эй бори худоӣу кирдигорам

ای بار خدای و کردگارم

Ман фазли туро сипос дорам

من فضل تو را سپاس دارم

Зеро ки ба рӯзгори перӣ

زیرا که به روزگار پیری

Ҷузи шукр ту нест ғмгсорм

جز شکر تو نیست غمگسارم

Ҷузи гуфтани шеъри зуҳду тоъат

جز گفتن شعر زهد و طاعت

Сад шукри туро ки нест корам

صد شکر تو را که نیست کارم

Тавфиқи даҳуми бронкаҳ дар дил

توفیق دهم برانکه در دل

Ҷузи тухми ризоӣ ту накорам

جز تخم رضای تو نکارم

Рози дили ҳаркасии ту доне

راز دل هرکسی تو دانی

Доне ки чигуна дили фигорам

دانی که چگونه دل فگارم

Доне ки чигуна ман ба имгон

دانی که چگونه من به یمگان

Танҳоу заъифу хору зорам

تنها و ضعیف و خوار و زارم

Михўораҳи азизу шод ва , ман зонк

میخواره عزیز و شاد و، من زانک

Май менахӯрам нижанду хорам

می می‌نخورم نژند و خوارم

Аз бими сипоҳи бўҳниФаҳ

از بیم سپاه بوحنیفه

Бечорау монда дар ҳисорам

بیچاره و مانده در حصارم

Зеро ки ба дӯстӣ ӣ расӯлат

زیرا که به دوستی‌ی رسولت

Зии лашкар ӯ гуноҳи корам

زی لشکر او گناه‌کارم

Дар дӯстии расӯлу олаш

در دوستی رسول و آلش

Бар меҳнати пой май фишорам

بر محنت پای می‌فشارم

Ту дод диҳӣ ба рӯзи маҳшар

تو داد دهی به روز محشر

Зини як рамаи гов бе Фсорм

زین یک رمه گاو بی‌فسارم

Бо ин рамаи сутури гмраҳ

با این رمهٔ ستور گمره

Ҳаргиз нарӯм на ман ҳморм

هرگز نروم نه من حمارم

Ҳарчанд ба хубу хуши сухан ҳо

هرچند به خوب و خوش سخن‌ها

Хурмои азизи хуши гўорм

خرمای عزیز خوش گوارم

Зии омма чу хори хорами аирок

زی عامه چو خار خوارم ایراک

Дар дидаи кӯри оммаи хорам

در دیدهٔ کور عامه خارم

Зини як рамаи гургу хирси гмраҳ

زین یک رمه گرگ و خرس گمره

Ёрб ба туаст зинҳорам

یارب به تو است زینهارم

эй ёр набед ва раваду соғар

ای یار نبید و رود و ساغر

Ман ёри ту буд ме наёрам

من یار تو بود می‌نیارم

Зеро ки мари ин сҳори бад ро

زیرا که مر این سهٔار بد را

эй хоҷаи ту ёр ва ман на ёрам

ای خواجه تو یار و من نه یارم

Мастии туу маст маст хоҳад

مستی تو و مست مست خواهد

Бо ман чаҳ чхӣ ки ҳӯшёрам ?

با من چه چخی که هوشیارم؟

Рӯи ту ба қатори хеши аирок

رو تو به قطار خویش ایراک

Ман бо ту шутур на дар қаторам

من با تو شتر نه در قطارم

Ман ,гар ту саворӣ эй ҷаҳони ҷӯй ,

من، گر تو سواری ای جهان جوی،

Бар мураккаби хуши сухани саворам

بر مرکب خوش سخن سوارم

Ман гарчи ту шоҳу пешгоҳӣ

من گرچه تو شاه و پیشگاهی

Бо қавл чу дар шоҳворам

با قول چو در شاهوارم

Мангар ту ба Балхи шаҳриёрӣ

من گر تو به بلخ شهریاری

Дар хонаи хеши шаҳриёрам

در خانهٔ خویش شهریارم

Гар ман ба саломи зӣ ту оем

گر من به سلام زی تو آیم

Зинҳори мадаи ҳгрз , боРом

زنهار مده هگرز ، بارم

Ман бор нахоҳам аз ту зирок

من بار نخواهم از تو زیراک

Бор ту кашад ба зери боРом

بار تو کشد به زیر بارم

Аз баҳри хур , эй рафиқ , чун хар

از بهر خور، ای رفیق، چون خر

Ман пушт ба зери бори ноРом

من پشت به زیر بار نارم

Гуҳи нармаму гуҳи дурушт , чун теғ ,

گه نرمم و گه درشت، چون تیغ،

Пайдост ниҳону ошкорам

پیداست نهان و آشکارم

Бо ҷоҳил ва бе хиради дуруштам

با جاهل و بی‌خرد درشتم

Бо оқилу нарми бурдборам

با عاقل و نرم بردبارم

То ту бмнш маро нахоҳӣ

تا تو بمنش مرا نخواهی

Мандяш ки миннати хосторам

مندیش که منت خواستارم

Онгаҳ ки марои шукри шуморӣ

آنگه که مرا شکر شماری

Ман паст азон пасти шуморам

من پست ازان پست شمارم

Гар муми шӯии ту равғанами ман

گر موم شوی تو روغنم من

Вари сиркаи шӯии миннати шхорм

ور سرکه شوی منت شخارم

Бо ғдр надорам ошноӣӣ

با غدر ندارم آشنائی

Бал ҳар ду якеаст пуду торам

بل هر دو یکی است پود و تارم

Кӣнаи нкшм чу узри хоҳӣ

کینه نکشم چو عذر خواهی

Бали ҷурм ба узри дргзорм

بل جرم به عذر درگذارم

Покаст зи фӯҳшҳо забонам

پاک است ز فحش‌ها زبانم

Ҳамчун зи ҳаромҳо азорм

همچون ز حرام‌ها ازارم

Ноед шару макри дршморм

ناید شر و مکر درشمارم

На дуғи дурӯғ дар тғорм

نه دوغ دروغ در تغارم

Лофӣ наздам бадани фазойил

لافی نزدم بدن فضایل

Зеро ки ба фазли худ мшорм

زیرا که به فضل خود مشارم

Бали ман ба намоиши раҳи хеш

بل من به نمایش ره خویش

Ҳақи фузалои ҳамеи гузорам

حق فضلا همی گزارم

Зеро ки ҷаҳон чу ин ва он ро

زیرا که جهان چو این و آن را

Як чанд гирифтаи бади шикорам

یک چند گرفته بد شکارم

Ман хуфта ба ҷаҳл ва ӯ ҳамеи барад

من خفته به جهل و او همی برد

Бо нози гирифта дар канорам

با ناز گرفته در کنارم

Гуҳи ваъда ба боғ меҳргон дод

گه وعده به باغ مهرگان داد

Гуҳи боз ба дашти навбаҳорам

گه باز به دشت نوبهارم

Рӯем ба гул ва ба машки бнгошт

رویم به گل و به مشک بنگاشت

Чун дид ки фитна нигорам

چون دید که فتنهٔ نگارم

Имрӯзи ҳамеи заъифи бинӣ

امروز همی ضعیف بینی

Ин қомати чифтаи нзорм

این قامت چفتهٔ نزارم

Он рӯз гарм бидиде ту

آن روز گرم بدیدیی تو

Пиндоште ки ман чанорам

پنداشتیی که من چنارم

Венаи чарх ҳаме кашид хуши хуш

وین چرخ همی کشید خوش‌خوش

Чун уштури сӯии чри маҳорам

چون اشتر سوی چر مهارم

Он рӯзи қавӣ ва шод будам

آن روز قوی و شاد بودم

Ва имрӯзи заъифу сўкўорм

و امروز ضعیف و سوکوارم

Бар рӯй чу зар шудаи ақиқам

بر روی چو زر شده عقیقم

Бар фарқ чу шери гашти қорм

بر فرق چو شیر گشت قارم

Зон меки бидон замона хӯрдам

زان می که بدان زمانه خوردم

Имрӯз ҳаме кунад хуморам

امروز همی کند خمارم

Чун сирати чархро бидидам

چون سیرت چرخ را بدیدم

Кӯ кард нижанду хинг сорам

کو کرد نژند و خنگ سارم

Бедор шудам зхўоб , лобл

بیدار شدم زخواب، لابل

Бедорам кард кирдигорам

بیدارم کرد کردگارم

Бздўдми зуди занги ғифлат

بزدودم زود زنگ غفلت

Аз чашму зи мағзи пари бухорам

از چشم و ز مغز پر بخارم

Бстрдми гирд бе Фсорӣ

بستردم گرد بی فساری

Аз ориз ва рӯй ва аз изорам

از عارض و روی و از عذارم

Баркандам ҷаҳлу гмрҳӣ ро

برکندم جهل و گمرهی را

Аз бехи зи боғу ҷӯйборам

از بیخ ز باغ و جویبارم

То руста шудам зи даҳр , бо ӯ

تا رسته شدم ز دهر، با او

Бисёре буд корзорам

بسیاری بود کارزارم

Мухтори эмоми асри гаштам

مختار امام عصر گشتم

Чун тоъат ва дайн шудам ихтиёрам

چون طاعت و دین شدم اختیارم

Акнӯн чу з мушкилӣ бипурсӣ

اکنون چو ز مشکلی بپرسی

Сари лоҷараму занахи нхорм

سر لاجرم و زنخ نخارم

Гӯшами шунаво шудааст азиро

گوشم شنوا شده است ازیرا

Илмаст ҳамеша гӯшворам

علم است همیشه گوشوارم

Чашмами бино шудааст азиро

چشمم بینا شده‌است ازیرا

Аз ҳақу яқин бар интизорам

از حق و یقین بر انتظارم

Зин пас накунад шикори ҳаргиз

زین پس نکند شکار هرگز

На боз ва на юзи рӯзгорам

نه باز و نه یوز روزگارم

Онгаҳ ба табор буд , пўро ,

آنگه به تبار بود، پورا،

Яксар ҳамаи нозу ифтихорам

یکسر همه ناز و افتخارم

Вомрўз ба ман кунад ҳамеи фахр

وامروز به من کند همی فخر

Ҳам аҳли замин ва ҳам таборам

هم اهل زمین و هم تبارم

Онгаҳ ба мисли суфол будам

آنگه به مثل سفال بودم

Ва акнӯн ба яқини зари айёрам

و اکنون به یقین زر عیارم

Бархез ва биёзмои ар аидўнк

برخیز و بیازمای ار ایدونک

Ба қавли надории устуворам

به قول نداری استوارم

Венаи шеъри зи пеши озмоиш

وین شعر ز پیش آزمایش

Бар хон ва бидор ёдгорам

بر خوان و بدار یادگارم