Гиромӣ чу молу қавӣ чун ҷибол
گرامی چو مال و قوی چون جبال
Накӯ чун ҷавонӣу хуш чун ҷамол
نکو چون جوانی و خوش چون جمال
Куҳан гаштае тан нае бал навай
کهن گشتهای تن نهای بل نوی
Физоянда дар гардиши моҳу сол
فزاینده در گردش ماه و سال
Азу ношудаи ҳоли дӯшизагӣ
ازو ناشده حال دوشیزگی
Валикини псўдаҳи мар ӯро риҷол
ولیکن پسوده مر او را رجال
Ҳамӯи мояи зуҳду дайни ҳудо
همو مایهٔ زهد و دین هدی
Ҳамӯи мояи куфру ширку залол
همو مایهٔ کفر و شرک و ضلال
Рҳоӣии наёбади ҳам аз марги хеш
رهائی نیابد هم از مرگ خویش
Мубориз чу оҷиз шавад дар қаттол
مبارز چو عاجز شود در قتال
Ҳар онгаҳ казу боз монад хатиб
هر آنگه کزو باز ماند خطیب
Фазояд бирав бе съолии съол
فزاید برو بیسعالی سعال
Фузунтар шавад чун дўтоӣӣ кунамаш
فزونتر شود چون دوتائی کنمش
Дўто чун кунандаш бакоҳад дўол
دوتا چون کنندش بکاهد دوال
Ҳамаш гарм ва ҳам сарди хоҳӣ валек
همش گرم و هم سرد خواهی ولیک
Мадонаш на оташ на оби зулол
مدانش نه آتش نه آب زلال
Сармояи моли марди ҳаким
سرمایهٔ مال مرد حکیم
Валикини ндзддши азуи кас чу мол
ولیکن ندزددش ازو کس چو مال
Чаҳ чизеаст ? чизеаст ин каз шараф
چه چیزی است؟ چیزی است این کز شرف
Расӯлаш лақаб дод « саҳари ҳалол »
رسولش لقب داد «سحر حلال»
Арӯси суханро надодааст кас
عروس سخن را ندادهاست کس
Биҷузи ҳуҷҷати ин зеб ва ин болу ёл
بجز حجت این زیب و این بال و یال
Сухан чун маниш пеш хондам зи фахр
سخن چون منش پیش خواندم ز فخر
Ба садр андар омад зи сафи алнъол
به صدر اندر آمد ز صف النعال
Сухани кари гасии пери пурканда буд
سخن کر گسی پیر پرکنده بود
Ба ман гашти товус бо пару бол
به من گشت طاووس با پر و بال
Ба ман тоза шуд пжмридаҳи сухан
به من تازه شد پژمریده سخن
Чу зи афсуни Юсуфи Зулайхои зол
چو ز افسون یوسف زلیخای زال
Ба олӣ фалак баркашад сари сухан
به عالی فلک برکشد سر سخن
зи баси фахр чун маниш гӯям « тъол »
ز بس فخر چون منش گویم «تعال»
Ба қалъаи суханҳои нағзи андарун
به قلعهٔ سخنهای نغز اندرون
Наомад ба аз табъи ман кўтўол
نیامد به از طبع من کوتوال
Маро бар сухани подшоҳӣу амр
مرا بر سخن پادشاهی و امر
з ман нест бал каз расӯласту ?ил
ز من نیست بل کز رسول است و ال
Марои ҷуз ба таъйиди оли расӯл
مرا جز به تایید آل رسول
На тасниф буд ва на қил ва на қол
نه تصنیف بود و نه قیل و نه قال
Эмоми замони вориси Мустафо
امام زمان وارث مصطفی
Ки яздонаш ёрасту халқаши аёл
که یزدانش یار است و خلقش عیال
Зҷд чун бадви ҷади пайваста буд
زجد چون بدو جد پیوسته بود
Ба раҳмати маро баҳра дод аз хаёл
به رحمت مرا بهره داد از خیال
Ба таъйид ӯ лоҷарами илму зуҳд
به تایید او لاجرم علم و زهد
Гирифтааст дар ҷонами орому ҳол
گرفته است در جانم آرام و هال
Худоем сӯии ол ӯ раҳ намӯд
خدایم سوی آل او ره نمود
Ки ҳабл худоӣасту хайри алрҷол
که حبل خدای است و خیر الرجال
Чаҳ чизанд бо кӯҳи илмам кунун
چه چیزند با کوه علمم کنون
Ҳакямони Юнон ? сғори алтлол
حکیمان یونان؟ صغار التلال
Надорад хатари лоҷарами мушкилот
ندارد خطر لاجرم مشکلات
Сӯии ман , чу зии кӯҳи боди шимол
سوی من، چو زی کوه باد شمال
Ҷаҳон , эй писар , нест хомаш валек
جهان، ای پسر، نیست خامش ولیک
Ба қавли ҷаҳони ту надории камол
به قول جهان تو نداری کمال
Чаҳ гуядат ? гуяд : кадомаст пеш
چه گویدت؟ گوید: کدام است پیش
Дарахшндаи айёму тории лёл ?
درخشنده ایام و تاری لیال؟
Чаро ма чу хур бар яке ҳол нест
چرا مه چو خور بر یکی حال نیست
Гуҳии бадар чунаст ва гоҳе ҳилол ?
گهی بدر چون است و گاهی هلال؟
з ҳар навъ ва ҳар шахс аз ашхоси вай
ز هر نوع و هر شخص از اشخاص وی
Ниҳодааст зии ту наводири савол
نهاده است زی تو نوادر سؤال
Амираст ширӣ ки дорад сипоҳ
امیر است شیری که دارد سپاه
зи харгӯшу рӯбоҳу гургу шағол
ز خرگوش و روباه و گرگ و شغال
Кро нест аз сари хилқати хабар
کرا نیست از سر خلقت خبر
Чу зинҳо бипурсӣ бигардадаши ҳол
چو زینها بپرسی بگرددش حال
Чу прессяш аз ин сарҳои қавӣ
چو پرسیش از این سرهای قوی
Фурӯ монад аз қудрати зулҷалол
فرو ماند از قدرت ذوالجلال
Бад-ӣни кор агар нест чандини хилоф
بدین کار اگر نیست چندین خلاف
Дар ин ҳол гӯйанд чандини маҳол
در این حال گویند چندین محال
Касе кӯ бигардонад аз қибла рӯй
کسی کو بگرداند از قبله روی
Қзолш буд рӯйу рӯйиши қзол
قذالش بود روی و رویش قذال
Баъӣд аст нобӯда вои носибӣ
بعید است نابوده وای ناصبی
Яке зии ямин ва яке зии шимол
یکی زی یمین و یکی زی شمال
Валикини ту хари кӯрӣ аз чашми рост
ولیکن تو خر کوری از چشم راست
Азинии чунин наҳс ва шаваму жкол
ازینی چنین نحس و شوم و ژکال
Ба илм арат бино шавад чашми рост
به علم ارت بینا شود چشم راست
Ҷавони бахти гардӣу масъӯди фол
جوان بخت گردی و مسعود فال
Сӯии ростами ман туро , сӯии ман
سوی راستم من تو را، سوی من
Яке бингару чашм кӯрат бимол
یکی بنگر و چشم کورت بمال
Ба дили ёбӣ ар сӯии ман бенгарӣ
به دل یابی ار سوی من بنگری
зи арзизу қалъяти сими ҳалол
ز ارزیز و قلعیت سیم حلال
Туро ҷаҳл на?иласт ва бораст ақл
تو را جهل نال است و بار است عقل
Чу бебор монадӣ қавӣ гашт на?ил
چو بیبار ماندی قوی گشت نال
Аз ин зишт на?ил ар нанолӣ равост
از این زشت نال ار ننالی رواست
Валек ар бинолӣ бидон бор на?ил
ولیک ار بنالی بدان بار نال
Чарогар худованди қавлӣу феъл
چرا گر خداوند قولی و فعل
Парӣ бошӣ аз қавлу дев аз фаъол ?
پری باشی از قول و دیو از فعال؟
Ҳаме боладат тани спидорўор
همی بالدت تن سپیداروار
з бе донишии мондаи ҷон чун хилол
ز بیدانشی مانده جان چون خلال
Танат аз раҳ табъ болад ҳаме
تنت از ره طبع بالد همی
Ба ҷон аз раҳи дониши хеши бол
به جان از ره دانش خویش بال
Ниҳолӣаст мардум ки илмаш бар аст
نهالی است مردم که علمش بر است
Баҳои ҷуз ба бориш нагирад ниҳол
بها جز به بارش نگیرد نهال
Ҷаҳонро мапиндор дори алқрор
جهان را مپندار دار القرار
Бали алФнҷ гоҳеаст доролрҳол
بل الفنج گاهی است دارالرحال
Ҷаҳон бар ту чун бади сголди ҳаме
جهان بر تو چون بد سگالد همی
Ту фитнаи чроӣии бад-ӣни бади сгол ?
تو فتنه چرائی بدین بد سگال؟
Суфолии шиддати шахс аз ин сифлаи чарх
سفالی شدت شخص از این سفله چرخ
Ту хира ба дебо чаҳ пӯшии суфол ?
تو خیره به دیبا چه پوشی سفال؟
Нигар то дар ин чун суфолинаи тан
نگر تا در این چون سفالینه تن
Ба ҳосил шуд аз ту муроди клол
به حاصل شد از تو مراد کلال
Муродашгар аз ту ба ҳосил нашуд
مرادش گر از تو به حاصل نشد
Ту ҳосил шудӣ дар ғам бе завол
تو حاصل شدی در غم بیزوال
Чашидӣ басии чарбу ширину шӯр
چشیدی بسی چرب و شیرین و شور
Чаҳ ҳила кунун пар нашуд чун ҷувол ?
چه حیله کنون پر نشد چون جوال؟
зи баҳри хурат пушт шуд зери бор
ز بهر خورت پشت شد زیر بار
Харонро ҳаминаст зии мо мисол
خران را همین است زی ما مثال
Валикини зи хар бориш афтод ва , монад
ولیکن ز خر بارش افتاد و، ماند
Гарони бор бар пушти ту лоязол
گرانبار بر پشت تو لایزال
Нигар то нгўӣӣ ки дар феъли бад
نگر تا نگوئی که در فعل بد
Ҳазорон маро ҳаст ёру ҳам?ил
هزاران مرا هست یار و همال
Ки ин қавл онгаҳ дуруст омадӣ
که این قول آنگه درست آمدی
Ки ёрати з ту барграфтӣ вабол
که یارت ز تو برگرفتی وبال
Ҳазорон ҳазорон гаравгон шуда аст
هزاران هزاران گروگان شدهاست
Ба оташи бад-ӣни ҷоҳилонаи мақол
به آتش بدین جاهلانه مقال
Ба алФнҷи гоҳ андарунӣ бакӯш
به الفنج گاه اندرونی بکوش
Ки ҷузи марди кӯшои наёбади манол
که جز مرد کوشا نیابد منال
Суханҳои ҳуҷҷат ба назд ҳаким
سخنهای حجت به نزد حکیم
Баландасту пари манфиат чун ҷибол
بلند است و پر منفعت چون جبال