Ваболаст бар марди умри дарозаш
وبال است بر مرد عمر درازش
Чу умр дарозаш фузуд андари озаш
چو عمر درازش فزود اندر آزش
Сӯии чашмаи шӯрбахтии шитобад
سوی چشمهٔ شوربختی شتابد
Кро оз бошад далелу нҳозш
کرا آز باشد دلیل و نهازش
Ҳар он нози кғоз ӯ оз бошад
هر آن ناز کغاز او آز باشد
Мадораш ба ноз ва махон ҷузи ниёзаш
مدارش به ناز و مخوان جز نیازش
Ба нозӣ казу дайгарӣ ранҷа гардад
به نازی کزو دیگری رنجه گردد
Чаҳ нозӣ ки ноед бад-ӣни ҳеҷ озаш ?
چه نازی که ناید بدین هیچ آزش؟
Ба хоб андараст , эй бародар , ситамгар
به خواب اندر است، ای برادر، ستمگر
Чаҳ ғарра шуда сетӣ бидон чашми бозаш ?
چه غره شدهستی بدان چشم بازش؟
Кро дар зиёни касон суд бошад
کرا در زیان کسان سود باشد
Надонад хирадманди боз аз гурозаш
نداند خردمند باز از گرازش
Макун чашм бар бади куниши бозуи гардиш
مکن چشم بر بد کنش بازو گردش
Магарад ва машав то туоне фарозаш
مگرد و مشو تا توانی فرازش
Ки дар меҳр ӯ кӣна бастааст азиро
که در مهر او کینه بسته است ازیرا
Ки бастааст чашми дили ин муҳраи бозаш
که بسته است چشم دل این مهره بازش
Бидиҳ панду хомӯши як чанд рӯзӣ
بده پند و خاموش یک چند روزی
Яла кун бар ин кара давр тозаш
یله کن بر این کرهٔ دور تازش
Ки худ зуд биндозад ин шавам кара
که خود زود بندازد این شوم کره
Банногоҳ дар чоҳи ҳафтод бозаш
بناگاه در چاه هفتاد بازش
Ҷаҳони фарибандаро нӯш бар рӯй
جهان فریبنده را نوش بر روی
Чу заҳраст дар пеш ва ранҷаст нозаш
چو زهر است در پیش و رنج است نازش
Кро дод чизе казу боз наситад ?
کرا داد چیزی کزو باز نستد؟
Кро барграфт ӯ ки нФгнди бозаш ?
کرا برگرفت او که نفگند بازش؟
Ҷаҳони мори бдхўсти мнўозш аз бен
جهان مار بدخوست منوازش از بن
Азирои нсоздши ҳаргизи навозиш
ازیرا نسازدش هرگز نوازش
Намозати барадгараш хории нмоӣӣ
نمازت برد گرش خواری نمائی
Взўи хори гардӣ чу барадии намозаш
وزو خوار گردی چو بردی نمازش
Ба роҳат шудам ман чу зу бозгаштам
به راحت شدم من چو زو بازگشتم
Дурустаст ин қавл ва инаст розаш
درست است این قول و این است رازش
Набинӣ кигар бозгаштӣ , ба соъат
نبینی که گر بازگشتی، به ساعت
Ба роҳати бадали гашти ранҷи дарозаш
به راحت بدل گشت رنج درازش
Згитии ҳазари соз ва бо ӯ дўолк
زگیتی حذر ساز و با او دوالک
Мбоз ва бурун кун дил аз чанги бозаш
مباز و برون کن دل از چنگ بازش
Дил аз роҳи дунё ба дайн бозгардон
دل از راه دنیا به دین بازگردان
Зълму амали ҷӯии зоду ҷҳозш
زعلم و عمل جوی زاد و جهازش
Кунад бози ҳаргизи магари дасти тоъат
کند باز هرگز مگر دست طاعت
Дариро ки кардааст исёни фарозаш ?
دری را که کردهاست عصیان فرازش؟
Агар ҷонат мураккаб надорад зи дониш
اگر جانت مرکب ندارد ز دانش
Макун хираи ранҷа ба роҳи ҳиҷозаш
مکن خیره رنجه به راه حجازش
Дилатгар з бетоъатӣ занг дорад
دلت گر ز بیطاعتی زنگ دارد
?ҳулло ба оташи илму тоъати гудозаш
هلا به آتش علم و طاعت گدازش
Крои ҷомаи ъзи брбўди дунё
کرا جامهٔ عز بربود دنیا
Ба дайн боз гардад бадви аътзозш
به دین باز گردد بدو اعتزازش
Яке хуби дебои шимури дайни ҳақ ро
یکی خوب دیبا شمر دین حق را
Ки илмасту парҳези нақшу тарозаш
که علم است و پرهیز نقش و طرازش
Крои дасти кӯтоҳи ёбии зи дониш
کرا دست کوتاه یابی ز دانش
Машав фитна бар молу дасти дарозаш
مشو فتنه بر مال و دست درازش
Сазад гар нанозӣ ту бар суҳбат ӯ
سزد گر ننازی تو بر صحبت او
Вагар ҳамчуи наргис буд паии пиёзаш
وگر همچو نرگس بود پی پیازش
Крои раҳ кушода шавад сӯии дониш
کرا ره گشاده شود سوی دانش
Ҳақиқат шавад сӯии донои муҷозаш
حقیقت شود سوی دانا مجازش
Вагар чанд пинҳон ва маъзул бошад
و گر چند پنهان و معزول باشد
Надонад сарафрози ҷузи сарфарозаш
نداند سرافراز جز سرفرازش
Ки нодони ҳамон хуии бади пешати орад
که نادان همان خوی بد پیشت آرد
Вагар пораи пораи бабрӣ ба газаш
وگر پاره پاره ببری به گازش
Насозад туро табъ бо гуфта ӯ
نسازد تو را طبع با گفتهٔ او
Чу гуфтори ту нўФтди табъи созиш
چو گفتار تو نوفتد طبع سازش
Касе кӯ ба шаҳр муҳаббат наёяд
کسی کو به شهر محبت نیاید
Бидиҳ сӯии дашти адовати ҷавозаш
بده سوی دشت عداوت جوازش
Ба ҳуҷҷат нигаҳ кун ки дар дайну дунё
به حجت نگه کن که در دین و دنیا
Чигунааст аз ин нокасони эҳтирозаш
چگونه است از این ناکسان احترازش