Ин рӯзгор бехатару кор бе низом

این روزگار بی‌خطر و کار بی‌نظام

Вомаст бар тугар хабарат ҳаст , вом , вом

وام است بر تو گر خبرت هست، وام، وام

Бар ту муваккиланд бад-ӣни воми рӯзу шаб

بر تو موکلند بدین وام روز و شب

Боядат боз дод ба ноком ё ба ком

بایدت باز داد به ناکام یا به کام

Дил бар тамоми тўхтни вом сахт кун

دل بر تمام توختن وام سخت کن

Бо ин ду воми дори туро кӣ равад калом ?

با این دو وام‌دار تو را کی رود کلام؟

Андари ҷаҳони тиҳитар азон нест хона Эй

اندر جهان تهی‌تر ازان نیست خانه‌ای

Каз вом кард марди дарави фаршу Авестоам

کز وام کرد مرد درو فرش و اوستام

Шавамаст мурғи вом , Марвро мгири сайд

شوم است مرغ وام، مرو را مگیر صید

Бе шоми хуфта ба ки чу аз воми хӯрдаи шом

بی‌شام خفته به که چو از وام خورده شام

Рафтанати сӯии шаҳр аҷал ҳаст рӯзи рӯз

رفتنت سوی شهر اجل هست روز روز

Чун рафтани ғариби сӯии хонаи гоми гом

چون رفتن غریب سوی خانه گام گام

Ҷӯйасту ҷир бар раҳи умрати зи дардҳо

جوی است و جر بر ره عمرت ز دردها

Раҳи пари зи ҷиру ҷӯйу ҳавои сард ва , тори бом

ره پر ز جر و جوی و هوا سرد و، تار بام

Лекини ту ҳеҷ сайр нахоҳӣ ҳаме шудан

لیکن تو هیچ سیر نخواهی همی شدن

Зини ҷиру ҷӯй кӯфтану роҳ бе низом

زین جر و جوی کوفتن و راه بی‌نظام

Ҳар рӯзи рӯзгори навидӣ дигар диҳадат

هر روز روزگار نویدی دگر دهدت

Конро ҳгрз дид нахоҳӣ ҳамеи хиром ?

کان را هگرز دید نخواهی همی خرام؟

эй рӯзгор , чунки навидати ҳалоли гашт

ای روزگار، چونکه نویدت حلال گشت

Моро ва , гашти поки хиромати ҳамаи ҳаром ?

ما را و، گشت پاک خرامت همه حرام؟

Эҳсон чаро кунӣу тФзли биҷои онк

احسان چرا کنی و تفضل بجای آنک

Фардо бирав ба чангу ҷафо бар кашии ҳисом ?

فردا برو به چنگ و جفا بر کشی حسام؟

Ҳар кӯ қарин туаст набинад зи ту магар

هر کو قرین توست نبیند ز تو مگر

Кирдорҳои нохуш ва гуфторҳои хом

کردارهای ناخوش و گفتارهای خام

ГФторҳоти ман ба тамомӣ шунӯда ам

گفتارهات من به تمامی شنوده‌ام

Зеро ки ман забон ту донам ҳамаи тамом

زیرا که من زبان تو دانم همه تمام

Безорам аз туу ҳамаи ёронат , мари маро

بیزارم از تو و همه یارانت، مر مرا

То ҳашар бо шумо на алейкаст ва на салом

تا حشر با شما نه علیک است و نه سلام

Дар кори хеши оҷиз ва дармонда нестам

در کار خویش عاجز و درمانده نیستم

Фазли маро ба ҷумла мақаранд хосу ом

فضل مرا به جمله مقرند خاص و عام

Лекини маро ба гуруснагии сабр хуштар аст

لیکن مرا به گرسنگی صبر خوشتر است

Чун ёфтан зи дасти фурӯмоягони таом

چون یافتن ز دست فرومایگان طعام

Бо об рӯй ташнаи Бамонеи зи оби ҷӯй

با آب‌روی تشنه بمانی ز آب جوی

Ба чун зи баҳри оби занӣ бо харони лтом

به چون ز بهر آب زنی با خران لطام

Аз чошт то ба шоми туро нест эминӣ

از چاشت تا به شام تو را نیست ایمنی

Гар мари ту рости мамлакат аз чоч то ба шом

گر مر تو راست مملکت از چاچ تا به شام

Озодау Карими бёлоид аз лӣим

آزاده و کریم بیالاید از لئیم

Чун домани қабоати ниФшонӣ аз лӣом

چون دامن قبات نیفشانی از لئام

Момиз бо хасис ки ранҷа кунад ту ро

مامیز با خسیس که رنجه کند تو را

Пӯшидаи нарми нарм чу мари комро зи ком

پوشیده نرم نرم چو مر کام را ز کام

Ҷузи рнҷгии ҳгрз чаҳ бинии ту аз хасис

جز رنجگی هگرز چه بینی تو از خسیس

Ҷузи рнҷгӣ чаҳ дид ҳгрз аз зи коми ком ?

جز رنجگی چه دید هگرز از ز کام کام؟

Бдхў шудӣ зи хуии бади ёри бад , чунонк

بدخو شدی ز خوی بد یار بد، چنانک

Ханҷари хамидаи гашт чу хамида шуд ниёам

خنجر خمیده گشت چو خمیده شد نیام

Гар шарматаст аз онкии пас нокасе рӯй

گر شرمت است از آنکه پس ناکسی روی

Парҳез кун зи нокас ва бо ӯ макаши зимом

پرهیز کن ز ناکس و با او مکش زمام

Шаҳвати фурӯи нишон ва ба кунҷӣ фурӯ нишин

شهوت فرو نشان و به کنجی فرو نشین

Манишин бар аспи ғдру тамаъро мадаи лагом

منشین بر اسپ غدر و طمع را مده لگام

Дар номаи тамаъ нанавиштааст дасти даҳр

در نامهٔ طمع ننوشته است دست دهر

зи аввали магар ки злу саранҷоми вои моам

ز اول مگر که ذل و سرانجام وای مام

эй бе вафои замонаи маро бо ту кор нест

ای بی‌وفا زمانه مرا با تو کار نیست

Зеро ки корҳои ту домаст , дом , дом

زیرا که کارهای تو دام است، دام، دام

Бебоку бдхўӣ ки ндонӣ ба гоҳи хашм

بی‌باک و بدخوی که ندانی به گاه خشم

Мари Нӯҳро зи сом ва на мари сомро зи ҳом

مر نوح را ز سام و نه مر سام را ز حام

Ман дасти хеш дар расани дайн ҳақ задам

من دست خویش در رسن دین حق زدم

Аз ту ҳгрз ҷуст нахоҳам нишону ном

از تو هگرز جست نخواهم نشان و نام

Тадбири он ҳаме кунам акнӯн ки бар шавам

تدبیر آن همی کنم اکنون که بر شوم

Зини чоҳи зишту жарфи бад-ӣн бе қарори бом

زین چاه زشت و ژرف بدین بی‌قرار بام

Сӯии биҳишти адани яке нардбон кунам

سوی بهشت عدن یکی نردبان کنم

Як поя аз салоат ва дигар поя аз сиём

یک پایه از صلات و دگر پایه از صیام

эй бар сари ду роҳ нишаста дар ин работ

ای بر سر دو راه نشسته در این رباط

Аз хоб ва хӯрд биҳдаҳ то кӣ зании лком ?

از خواب و خورد بیهده تا کی زنی لکام؟

Аз тоъат тамом шавад , эй писар , ту ро

از طاعت تمام شود، ای پسر، تو را

Ин ҷони нотамоми саранҷоми кори том

این جان ناتمام سرانجام کار تام

Эзад паём дод ба ту коҳилӣ макун

ایزد پیام داد به تو کاهلی مکن

Дар кор , агар тамоми шунӯдаи сетии он паём

در کار، اگر تمام شنوده‌ستی آن پیام

Гуфто ки « корҳои ҷаҳони ҷумла бозӣ аст

گفتا که «کارهای جهان جمله بازی است

Ҷой мақом нест , мҷуи андрўи мақом »

جای مقام نیست، مجو اندرو مقام»

Даст аз ҷаҳони сифла ба фармони кирдигор

دست از جهان سفله به فرمان کردگار

Кӯтоҳ кун , дароз чаҳ афгандае зимом ?

کوتاه کن، دراز چه افگنده‌ای زمام؟

Гар умри хеши Нӯҳи туро доду сом низ

گر عمر خویش نوح تو را داد و سام نیز

Зоидр бирафт боядат охир чу Нӯҳу сом

زایدر برفت بایدت آخر چو نوح و سام

Сангӣ задааст перӣ бар тоси умри ту

سنگی زده است پیری بر طاس عمر تو

Конро ба ҳеҷ рӯй наёбад касе лҳом

کان را به هیچ روی نیابد کسی لحام

Перӣ ва сустӣ омад ва киштем хуфту хез

پیری و سستی آمد و کشتیم خفت و خیز

Зин бештар насохт касе маргро таом

زین بیشتر نساخت کسی مرگ را طعام

Фарҷоми кори хеш нигаҳ кун чу оқилон

فرجام کار خویش نگه کن چو عاقلان

Фарҷоми ҷӯй рӯй надорад ба раваду ҷом

فرجام‌جوی روی ندارد به رود و جام

Вази гашт рӯзгор машав танги дил ки чарх

وز گشت روزگار مشو تنگ دل که چرخ

Бар як ниҳод монад нахоҳад ҳамеи мудом

بر یک نهاد ماند نخواهد همی مدام