эй туро орўзии неъмату ноз
ای تو را آروزی نعمت و ناز
Оз карда Аннани аспи ниёз
آز کرده عنان اسپ نیاز
Умрат аз ту гурезад аз пас оз
عمرت از تو گریزد از پس آز
Ту ҳаме тоз дар нишебу фароз
تو همی تاز در نشیب و فراز
Бар дар бахти бад фурӯд ояд
بر در بخت بد فرود آید
Ҳар ки гирад Аннани мураккабаши оз
هر که گیرد عنان مرکبش آز
Чунки сӯии ҳисори хурсандӣ
چونکه سوی حصار خرسندی
Нстонии зи шоҳи ози ҷавоз ?
نستانی ز شاه آز جواز؟
зи орзӯии тарозтузӣ ва хаз
ز آرزوی طراز توزی و خز
Зори бгдохтӣ чу тори тароз
زار بگداختی چو تار طراز
Зончаҳи дорӣ насиб нест ту ро
زانچه داری نصیب نیست تو را
Ҷузи шабу рӯзи ранҷу гарму гудоз
جز شب و روز رنج و گرم و گداز
Чун напӯшӣ , чаҳ хаз ва чаҳ маҳтоб
چون نپوشی، چه خز و چه مهتاب
Чун нбўӣӣ , чаҳ наргис ва чаҳ пиёз
چون نبوئی، چه نرگس و چه پیاز
Бо ту анбози гашти табъи бахил
با تو انباز گشت طبع بخیل
Нашавад ҳар куҷо рӯй зи ту боз
نشود هر کجا روی ز تو باز
Ранҷ бе моли баҳра ту расед
رنج بیمال بهرهٔ تو رسید
Мол бе ранҷи баҳраи анбоз
مال بیرنج بهرهٔ انباز
Он на моласт ки ши нигаҳи дорӣ
آن نه مال است کهش نگهداری
То напарад чу боз бар парвоз
تا نپرد چو باز بر پرواز
Он буд мол ки т нигаҳ дорад
آن بود مال کهت نگه دارد
Аз ҳамаи ранҷҳо ба умри дароз
از همه رنجها به عمر دراز
БФзоид агар ҳазина куняш
بفزاید اگر هزینه کنیش
Бо ту ояд ба рӯму ҳинду ҳиҷоз
با تو آید به روم و هند و حجاز
Натавонади касяши барад ба қаҳр
نتواند کسیش برد به قهر
Натавонад касаш бурид ба газ
نتواند کسش برید به گاز
Ҷузи бад-ӣни мол кӣ шавад бар мард
جز بدین مال کی شود بر مرد
Ба ду олам дар саодати боз ?
به دو عالم در سعادت باز؟
Кӣ тавонад хариди ҷузи доно
کی تواند خرید جز دانا
Ба чунин моли ноз бе андоз ?
به چنین مال ناز بیانداز؟
Дар нагунҷад магар ба дил , ки дил аст
در نگنجد مگر به دل، که دل است
Кӣсаи донишу хазинаи роз
کیسهٔ دانش و خزینهٔ راز
Гар бад-ӣни мол рағбатаст ту ро
گر بدین مال رغبت است تو را
Кӣсаи т аз ҳшўҳои бадви пардоз
کیسهت از حشوها بدو پرداز
Кӣсаи розро ба ақл бидӯз
کیسهٔ راز را به عقل بدوز
То набошӣ сухани чну ғаммоз
تا نباشی سخنچن و غماز
Вази намозу закот ва аз парҳез
وز نماز و زکات و از پرهیز
Кӣсаро бандҳои сахт бисоз
کیسه را بندهای سخت بساز
Чун ба ҳосил шавадат кӣсау банд
چون به حاصل شودت کیسه و بند
Ба ту бидиҳам ман ин далелу ҷавоз
به تو بدهم من این دلیل و جواز
Бар кашами мари туро ба ҳабли худоӣ
بر کشم مر تو را به حبل خدای
Ба сурайёи зи чоҳи сесад боз
به ثریا ز چاه سیصد باز
Бнмоимти ҳақи ғоиб ро
بنمایمت حق غایب را
Дар сроӣӣ ки шоҳидасту муҷоз
در سرائی که شاهد است و مجاز
То бибинӣ ки пеши эзади ҳақ
تا ببینی که پیش ایزد حق
Истодааст ин ҷаҳон ба намоз
ایستاده است این جهان به نماز
Бинмоем дўонздаҳи сафи рост
بنمایم دوانزده صف راست
Ҳама тасбеҳ хон бе овоз
همه تسبیحخوان بیآواز
Чун бибинӣ аз ин ҷаҳони анҷом
چون ببینی از این جهان انجام
Бишносӣ ки чисташ оғоз
بشناسی که چیستش آغاز
Ин тариқӣаст ки ш набинад чашм
این طریقی است کهش نبیند چشم
Вена шикорӣаст ки ш нагирад боз
وین شکاری است کهش نگیرد باز
Бар паии шери дайни яздони рӯ
بر پی شیر دین یزدان رو
Аз паии хари газофаи аспи мтоз
از پی خر گزافه اسپ متاز
Ин рама бекарона май бинӣ
این رمهٔ بیکرانه میبینی
Кӯр дорад шубону ланги нҳоз
کور دارد شبان و لنگ نهاز
Гирди эшон раманда кард маро
گرد ایشان رمنده کرد مرا
Аз сари хону мону неъмату ноз
از سر خان و مان و نعمت و ناز
Чаҳ кунад марди ҷузи сафар чу гирифт
چه کند مرد جز سفر چو گرفت
Гурги саҳроу марғзори гуроз ?
گرگ صحرا و مرغزار گراز؟
Гар сутӯҳии з « қоли ҳдсно »
گر ستوهی ز «قال حدثنا»
Сар ба сари худои дори фароз
سر به سر خدای دار فراز
Ки маро дид роздори худоӣ
که مرا دید رازدار خدای
Ҳоҷиби кирдигори бандаи навоз
حاجب کردگار بندهنواز
Уммати ҷади хешро фарёд
امت جد خویش را فریاد
Аз фарибандаи зўбъаҳ ҳамаз
از فریبنده زوبعهٔ هماز
Хор ёбад ҳамеи зи ман дар чашм
خار یابد همی ز من در چشم
Дев бе ҳосили дўолки боз
دیو بیحاصل دوالک باز
Аз суханҳои ман падед омад
از سخنهای من پدید آمد
Бар тани остини ҳақи тароз
بر تن آستین حق طراز
Суханами рехти оби деви лъин
سخنم ریخت آب دیو لعین
Ба Бадахшону ҷурму имгу броз
به بدخشان و جرم و یمگ و براز
Мард доно шавад зи донои мард
مرد دانا شود ز دانا مرد
Мурғ фарбеҳ шавад ба зери ҷавоз
مرغ فربه شود به زیر جواز