эй пер , нигаҳ кун ки чархи бурно

ای پیر، نگه کن که چرخ برنا

Паймӯди басии рӯзгор бар мо

پیمود بسی روزگار بر ما

Паймонаи ин чархро се ном аст

پیمانهٔ این چرخ را سه نام است

Маърӯф ба имрӯзу дайу фардо

معروف به امروز و دی و فردا

Фардот наомад ,у дай куҷо шуд ?

فردات نیامد، و دی کجا شد؟

Зин ҳар се ҷуз имрӯз нест пайдо

زین هر سه جز امروز نیست پیدا

Дарёст яке рӯзгор ки он ро

دریاست یکی روزگار که‌آن را

Боло нашносад касе зи паҳно

بالا نشناسد کسی ز پهنا

Анҷоми замони ту , эй бародар ,

انجام زمان تو، ای برادر،

Оғози замон ту несту мабда

آغاز زمان تو نیست و مبدا

Имрӯз яке нест сад ҳазор аст

امروز یکی نیست صد هزار است

Беҳуда чаҳ гўӣии сухан ба сафро ?

بیهوده چه گوئی سخن به صفرا؟

Имрӯзи ду тангар на ҳам ду будӣ

امروز دو تن گر نه هم دو بودی

Ман пер чаро будамӣ ту бурно ?

من پیر چرا بودمی تو برنا؟

Мо монда шуда сетем ва гашта суда

ما مانده شده‌ستیم و گشته سوده

Носудау номондаи чархи грдо

ناسوده و نامانده چرخ گردا

Брсоиши моро з ҷунбиш омад ,

برسایش ما را ز جنبش آمد،

эй пӯр , дар ин зери жарфи дарё

ای پور، در این زیر ژرف دریا

Ҷанбндаи фалак низ ҳам басоед

جنبنده فلک نیز هم بساید

Ҳар чанд ки камтараш буд аҷзо

هر چند که کمترْش بود اجزا

Аз соиши серумаи бсўди ҳован

از سایش سرمه بسود هاون

Гарчи ту надидяш дид доно

گرچه تو ندیدیش دید دانا

Сояндаи чизе ҳамон басоед

سایندهٔ چیزی همان بساید

Зини сон ки ба ҷунбиши бсўди мо ро

زین سان که به جنبش بسود ما را

Яктост туро ҷону ҷисмати аҷзо

یکتاست تو را جان و جسمت اجزا

Ҳаргиз нашавад судаи чиз танҳо

هرگز نشود سوده چیز تنها

Яктоу ниҳон ҷон туаст ва , эзад

یکتا و نهان جان توست و، ایزد

Якто ва ниҳонаст сӯии ғавғо

یکتا و نهان است سوی غوغا

Яктост туро ҷон азон ниҳон аст

یکتاست تو را جان ازان نهان است

Якто нашавад ҳаргизи ошкоро

یکتا نشود هرگز آشکارا

Бо омма ки ҷонро худоӣ гуяд

با عامه که جان را خدای گوید

эй пер , чаҳ рӯйаст ҷузи мудоро ?

ای پیر، چه روی است جز مدارا؟

Пайдои зи раҳи феъли гашти ҷонат

پیدا ز ره فعل گشت جانت

Афъол наёяд зи ҷон танҳо

افعال نیاید ز جانِ تنها

Танҳо нае имрӯз чун нкўшӣ

تنها نه‌ای امروز چون نکوشی

Каз илму амал бар шӯй ба ҷавзо ?

کز علم و عمل بر شوی به جوزا؟

Онгаҳ ки муҷаррад шӯй наёяд

آنگه که مجرد شوی نیاید

Аз ту на тавалло ва на тбро

از تو نه تولا و نه تبرا

Бингар ки баин кор чист он кун

بنگر که بهین کار چیست آن کن

То шуҳраи ббошӣ ба дайну дунё

تا شهره بباشی به دین و دنیا

Ки кард баин кори ҷузи баин кас ?

که کرد بهین کار جز بهین کس؟

Ҳаллоҷи нбоФди ҳгрзи дебо

حلاج نبافد هگرز دیبا

Бекор на ҷонаст ҷон , азиро

بی‌کار نه جان است جان، ازیرا

Бебуи на машкаст машки Соро

بی‌بوی نه مشک است مشک سارا

Тухми ҳамаи нек ва бадаст ҷонат

تخم همه نیک و بد است جانت

Инро ба ҷаҳон дар басӣаст ҳамто

این را به جهان در بسی است همتا

Кирдори бад аз ҷони ту чунон аст

کردار بد از جان تو چنان است

Чун хор ки раведи зи тухми хурмо

چون خار که روید ز تخم خرما

Ту хори туоне ки бар наёрӣ ,

تو خار توانی که بر نیاری،

эй шуҳрау донои дарахт гуё

ای شهره و دانا درخت گویا

Гуфтори ту борасту кор , барг аст

گفتار تو بار است و کار، برگ است

Ки шунӯди чунин бору барги зебо ?

که‌شنود چنین بار و برگ زیبا؟

Гар тухми ту об хирад биёбад

گر تخم تو آب خرد بیابد

Шохи ту براردи сар аз сурайё

شاخ تو برآرد سر از ثریا

Борати хабари орад аз оби ҳайвон

بارت خبر آرد از آب حیوان

Баргати хабари оради з рӯй ҳўро

برگت خبر آرد ز روی حورا

Дар зер бару барги ту гурезад

در زیر بر و برگ تو گریزد

Гумроҳи зи сармои ҷаҳлу гармо

گمراه ز سرمای جهل و گرما

Чун хори ту хурмо шуд , эй бародар

چون خار تو خرما شد، ای برادر

Икрўиаҳ рафиқон шавандат аъдо

یکرویه رفیقان شوندت اعدا

Чун об , ҷудо шуд зи хоки тира

چون آب، جدا شد ز خاک تیره

Бар гунбад хзро шавад зи ғбро

بر گنبد خضرا شود ز غبرا

Токи руз аз ангур шуд гиромӣ

تاک رز از انگور شد گرامی

Ваз беҳунарӣ монад беди расво

وز بی‌هنری ماند بید رسوا

Бо оҳӯу нахчири кӯҳ , мардум

با آهو و نخچیرِ کوه، مردم

Аз беҳунаришон кунад мъодо

از بی‌هنریشان کند معادا

Бар мураккаби шоҳони номвари юз

بر مرکب شاهان نامور یوز

Аз бас ҳунар омад ба кӯҳу саҳро

از بس هنر آمد به کوه و صحرا

Пайғамбар мейраст юз ӯ ро

پیغمبر میر است یوز او را

Бар мураккаб мейраст таври сино

بر مرکب میر است طور سینا

Андар мисли ман накӯ нигаҳ кун

اندر مثل من نکو نگه کن

Гар чашми ҷаҳон байнат ҳаст бино

گر چشم جهان بینْت هست بینا

Гарчи ту зи пайғамбарӣ ва чун ту

گرچه تو ز پیغمبری و چون تو

Бо ақли сухан беҳшӣу шайдо

با عقل سخن بی‌هشی و شیدا

Аз тоъат мейраст юзи ваҳшӣ

از طاعت میر است یوز وحشی

Айдун ба сӯии хосу оми воло

ایدون به سوی خاص و عام والا

Мейри ту худоӣаст тоъаташи дор

میر تو خدای است طاعتش دار

То сарат барояд ба чархи хзро

تا سرت برآید به چرخ خضرا

Аз тоъат бар шуд ба қоби қавсин

از طاعت بر شد به قاب قوسین

Пайғамбари мо аз замини бтҳо

پیغمبر ما از زمین بطحا

Онҷоаш нахонданд то ба дониш

آنجاش نخواندند تا به دانش

Он шуҳраи маконро нашуд муҳайё

آن شهره مکان را نشد مهیا

Бар пояи илмии брои хуши хуш

بر پایه علمی برآی خوش خوش

Бар хира макун бартарии таманно

بر خیره مکن برتری تمنا

Онро ки ндонӣ чаҳ тоъати оре ?

آن را که ندانی چه طاعت آری؟

Тоъат набӯд бар газофу ъмдо

طاعت نبود بر گزاف و عمدا

Нашинохтаи мари халқро чаҳ ҷўӣӣ

نشناخته مر خلق را چه جوئی

Онро ки надорад вазиру ҳамто ?

آن را که ندارد وزیر و همتا؟

Гўӣӣ ки худоӣаст фарду раҳмон

گوئی که خدای است فرد و رحمان

Мавлост ҳамаи халқ ва ӯст мавло

مولاست همه خلق و اوست مولا

Ин кист ки ту ном ҳоаш гуфтӣ ,

این کیست که تو نام‌هاش گفتی،

Гар вижа нае ту магар ба асмо ?

گر ویژه نه‌ای تو مگر به اسما؟

Ҷуз ном ндонӣ азуи ту зеро

جز نام ندانی ازو تو زیرا

Ки ти мағз параст аз бухори саҳбо

که‌ت مغز پر است از بخار صهبا

Бар сӯратат аз дасти хати яздон

بر صورتت از دست‌خط یزدان

Фаслӣаст навиштаи ҳамаи муаммо

فصلی است نوشته همه معما

Он хати биомуз то броӣӣ

آن خطّ بیاموز تا برآئی

Аз чоҳи сқри зии биҳишти маъво

از چاه سَقَر زی بهشت ماوا

То роҳи дабистон хат ндонӣ

تا راه دبستان خط ندانی

Хатро нашавад поки ҷонати ҷӯё

خط را نشود پاک جانْت جویا

Бар ҷустани илму қирону тоъат

بر جُستن علم و قران و طاعت

Онгоҳ шавад дилати ношикеб

آنگاه شود دلْت ناشکیبا

Ҳаргиз нарасад фаҳми ту дар ин хат

هرگز نرسد فهم تو در این خط

Ҳарчанд дарави бенгарӣ ба савдо

هرچند درو بنگری به سودا

Уммии натавонади хат варо хонд

امّی نتواند خط ورا خواند

Имрӯзи бнмоимши мФоҷо

امروز بنمایمش مفاجا

ӣнҷост ба имгони туро дабистон

اینجاست به یمگان تو را دبستان

Дар Балхи мҷўиш на дар Бухоро

در بلخ مجویش نه در بخارا

Ганҷӣаст худовандро ба имгон

گنجی است خداوند را به یمگان

Садбори фузунтар зи ганҷи доро

صدبار فزونتر ز گنج دارا

Бар ганҷ нишаста сети гирди ҳуҷҷат

بر گنج نِشسته‌ست گرد حجت

Ҷон карда мнқоу дили мусаффо

جان کرده منقّا و دل مصفا

Дрҷисти замираш на бал ки ганҷ аст

دُرجیست ضمیرش نه بل که گنج است

Бар гавҳар гуёу зари бўё

بر گوهر گویا و زر بویا