Пуштами қавӣ ба фазл худоӣасту тоъаташ

پشتم قوی به فضل خدای است و طاعتش

То дррсми магар ба расӯлу шафоаташ

تا دررسم مگر به رسول و شفاعتش

Пеш худоӣ нест шафиъами магари расӯл

پیش خدای نیست شفیعم مگر رسول

Дорам шафиъи пеши расӯли олу итраташ

دارم شفیع پیش رسول آل و عترتش

Бо ол ӯ рӯми сӯй ӯ ҳеҷ бок нест

با آل او روم سوی او هیچ باک نیست

Баргирам аз мунофиқи нокаси шноътш

برگیرم از منافق ناکس شناعتش

Дайни худои малик расӯласт ва , халқи пок

دین خدای ملک رسول است و، خلق پاک

Имрӯз аматон расӯланду раияташ

امروز امتان رسولند و رعیتش

Гар сӯии ол мард шавад мол ӯ чаро

گر سوی آل مرد شود مال او چرا

Зии ол ӯ нашуд зи паямбари шариъаташ ?

زی آل او نشد ز پیمبر شریعتش؟

Бар бандаи ту тоъат ту нест ним аз анк

بر بندهٔ تو طاعت تو نیست نیم از انک

Пайғамбари ту рости зи тоъат бар умматаш

پیغمبر تو راست ز طاعت بر امتش

Гуфтат ки бандаро ту ба бе тоъатии макаш

گفتت که بنده را تو به بی‌طاعتی مکش

Вонгаҳи нкштт ар ту набӯдӣ ба тоъаташ

وانگه نکشتت ار تو نبودی به طاعتش

Андари ҳимоятии ту зи пайғамбари худоӣ

اندر حمایتی تو ز پیغمبر خدای

Машкан ҳимояташ ки бузургаст ҳимояташ

مشکن حمایتش که بزرگ است حمایتش

Пайғамбараст пеши рӯи халқи яксара

پیغمبر است پیش رو خلق یکسره

Каз қоф то ба қоф расидааст даъваташ

کز قاف تا به قاف رسیده است دعوتش

Ол паямбараст туро пеши рӯ кунун

آل پیمبر است تو را پیش رو کنون

Аз ол ӯ мтобу нигаҳи дори ҳурматаш

از آل او متاب و نگه‌دار حرمتش

Фарзанд ӯст ҳурмат ӯ чун ндоняш

فرزند اوست حرمت او چون ندانیش

Пас хираи хайри умед чаҳ дорӣ ба раҳматаш ?

پس خیره خیر امید چه داری به رحمتش؟

Огаҳ нае магар ки паямбари крои супурд

آگه نه‌ای مگر که پیمبر کرا سپرد

Рӯзи ғадири хами зи минбари вилояташ ?

روز غدیر خم ز منبر ولایتش؟

Онро супурди коизди мари дайну халқ ро

آن را سپرد کایزد مر دین و خلق را

Андари китоби хеш бадв кард ишораташ

اندر کتاب خویش بدو کرد اشارتش

Онро ки чун чароғи бадии пеши офтоб

آن را که چون چراغ بدی پیش آفتاب

Аз кофарони шуҷоати пеши шуҷоаташ

از کافران شجاعت پیش شجاعتش

Онро ки ҳамчуи санги сари мараи рӯзи бадар

آن را که همچو سنگ سر مره روز بدر

Дар ҳарби ҳамчу мум шуд аз бими зрбтш

در حرب همچو موم شد از بیم ضربتش

Онро ки дар рукӯъ ғанӣ кард бе савол

آن را که در رکوع غنی کرد بی سؤال

Дарвешро ба пеши паямбари саховаташ

درویش را به پیش پیمبر سخاوتش

Онро ки чун ду номи ниҳодаши расӯли ҳақ

آن را که چون دو نام نهادش رسول حق

Имрӯз низ дӯсти сӯии халқи книтш

امروز نیز دوست سوی خلق کنیتش

Онро ки ҳар шарифии нисбат бадв кунанд

آن را که هر شریفی نسبت بدو کنند

Зеро ки аз расӯл худоӣаст нисбаташ

زیرا که از رسول خدای است نسبتش

Онро ки кас ба ҷои паямбари ҷуз ӯ нахуфт

آن را که کس به جای پیمبر جز او نخفت

Бо душманони саъб ба ҳангоми ҳиҷраташ

با دشمنان صعب به هنگام هجرتش

Онро ки Мустафо , чу ҳама оҷиз омаданд ,

آن را که مصطفی، چو همه عاجز آمدند،

Дар ҳарби рӯзи бадар бадв дод рояташ

در حرب روز بدر بدو داد رایتش

Ширӣ , муборизӣ , ки сириштааст кирдигор

شیری، مبارزی، که سرشته است کردگار

Андари дили муборизи мардони муҳаббаташ

اندر دل مبارز مردان محبتش

Дар ҳрбгаҳи паямбари мо мӯъҷизӣ надошт

در حربگه پیمبر ما معجزی نداشت

Аз мӯъҷизот низ қавитар зи қӯташ

از معجزات نیز قوی‌تر ز قوتش

Қисмат нашуд ба халқи даруни дӯзаху биҳишт

قسمت نشد به خلق درون دوزخ و بهشت

Бар кофару мусулмони ало ба қисматаш

بر کافر و مسلمان الا به قسمتش

Дар буд мари Мадинаи илми расӯл ро

در بود مر مدینهٔ علم رسول را

Зеро ҷуз ӯ набӯд сазои амонаташ

زیرا جز او نبود سزای امانتش

Гар илм боядат ба дар шаҳри илми шӯ

گر علم بایدت به در شهر علم شو

То бар дилат битобад нури саодаташ

تا بر دلت بتابد نور سعادتش

ӯ ояти паямбари мо буд рӯзи ҳарб

او آیت پیمبر ما بود روز حرب

Аз зулфиқор буду зи самсоми ояташ

از ذوالفقار بود و ز صمصام آیتش

Ганҷи худоӣ буд расӯл ва , зи халқ ӯ

گنج خدای بود رسول و، ز خلق او

Ганҷи расӯли хотир ӯ буду Фкртш

گنج رسول خاطر او بود و فکرتش

Ҳар кӯи адуии ганҷ расӯласт бе гумон

هر کو عدوی گنج رسول است بی گمان

Ҷузи ҷаҳл ва наҳс нест нишони саломаташ

جز جهل و نحس نیست نشان سلامتش

Шери худоиро чу мухолиф шавад касе

شیر خدای را چو مخالف شود کسی

Ҳаргиз макун магар ба харии ҳеҷ тӯҳматаш

هرگز مکن مگر به خری هیچ تهمتش

Шери худоӣ буд алӣ , носибӣ хар аст

شیر خدای بود علی، ناصبی خر است

Зеро ҳамеша май брмди хари зи ҳайбаташ

زیرا همیشه می‌برمد خر ز هیبتش

Ҳрки офати хилофи алӣ буд дар дилаш

هرک آفت خلاف علی بود در دلش

Ту рӯй азу битоб ва бипарҳез аз офаташ

تو روی ازو بتاب و بپرهیز از آفتش

Лекин чу ҳурмат ту бидорад ту аз газоф

لیکن چو حرمت تو بدارد تو از گزاف

Машкан , зи баҳри ҳурмати ислом , ҳурматаш

مشکن، ز بهر حرمت اسلام، حرمتش

Андари мунозираи сухани сарди азуи мгир

اندر مناظره سخن سرد ازو مگیر

Зеро ки нест ҷузи сухани сарди олаташ

زیرا که نیست جز سخن سرد آلتش

Чун илм несташ ки бигӯед , ҷузи ин маҳол

چون علم نیستش که بگوید، جز این محال

Чун банди сахти гашт чаҳ чизаст ҳилтш ?

چون بند سخت گشت چه چیز است حیلتش؟

Дашном дорад ӯ ҳамаи ҳуҷҷат кунун валек

دشنام دارد او همه حجت کنون ولیک

Рӯзшумор ки шунӯди ин сусти ҳуҷҷаташ ?

روزِ شمار که شنود این سست حجتش؟

Даъвӣ ҳаме кунад ки ман аҳли ҷамоатам

دعوی همی کند که من اهل جماعتم

Лекини зи ҷамъи дев гшн шуд ҷамоаташ

لیکن ز جمع دیو گشن شد جماعتش

Иблис қодираст валикин ба халқ дар

ابلیس قادر است ولیکن به خلق در

Ҷуз бар дурӯғу ҳила гарӣ нест қудраташ

جز بر دروغ و حیله‌گری نیست قدرتش

Қимати сӯии худоӣ ба дайнасту халқ ро

قیمت سوی خدای به دین است و خلق را

Онаст қӣматӣ ки ба дайнаст қиматаш

آن است قیمتی که به دین است قیمتش

Нусрат ба дайн кун эй бихаради мари худоӣ ро

نصرت به دین کن ای بخرد مر خدای را

Гар боядат ки баҳра биёбӣ зи нусраташ

گر بایدت که بهره بیابی ز نصرتش

Ғарра машав ба давлату иқболи рӯзгор

غره مشو به دولت و اقبال روزگار

Зеро ки бо завол ҳам?иласт давлаташ

زیرا که با زوال همال است دولتش

Дунё ба сӯии ман ба мисли бевафо занӣ аст

دنیا به سوی من به مثل بی‌وفا زنی است

На шод бош азу на ғамии шӯи зи фурқаташ

نه شاد باش ازو نه غمی شو ز فرقتش

Некаст азон ки неку бадаш бар гузаштанӣ аст

نیک است ازان که نیک و بدش بر گذشتنی است

Чизе дигар ҳаме нашиносам фазилаташ

چیزی دگر همی نشناسم فضیلتش

Заҳраст неъматаш чу наёбади ҳамеи раҳо

زهر است نعمتش چو نیابد همی رها

Аз марг ҳар касе ки чашидааст неъматаш

از مرگ هر کسی که چشیده است نعمتش

Бо меҳнаташ ба неъматаш андар макун тамаъ

با محنتش به نعمتش اندر مکن طمع

Зеро з неъматаш нашавад даври меҳнаташ

زیرا ز نعمتش نشود دور محنتش

Шояд ки ҳамтем набӯд суҳбати ҷаҳон

شاید که همتم نبود صحبت جهان

Чун нест ҷуз ки молаши ман ҳеҷ ҳимматаш

چون نیست جز که مالش من هیچ همتش

Бисёр дод хлътми аввали вазон сипас

بسیار داد خلعتم اول وزان سپس

Аз ман ягони ягони ҳамаи брбўди хлътш

از من یگان یگان همه بربود خلعتش

Аз рӯзгору халқи малулам кунун азонк

از روزگار و خلق ملولم کنون ازانک

Пуштам ба кирдигор ва расӯласту миллаташ

پشتم به کردگار و رسول است و ملتش

Беҳоҷатам ба фазли худованд , лоҷарам ,

بی‌حاجتم به فضل خداوند، لاجرم،

Андари ҷаҳони з ҳар ки ба ман нест ҳоҷаташ

اندر جهان ز هر که به من نیست حاجتش

То дар дилами қирони муборак қарор ёфт

تا در دلم قران مبارک قرار یافت

Пар баракатасту хайри дил аз хайру баракаташ

پر برکتست و خیر دل از خیر و برکتش

Миннати худоиро ки накардааст миннатӣ

منت خدای را که نکرده‌است منتی

Пуштам ба зери бори магари фазлу миннаташ

پشتم به زیر بار مگر فضل و منتش

Миннати худоиро ки ба вуҷӯди эмоми ҳақ

منت خدای را که به جود امام حق

Бишнохтам ба ҳақу яқину ҳақиқаташ

بشناختم به حق و یقین و حقیقتش

Он бе қарини малик ки ҷуз ӯ нест дар ҷаҳон

آن بی قرین ملک که جز او نیست در جهان

Каз малики деви яксара холӣаст млктш

کز ملک دیو یکسره خالی است ملکتش

Бо талъати мубораки масъӯд ӯ зи саъд

با طلعت مبارک مسعود او ز سعد

Холӣаст муштариро дар қавси талъаташ

خالی است مشتری را در قوس طلعتش

Ёрб , ба фазли хеши ту тавфиқи даҳ маро

یارب، به فضل خویش تو توفیق ده مرا

То рӯз ва шаб бидорам тоъат ба тоъаташ

تا روز و شب بدارم طاعت به طاعتش

Ва андари ризоӣ ӯ гуҳу бега ба шеъри зуҳд

و اندر رضای او گه و بیگه به شعر زهد

Мари халқро ба ришта кунам илму ҳикматаш

مر خلق را به رشته کنم علم و حکمتش

Мустансирии маъонӣу ҳикмат ба назму наср

مستنصری معانی و حکمت به نظم و نثر

Бар умматат ки хонд ало ки ҳуҷҷаташ ?

بر امتت که خواند الا که حجتش؟