эй шастаи сар ва рӯй ба оби замзам
ای شسته سر و روی به آب زمزم
Ҳаҷ карда чўмрдон ва гашта бе ғам
حج کرده چومردان و گشته بیغم
Афзӯни зчҳли сол ҷаҳд кардӣ
افزون زچهل سال جهد کردی
Додӣ кам ва худ ҳеҷ нстдӣ кам
دادی کم و خود هیچ نستدی کم
Бисёр бад-ӣн ва бидон ба ҳиялат
بسیار بدین و بدان به حیلت
Карбос бидодӣ ба нархи мубрам
کرباس بدادی به نرخ مبرم
То пок шуд акнӯн зи ту гуноҳон
تا پاک شد اکنون ز تو گناهان
Мандяш ба донагӣ кунун зи олам
مندیش به دانگی کنون ز عالم
Афсӯс наёяд туро аз ин кор
افسوس نیاید تو را از این کار
Бар хештани ин розҳо мФрхм
بر خویشتن این رازها مفرخم
Зин суд набинам туро валикин
زین سود نبینم تو را ولیکن
Эмин нае эй хари зи бими бирм
ایمن نهای ای خر ز بیم بیرم
Аз дард ҷароҳат раҳад касе кӯ
از درد جراحت رهد کسی کو
Аз сар ки наад вази шхори марҳам ?
از سر که نهد وز شخار مرهم؟
Кам бишки паймонау тарозуӣ
کم بیشک پیمانه و ترازوی
Ҳаргиз нашавад поки зи оби замзам
هرگز نشود پاک ز آب زمزم
Бар хештан ар ту бапушӣ он ро
بر خویشتن ار تو بپوشی آن را
Он нест басӯии худои мубҳам
آن نیست بسوی خدای مبهم
Аз бод фароз омад ва ба дам шуд
از باد فراز آمد و به دم شد
Он моли ҳаромӣ чаҳ бод ва чаҳ дам
آن مال حرامی چه باد و چه دم
Зини кор ки кардӣ бурун зада сетӣ
زین کار که کردی برون زدهستی
Бар хештан , эй хар , сутуни пшкм
بر خویشتن، ای خر، ستون پشکم
Бидоршў аз хоби ҷаҳл ва бархон
بیدارشو از خواب جهل و برخوان
Ёсин ва ба ҷон ва ба тани фурӯи дам
یاسین و به جان و به تن فرو دم
Бифрефт туро дев то гилӣмӣ
بفریفت تو را دیو تا گلیمی
БФрўхтт , эй хар , ба нархи млҳм
بفروختت، ای خر، به نرخ ملحم
Гўӣӣ ки ба сури андарам , валикин
گوئی که به سور اندرم، ولیکن
Аз давр бимонад ба сури мотам
از دور بماند به سور ماتم
Дар шӯри ситонати чунон гумон аст
در شور ستانت چنان گمان است
Кони мива ситонасту боғи хуррам
کان میوهستان است و باغ خرم
Аз сим таррорӣ машав ба Макка
از سیم طراری مشو به مکه
Момизи чунин заҳру шаҳди барҳам
مامیز چنین زهر و شهد برهم
Бар роҳ ба дайни андаруни баради рост
بر راه به دین اندرون برد راست
Зини хам чаҳ ҷҳӣ биҳдаҳ бидон хам ?
زین خم چه جهی بیهده بدان خم؟
Гар зи одамӣ , эй пӯр , тавба бояд
گر ز آدمی، ای پور، توبه باید
Кардани згноҳонти ҳамчуи одам
کردن زگناهانت همچو آدم
Гар ранҷае аз офтоби исён
گر رنجهای از آفتاب عصیان
Аз тавбаи даруни шӯ ба зери торам
از توبه درون شو به زیر طارم
Гар раҳмат ва неъмат чаред хоҳӣ
گر رحمت و نعمت چرید خواهی
Аз илми чри имрӯз ва бар амали чам
از علم چر امروز و بر عمل چم
Мари тухми амалро ба нам на аз илм
مر تخم عمل را به نم نه از علم
Зеро ки нараведат тухм бе нам
زیرا که نرویدت تخم بینم
Овехта аз осмони ҳафтум
آویخته از آسمان هفتم
ӣнҷо расанӣ ҳаст сахти муҳкам
اینجا رسنی هست سخت محکم
Онро натавонӣ ту дид ҳаргиз
آن را نتوانی تو دید هرگز
Бо хотири торику чашми иртм
با خاطر تاریک و چشم یرتم
Шӯи дасти бадв дар зану ҷудои шӯ
شو دست بدو در زن و جدا شو
Зини гуми раҳи корвон ва бе шубони Ром
زین گم ره کاروان و بیشبان رم
Илмаст муҷассам , надид ҳаргиз
علم است مجسم، ندید هرگز
Каси илм ба олами ҷуз аз муҷассам
کس علم به عالم جز از مجسم
Ояд ба дилам каз худо амин аст
آید به دلم کز خدا امین است
Бар ҳикмати луқмону маликати ҷам
بر حکمت لقمان و ملکت جم
Меҳмону ҷрохўор қаср ӯйанд
مهمان و جراخوار قصر اویند
Бо қайсару хоқони амири Дайлам
با قیصر و خاقان امیر دیلم
Дар ҳашари макрам буд касе кӯ
در حشر مکرم بود کسی کو
Гаштааст ба икром ӯ макрам
گشتهاست به اکرام او مکرم
Бар халқ мақдам шуд ӯ ба ҳикмат
بر خلق مقدم شد او به حکمت
Бо ҳикмати некӯ буд мақдам
با حکمت نیکو بود مقدم
Ин даҳри ҳамаи пушту малик ӯ рӯй
این دهر همه پشت و ملک او روی
Ин халқи сифри ҷумла ваов муҳаррам
این خلق صفر جمله واو محرم
Зу ёфт ҷаҳони қадару қимати аирок
زو یافت جهان قدر و قیمت ایراک
ӯ шуҳра нигинасту даҳри хотам
او شهره نگین است و دهر خاتم
ӯ дод маро бар рамаи шабоне
او داد مرا بر رمه شبانی
Зин менарӯм бо рамаи рморм
زین می نروم با رمه رمارم
эй ташнаи туро ман раҳе намудем ,
ای تشنه تو را من رهی نمودم،
Гар маст нае сахт , зии лаб ӣам
گر مست نهای سخت، زی لب یم
Гар ту бипазирӣ змни насиҳат
گر تو بپذیری زمن نصیحت
Аз чоҳи броӣӣ ба чархи аъзам
از چاه برآئی به چرخ اعظم