین دل که حلالِ او نمی‌جوید

Чун хоҳад ҷусти мари ҳаромашро ?

چون خواهد جست مر حرامش را؟

Онро талаб , эй ҷаҳон , ки ҷўёист

آن را طلب، ای جهان، که جویایست

Ин бе мазаи нозу ъзу ромиш ро

این بی‌مزه ناز و عزّ و رامش را

ВошФтаҳи бадви сипорӣу бўкаҳ

وآشفته بدو سپاری و بوکه

Шоҳаншаҳ рай кунӣ ғуломаш ро

شاهنشه ری کنی غلامش را

Вази муштарӣу қамари бёроӣӣ

وز مشتری و قمر بیارائی

Мари қбқби зину аўстомш ро

مر قبقب زین و اوستامش را

Охири бидиҳӣ ба нангу рсўоӣӣ

آخر بدهی به ننگ و رسوائی

Бе шаки як рӯзи лофу ломш ро

بی شک یک روز لاف و لامش را

Ҳарчанд ки шоҳ номвар бошад

هرچند که شاه نامور باشد

Нобӯда кунӣ нишону номаш ро

نابوده کنی نشان و نامش را

ВошФтаҳ кунӣ ба дасти бедодӣ

وآشفته کنی به دست بیدادی

Аҳвол ба назму нағзу ромиш ро

احوال به نظم و نغز و رامش را

Бишинав падарона , эй писар , пандӣ

بشنو پدرانه، ای پسر، پندی

Он панд ки дод Нӯҳи сомаш ро

آن پند که داد نوح سامش را

Парҳез кун аз касе ки нашносад

پرهیز کن از کسی که نشناسد

?данеу Наим беқавомаш ро

دنیی و نعیم بی‌قوامش را

Вази дил ба чароғи дайну илми ҳақ

وز دل به چراغ دین و علم حق

Натавонади баради мари зломш ро

نتواند برد مر ظلامش را

Зу даст бишӯйу ҷуз ба хомӯшӣ

زو دست بشوی و جز به خاموشی

Посухи мада , эй писар , паёмаш ро

پاسخ مده، ای پسر، پیامش را

Бигзораш то ба дайни ҳамеи хирад

بگذارش تا به دین همی خرّد

Дунёии музаввару ҳтомш ро

دنیای مزور و حطامش را

Мангар ба мисли ҷуз аз раҳи ибрат

منگر به مثل جز از ره عبرت

Рухсораи хушк чун рухомаш ро

رخسارهٔ خشکِ چون رخامش را

Бал то бикашад ба макри зии дӯзах

بل تا بکشد به مکر زی دوزخ

Дев аз пас хештани лагомаш ро

دیو از پس خویشتن لگامش را

Бар роҳи эмоми худ ҳаме нозад

بر راه امام خود همی نازد

ӯро мпазир ва ҳам эмомаш ро

او را مپذیر و هم امامش را

Девӣаст ҳарису ком ӯ ҳирсаш

دیوی است حریص و کام او حرصش

Бишнос ба ҳуши деву комаш ро

بشناس به هوش دیو و کامش را

Чун сӯрату роҳи дев ӯ дидӣ

چون صورت و راه دیو او دیدی

Бигзор тариқати нғомш ро

بگذار طریقت نغامش را

Вонгаҳи бгзори шукри эзад ро

وآنگه بگزار شکر ایزد را

Венаи миннату неъмати тамомаш ро

وین منّت و نعمت تمامش را

Вомӣаст бузурги шукр ӯ бар ту

وامی است بزرگ شکر او بر تو

Бгзор ба ҷаҳду ҷади вомаш ро

بگزار به جهد و جدّ وامش را

Шукрии бгзори илму дайнаш ро

شکری بگزار علم و دینش را

Зон ба ки шароб ё таомаш ро

زان به که شراب یا طعامش را