Ин чаҳ халқ ва чаҳ ҷаҳонаст , эй Карим ?
این چه خلق و چه جهان است، ای کریم؟
Каз ту каси р уммӣ набинам шарму бим
کز تو کس ر امی نبینم شرم و بیم
Рост карданд ин харони савганди ту
راست کردند این خران سوگند تو
Пуркунии зинҳо кунун бе шаки ҷҳим
پرکنی زینها کنون بیشک جحیم
Ваон биҳиштӣ бо фарохӣ ӣ осмон
وان بهشتی با فراخیی آسمان
Нест он аз баҳри инҳо эй раҳим
نیست آن از بهر اینها ای رحیم
Зонк азинҳои худ тиҳӣ монад биҳишт
زانک ازینها خود تهی ماند بهشت
Вар ба танагӣ нест ним аз чашм мем
ور به تنگی نیست نیم از چشم میم
Бар шаб бетоъатӣ фитнааст халқ
بر شب بیطاعتی فتنه است خلق
Кас намеҷӯяд зи субҳи дайни насим
کس نمیجوید ز صبح دین نسیم
Кас наме хиради рҳиқу слсбил
کس نمیخرد رحیق و سلسبیل
Рӯй зӣ ғуслин ниҳоданду ҳмим
روی زی غسلین نهادند و حمیم
Аз дар муҳлат наянд инҳо валек
از در مهلت نیند اینها ولیک
Ту , худоё , ҳам карӣмии ҳам ҳалим
تو، خدایا، هم کریمی هم حلیم
эй раҳим аз туаст қӯти барҳазар
ای رحیم از توست قوت برحذر
Мари маро аз макри шайтони раҷим
مر مرا از مکر شیطان رجیم
Ман нагӯям ту қадиму муҳаддисӣ
من نگویم تو قدیم و محدثی
КоФридаҳ туаст муҳаддис ё қадим
کافریدهٔ توست محدث یا قدیم
Зодау зоянда чун гуяд касят ?
زاده و زاینده چون گوید کسیت؟
Ҳарду банда туаст зояндау ақим
هردو بندهٔ توست زاینده و عقیم
Дар ҳарими хонаи пайғамбарат
در حریم خانهٔ پیغمبرت
Мари маро аз туаст ду ҷаҳонии Наим
مر مرا از توست دو جهانی نعیم
Ту сзоӣӣ гар бидорӣ банда ро
تو سزائی گر بداری بنده را
Андари ин беранҷу пурнеъмати ҳарим
اندر این بیرنج و پرنعمت حریم
Мари марои ғурбати зи баҳр дайн туаст
مر مرا غربت ز بهر دین توست
Венаи сӯии ман бас азимаст эй азим
وین سوی من بس عظیم است ای عظیم
Ҳам ғарибами мард бояд , бе гумон
هم غریبم مرد باید، بیگمان
Берафиқу хеш ва беёру надим
بیرفیق و خویش و بییار و ندیم
Дар ғарибии нони дстосину дуғ
در غریبی نان دستاسین و دوغ
Ба чу дар дӯзахи зи қавму хӯн ва рем
به چو در دوزخ ز قوم و خون و ریم
Ҳаркиро меҳнат на ҷовидӣ буд
هرکه را محنت نه جاویدی بود
Меҳнат ӯ меҳнатӣ бошад салим
محنت او محنتی باشد سلیم
Гар надорам асп , хари баси мураккабам
گر ندارم اسپ، خر بس مرکبم
Вар наёбам хаз , дарушами гилӣм
ور نیابم خز، درپوشم گلیم
Дом деваст , эй кбл , бар пойу сар
دام دیو است، ای کبل، بر پای و سر
Мари туро дастори хяшу кафши адим
مر تو را دستار خیش و کفش ادیم
Ман зи баҳр дайн шудам чун зари зард
من ز بهر دین شدم چون زر زرد
Ту з дайн монадӣ чу сим аз баҳри сим
تو ز دین ماندی چو سیم از بهر سیم
Аз дурӯғ туаст дар ҷонами дареғ
از دروغ توست در جانم دریغ
Ваз ситам туаст ришам парастем
وز ستم توست ریشم پرستیم
Чанд ҷўӣӣ ончӣ ндиҳандат ҳаме ?
چند جوئی آنچه ندهندت همی؟
Чизи номавҷӯд кӣ ҷӯяд ҳаким ?
چیز ناموجود کی جوید حکیم؟
Дар мақом бе бақои мондани мҷўӣ
در مقام بیبقا ماندن مجوی
То наМонӣ дар азоб айдун муқӣм
تا نمانی در عذاب ایدون مقیم
Дар раҳи умрии шитобони рӯзу шаб
در ره عمری شتابان روز و شب
эй бародаргар дурустӣ ё сқим
ای برادر گر درستی یا سقیم
Май рӯй ҳамвору гўӣии коидрм
میروی هموار و گوئی کایدرم
Мор майгирӣ ки ин моҳӣ аст шем
مار میگیری که این ماهی است شیم
Чашми дории моҳро то нав шавад
چشم داری ماه را تا نو شود
То биёбӣ аз сипанҷии сими тим
تا بیابی از سپنجی سیم تیم
Маргро май ҷўӣӣу огаҳ на Эй
مرگ را میجوئی و آگه نهای
Ман чунин нодон надидам , эй Карим
من چنین نادان ندیدم، ای کریم
Сол сӣ хуфтӣ кунун бедори шӯ
سال سی خفتی کنون بیدار شو
Гар нхФтии хоби асҳоби алрқим
گر نخفتی خواب اصحاب الرقیم
Бар танат вомаст ҷонат , гарчи дайр
بر تنت وام است جانت، گرچه دیر
Боз бояд дод вом , эй бад ғурем
باز باید داد وام، ای بد غریم
Ҷавр бар бевау ятем худ макун
جور بر بیوه و یتیم خود مکن
эй ситамгар бар зани бевау ятем
ای ستمگر بر زن بیوه و یتیم
Зон мақоми андеш конҷо ҳамбаранд
زان مقام اندیش کانجا همبرند
Бо раияти ҳам амир ва ҳам заъим
با رعیت هم امیر و هم زعیم
Аз ки додат ҳуҷҷати ин панди тамом ?
از که دادت حجت این پند تمام؟
Аз эмоми халқи олами бўтмим
از امام خلق عالم بوتمیم