эй хуфтаи ҳамаи умр ва шудаи хирау мадҳуш

ای خفته همه عمر و شده خیره و مدهوش

Вази умру ҷаҳони баҳра худ карда фаромӯш

وز عمر و جهان بهرهٔ خود کرده فراموش

Ҳар гуҳ ки ҳамеша дили ту биҳш ва хуфта аст

هر گه که همیشه دل تو بیهش و خفته است

Бедор чаҳ судаст туро чашм чу харгӯш ?

بیدار چه سود است تو را چشم چو خرگوش؟

Ин даҳр наҳангаст , фурӯ хоҳад хӯрданат

این دهر نهنگ است، فرو خواهد خوردنت

Фитна чаҳ шудӣ хираи ту бар сӯрати некӯаш ?

فتنه چه شدی خیره تو بر صورت نیکوش؟

Бедори шӯ аз хоб ва нигаҳ кун ки дигар бор

بیدار شو از خواب و نگه کن که دگر بار

Бедор шуд ин даҳр шудаи биҳшу мадҳуш

بیدار شد این دهر شده بیهش و مدهوش

Боғӣ ки бад аз барф чу ганҷинаи наддоф

باغی که بد از برف چو گنجینه نداف

Бингараш ба дебои мхлқ шуда чун шӯш

بنگرش به دیبای مخلق شده چون شوش

Венаи кӯҳи бараҳна шударо боз нигаҳ кун

وین کوه برهنه شده را باز نگه کن

Афганда прндини салбӣ бар китфу дӯш

افگنده پرندین سلبی بر کتف و دوش

Барбаста гул аз шштрии сабзи ниқобӣ

بربسته گل از ششتری سبز نقابی

Ва олӯда ба кофур ва ба шингарфи биногваш

و آلوده به کافور و به شنگرف بناگوش

Бар олами чашм дил бигумор ба ибрат

بر عالم چشم دل بگمار به عبرت

Мадҳуш чаро мондае эй мудаббир беҳуш ?

مدهوش چرا مانده‌ای ای مدبر بی‌هوش؟

Дар боғ падед омад менавии худованд

در باغ پدید آمد مینوی خداوند

Бандяшу мақари ой ба яздон ва ба минӯаш

بندیش و مقر آی به یزدان و به مینوش

Бингар ки чаҳ гуядат ҳамеи гунбади гардон

بنگر که چه گویدت همی گنبد گردان

Гуфтори ҷаҳонро ба раҳи чашмати бниўш

گفتار جهان را به ره چشمت بنیوش

Гӯяндаи хомӯш ба ҷуз нома набошад

گویندهٔ خاموش به جز نامه نباشد

Бишинав сухани хуби зи гӯяндаи хомӯш

بشنو سخن خوب ز گویندهٔ خاموش

Гуядат ҳаме : гарчи дарозаст туро умр

گویدت همی: گرچه دراز است تو را عمر

Бигузашта шимури яксара чун дӯшу прндўш

بگذشته شمر یکسره چون دوش و پرندوش

Доне ки бақо нест магари умр , пас ӯ ро

دانی که بقا نیست مگر عمر، پس او را

Бар чизи Фноӣии мада , эй ғофил , ва мафруш

بر چیز فنائی مده، ای غافل، و مفروش

Ин ориятии тан адуӣ туаст аду ро

این عاریتی تن عدوی توست عدو را

Доно нигарад хираи чунин танг дар огўш

دانا نگرد خیره چنین تنگ در آگوش

Вари ориятии бози стондти ту рух ро

ور عاریتی باز ستاندت تو رخ را

Бар ориятии ҳеҷ ма бихарошу маи бхрўш

بر عاریتی هیچ مه بخراش و مه بخروش

Аз мяши тани хеш ба тоъат чу хирадманд

از میش تن خویش به طاعت چو خردمند

Дар илму амали фоидаи хеши ҳамеи дӯш

در علم و عمل فایدهٔ خویش همی دوش

Зини хонаи алФнҷу зини маъдани кӯшиш

زین خانهٔ الفنج و زین معدن کوشش

Бар гири ҳлозоду Марви лоғару дриўш

بر گیر هلازاد و مرو لاغر و دریوش

Парҳези ҳамеи варз , дар алФғдни дониш

پرهیز همی ورز، در الفغدن دانش

Доими зи раҳи чашму раҳи гӯш ҳаме кӯш

دایم ز ره چشم و ره گوش همی کوش

Бо тоъат ва бо фикрат хилват кун азирок

با طاعت و با فکرت خلوت کن ازیراک

Машғӯл шуда сетанд сафеҳон ба хлолўш

مشغول شده ستند سفیهان به خلالوش

Дар тоъат бетоқат ва бе туаш чроӣӣ ?

در طاعت بی‌طاقت و بی‌توش چرائی؟

эй гоҳи стмгорӣ бо тоқат ва бо туаш !

ای گاه ستمگاری با طاقت و با توش!

Чун бар ту ҳавои дили ту май бикашади тир

چون بر تو هوای دل تو می‌بکشد تیر

Дар пеши ҳавои ту зи раҳи сабри фурӯи пӯш

در پیش هوا تو ز ره صبر فرو پوش

Ту ҷавшани дайни пӯш , дил бехирадат ро

تو جوشن دین پوش، دل بی‌خردت را

Бгдохтаҳи шӯ , гӯ , зи раҳи дидаи буруни ҷӯш

بگداخته شو، گو، ز ره دیده برون جوش

Дар меъдаи ?ут бар ҷони ту лаънат кунад имшаб

در معده‌ ات بر جان تو لعنت کند امشب

Ноне ки ба қаҳр аз дгарии бстдаҳ эй дӯш

نانی که به قهر از دگری بستده‌ای دوش

Ту гарданати афрохта ваон оҷизи мискин

تو گردنت افراخته وان عاجز مسکین

Биниҳода зи андӯҳи занах бар сари зонуаш

بنهاده ز اندوه زنخ بر سر زانوش

Ҳар чанд туро нӯш кунад ҷоҳилии оташ

هر چند تو را نوش کند جاهلی آتش

Бар хира махӯр , коташ ҳаргиз нашавад нӯш

بر خیره مخور، کاتش هرگز نشود نوش

эй ҳуҷҷат агар гунг нахоҳӣ ки Бамоне

ای حجت اگر گنگ نخواهی که بمانی

Дар пеши худованд , сӯй ҳуҷҷат кун гӯш

در پیش خداوند، سوی حجت کن گوش