Гар дигаргун буд ҳолати порсол

گر دگرگون بود حالت پارسال

Чунки дигари гашти бози имсоли ҳол ?

چونکه دیگر گشت باز امسال حال؟

Тир будӣ чун шудаи сетӣ чун камон ?

تیر بودی چون شده‌ستی چون کمان؟

Лола будӣ чун шудаи сетӣ чун тлол ?

لاله بودی چون شده‌ستی چون تلال؟

эй нишондаи дасти рӯзу солу моҳ

ای نشانده‌یْ دست روز و سال و ماه

Барканд рӯзяти дасти моҳу сол

برکند روزیت دست ماه و سال

Пари сқолт буд рӯй , аз гашти чарх

پر صقالت بود روی، از گشت چرخ

Гашт рӯй пари сқолт чун школ

گشت روی پر صقالت چون زگال

Гар аёлат буд даии фарзанду зан

گر عیالت بود دی فرزند و زن

Бар аёл акнӯн чаро гаштии аёл ?

بر عیال اکنون چرا گشتی عیال؟

Бо ҷамол акнӯн куҷо ҷӯяд туро ?

با جمال اکنون کجا جوید تو را؟

Каз ту май ҳар рӯз бигурезад ҷамол

کز تو می هر روز بگریزد جمال

Гар з ту бигурезад он ки т ме биҷуст

گر ز تو بگریزد آن که‌ت می‌بجست

Зоҳидаст ӯ , зинҳор аз ваии манол

زاهد است او، زینهار از وی منال

Зонка чун дигар шудаи сетии сар ба сар

زانکه چون دیگر شده‌ستی سر به سر

Пас ҳаромии маҳз агар будӣ ҳалол

پس حرامی محض اگر بودی حلال

эй басӣ молидаа мардонро ба қаҳр

ای بسی مالیده مردان را به قهر

Пешат омад рӯзгории марди мол

پیشت آمد روزگاری مرد مال

Рӯзгор онҷоат мехонд ки нест

روزگار آنجات می‌خواند که نیست

Сӯдманди онҷои аёлу малику мол

سودمند آنجا عیال و ملک و مال

Молу малик аз зуҳд ва аз тоъат гузин

مال و ملک از زهد و از طاعت گزین

Илм ъам бояд туро , парҳези хол

علم عم باید تو را، پرهیز خال

Феъли некӯро либос ҷонат кун

فعل نیکو را لباس جانت کن

Шояд ар бар тан напӯшӣ ҷузи ҷувол

شاید ار بر تن نپوشی جز جوال

Рӯй некӯ зишт бошад ҳар гҳик

روی نیکو زشت باشد هر گهیک

Зишт бошад рӯй некӯро фаъол

زشت باشد روی نیکو را فعال

Ҷуз каз асл нек ноед феъли нек

جز کز اصل نیک ناید فعل نیک

Бор бад бошад чу бад бошад ниҳол

بار بد باشد چو بد باشد نهال

Дар тани нохуби феъли нек ро

در تن ناخوب فعل نیک را

Ҷамъ кун чун ангабини андари суфол

جمع کن چون انگبین اندر سفال

Деват аз тоъат парӣ гардад чунонк

دیوت از طاعت پری گردد چنانک

Чун ба зари бандӣ камар гардад дўол

چون به زر بندی کمر گردد دوال

Неки ном аз суҳбати некони шӯй

نیک نام از صحبت نیکان شوی

Ҳамчу аз пайғамбари тозии балол

همچو از پیغمبر تازی بلال

Чун сӯй хуршед дорад рӯй хеш

چون سوی خورشید دارد روی خویش

Моҳ тобанда шавад хуши хуши ҳилол

ماه تابنده شود خوش خوش هلال

Донёл аз хайрҳо шуд номвар

دانیال از خیرها شد نامور

Номвари номади зи модари донёл

نامور نامد ز مادر دانیال

Мари туро сголди ёри ту

مر تو را نیکی سگالد یار تو

Чун мар ӯро ту буии некӯи сгол

چون مر او را تو بوی نیکو سگال

Гар тамаъи дории мдиҳ аз ман ҳаме

گر طمع داری مدیح از من همی

Аз мдиҳи ман чроӣии гунгу лол ?

از مدیح من چرائی گنگ و لال؟

Беҳам?иласт аз хилоиқи Мустафо

بی‌همال است از خلایق مصطفی

То гузидаш кирдигор бе ҳам?ил

تا گزیدش کردگار بی‌همال

Ростиро пеша кун кандар ҷаҳон

راستی را پیشه کن کاندر جهان

Нест алои ростии азми алрҷол

نیست الا راستی عزم‌الرجال

Ростӣ дар кори бартар ҳиялат аст

راستی در کار برتر حیلت است

Ростӣ кун то набоядат аҳтёл

راستی کن تا نبایدت احتیال

Чун фурӯд омад ба ҷоӣии ростӣ

چون فرود آمد به جائی راستی

Рахт барбандад аз онҷои аФтъол

رخت بربندد از آنجا افتعال

Ҷонвар гардад ҳаме аз ростӣ

جانور گردد همی از راستی

Чун бромизди табоиъ ба эътидол

چون برآمیزد طبایع به اعتدال

Ҷуз ба дайн андар наёбӣ ростӣ

جز به دین اندر نیابی راستی

Ҳсни дайнро ростӣ шуд кўтўол

حصن دین را راستی شد کوتوال

Зишт бораст , эй бародар , бори оз

زشت بار است، ای برادر، بار آز

Даври бФгни бори оз аз пушту ёл

دور بفگن بار آز از پشت و یال

Гар камандӣ ёбад аз рӯй тамаъ

گر کمندی یابد از روی طمع

Зуди бандади гардани шерони шгол

زود بندد گردن شیران شگال

Вари бакории озмӯнро тухми оз

ور بکاری آزمون را تخم آز

Гар бирӯяд бар наёрад ҷузи маҳол

گر بروید بر نیارد جز محال

Аспи озати сӯии бадбахтии барад

اسپ آزت سوی بدبختی برد

Зини бахти бади Фрўнаҳи зини ъқол

زینِ بختِ بد فرو نه زین عقال

Ман бар ин мураккаби фаровони тохтам

من بر این مرکب فراوان تاختم

Гирди олами гуҳи ямину гуҳи шимол

گرد عالم گه یمین و گه شمال

Зини савории ҳосилии номади маро

زین سواری حاصلی نامد مرا

Ҷуз ки ташнаи меҳнату гирди малол

جز که دشت محنت و گرد ملال

Зини аспи оз зласт эй писар

زین اسپ آز ذُل است ای پسر

Наъл ӯ хорӣ , Аннан ӯ сол

نعل او خواری، عنان او سؤال

То фурӯди оӣӣ ба охир гарчи дайр

تا فرود آئی به آخر گرچه دیر

Бар дар шаҳри нмидии ломҳол

بر در شهر نُمیدی لامحال

Сӯии шаҳр бениёзӣ раҳ бипурс

سوی شهر بی‌نیازی ره بپرس

Чанд гардии кӯру кари андари залол ?

چند گردی کور و کر اندر ضلال؟

Гирди дунё чанд гардӣ чун сутур ?

گرد دنیا چند گردی چون ستور؟

Давр кун зини бади танури ин хушк на?ил

دور کن زین بد تنور این خشک نال

Гар ҳамеи ъзу ҷалолат боядат

گر همی عز و جلالت بایدت

Чун нагардӣ гирди дайни зулҷалол ?

چون نگردی گرد دین ذوالجلال؟

Умри фониро ба дайн дар кори банд

عمر فانی را به دین در کار بند

То биёбӣ умру малик бе завол

تا بیابی عمر و ملک بی‌زوال

Ёфта сетии рӯзгор , имрӯз кун

یافته‌ستی روزگار، امروز کن

Хештанро неки рӯзу неки фол

خویشتن را نیک روز و نیک فال

Он ҷаҳонро ин ҷаҳон чун оина аст

آن جهان را این جهان چون آینه است

Неки бандяши андари ин некӯи мисол

نیک بندیش اندر این نیکو مثال

Гар гуҳӣ бошад хаёлу гоҳ на

گر گهی باشد خیال و گاه نه

Пас чаҳ чизеи ту , нгўӣӣ , ҷузи хаёл ?

پس چه چیزی تو، نگوئی، جز خیال؟

Гар ба дунё дар набинӣ роҳи дайн

گر به دنیا در نبینی راه دین

Вази раҳи дониши нилФнҷии камол

وز ره دانش نیلفنجی کمال

Бе гумони шӯ зонка ноед ҳосилӣ

بی گمان شو زانکه ناید حاصلی

Зини сарои пари хаёлати ҷузи вабол

زین سرای پر خیالت جز وبال

Илмро аз ҷойгоҳ ӯ биҷавӣ

علم را از جایگاه او بجوی

Сар битоб аз Амру зайду қоли қол

سر بتاب از عمرو و زید و قیل و قال

Қоли аввали ҷузи паямбар кас нагуфт

قال اول جز پیمبر کس نگفت

Вонгаҳеи зии ол ӯ омад мақол

وانگهی زی آل او آمد مقال

Ҷуз ки Заҳроу алӣу авлодашон

جز که زهرا و علی و اولادشان

Мари расӯли Мустафоро кист ол ?

مر رسول مصطفی را کیست آل؟

Сафи пешин шиътон ҳайдаранд

صفّ پیشین شیعیان حیدرند

Ҷуз ки шиъти дигарон сафи алнъол

جز که شیعت دیگران صفُّ‌النّعال

Ҳабли эзад ҳайдараст ӯро бигир

حبل ایزد حیدر است او را بگیر

Вази фалону бўФлони бугсали ҳбол

وز فلان و بوفلان بگسل حبال

Бехатар бошад фалон бо ӯ чунонк

بی‌خطر باشد فلان با او چنانک

Пеши заргар бехатар бошад клол

پیش زرگر بی‌خطر باشد کُلال

То набудам ман ба ҳайдари муттасил

تا نبودم من به حیدر متصل

Илми ҳақ бо ман намекард иттисол

علم حق با من نمی‌کرد اتصال

Ҳамчуи ин торики рӯйон рӯй ман

همچو این تاریک رویان روی من

Тира буду тори бом ва бе сқол

تیره بود و تار بام و بی‌صقال

Чун ба ман бар тофт нури илм ӯ

چون به من برتافت نور علم او

Рӯй дайнро холам акнӯн , хуби хол

روی دین را خالم اکنون، خوب خال

Шеъри ман бар илми ман бурҳон бас аст

شعر من بر علم من برهان بس است

Ҷон физойу пок чун оби зулол

جان فزای و پاک چون آب زلال