Гар туе эй чархи гардони модарам

گر تویی ای چرخ گردان مادرم

Чун нае ту дигар ва ман дигарам ?

چون نه‌ای تو دیگر و من دیگرم؟

эй хирадмандон , ки бошад дар ҷаҳон

ای خردمندان، که باشد در جهان

Бо чунин бади меҳри модари доварам ?

با چنین بد مهر مادر داورم؟

Чунки ман перами ҷаҳони тозаи ҷавон

چونکه من پیرم جهان تازه جوان

Гар на зини модари басии ман меҳтарам ?

گر نه زین مادر بسی من مهترم؟

Мушкилии пеши омадаи ситами баси аҷаб

مشکلی پیش آمده‌ستم بس عجب

Раҳ намедонад бадв дар хотирам

ره نمی‌داند بدو در خاطرم

ё ҳамеи брмн замона бугзарад

یا همی برمن زمانه بگذرد

ё ҳамеи ман бар замона бигузарам

یا همی من بر زمانه بگذرم

Гурги мардум хор гаштааст ин ҷаҳон

گرگ مردم خوار گشته‌است این جهان

Бингар инакгар надории боварам

بنگر اینک گر نداری باورم

Чун ҷаҳон мехӯрд хоҳад мрмро

چون جهان می‌خورد خواهد مرمرا

Ман ғам ӯ биҳдаҳ то кӣ хӯрам ?

من غم او بیهده تا کی خورم؟

эй бародар , гар бибинӣ мари маро

ای برادر، گر ببینی مر مرا

Боварат ноед ки ман он Носирам

باورت ناید که من آن ناصرم

Чун дигаргун шуд ҳамаи аҳволи ман

چون دگرگون شد همه احوال من

Гар нашуд дигар ба гавҳари унсурам ?

گر نشد دیگر به گوهر عنصرم؟

Ҳасану буиу ранг буд эърози ман

حسن و بوی و رنگ بود اعراض من

Поки бФгнди ин арзҳо ҷавҳарам

پاک بفگند این عرضها جوهرم

Шер ғурон будам акнӯн рӯбаҳам

شیر غران بودم اکنون روبهم

Сарв бустон будам акнӯн чанбарам

سرو بستان بودم اکنون چنبرم

Лола Эй будам ба бустони хуби ранг

لاله‌ای بودم به بستان خوب رنگ

Тоза , ва акнӯн чун бар нилӯфарам

تازه، و اکنون چون بر نیلوفرم

Он сияҳи мғФр ки бар сари доштам

آن سیه مغفر که بر سر داشتم

Дасти шастами соли брбўд аз серум

دست شستم سال بربود از سرم

Гар шудам ғарра ба дунёи лоҷарам

گر شدم غره به دنیا لاجرم

Ҳар ҷФоӣиро ки дидам дархурам

هر جفائی را که دیدم درخورم

Гар туро дунё ҳаме хонд ба зарқ

گر تو را دنیا همی خواند به زرق

Ман дурӯғу зарқ ӯро мункирам

من دروغ و زرق او را منکرم

Он кунад бо ту ки бо ман кард рост

آن کند با تو که با من کرد راست

Пеш ман биншин ва некӯ бингарам

پیش من بنشین و نیکو بنگرم

Феълҳои ӯ змн бар хон ки ман

فعل های او زمن بر خوان که من

Мари туро зини чархи ҷоФии маҳзарам

مر تو را زین چرخ جافی محضرم

эй мусулмонон , ба дунёи мгрўид

ای مسلمانان، به دنیا مگروید

Ман шуморо зу гувоҳи ҳозирам

من شما را زو گواه حاضرم

Бо шумогар аҳди басти Иблиси азу

با شما گر عهد بست ابلیس ازو

Гар вафо ёбед азуи ман кофарам

گر وفا یابید ازو من کافرم

Ин ҷаҳон буд , эй писар , умрии дароз

این جهان بود، ای پسر، عمری دراز

Ҳар сўӣии ёру рафиқи беҳтарам

هر سوئی یار و رفیق بهترم

Рафтаам бо ӯ ба торикии басӣ

رفته‌ام با او به تاریکی بسی

То ту гуфтӣ дайгарии Искандарам

تا تو گفتی دیگری اسکندرم

Зерипоӣ хеш биспурад ӯ маро

زیرپای خویش بسپرد او مرا

Ман раҳ ӯ низ ҳаргиз наспурам

من ره او نیز هرگز نسپرم

Гар ҷаҳон бо ман кунун ханҷар кашад

گر جهان با من کنون خنجر کشد

Илм тавҳидаст бо ваии ханҷарам

علم توحید است با وی خنجرم

Низ аз ин олам набошам барҳазар

نیز از این عالم نباشم برحذر

Зонка ман мавлои оли ҳайдарам

زانکه من مولای آل حیدرم

Афсари олами эмоми рӯзгор

افسر عالم امام روزگار

Каз ҷалолаш бар фалаки суди афсарам

کز جلالش بر فلک سود افسرم

Фар ӯ пар нур кард ашъори ман

فر او پر نور کرد اشعار من

?герат бояд бингар инак дафтарам

گرت باید بنگر اینک دفترم

эй хирадмандӣ ки номам бишинавӣ

ای خردمندی که نامم بشنوی

Зини харонгар ҳӯшёрии мшмрм

زین خران گر هوشیاری مشمرم

Вази маҳоли оми нодони ҳамчуи рӯз

وز محال عام نادان همچو روز

Поки дони ҳам бистар ва ҳам чодарам

پاک دان هم بستر و هم چادرم

Ҳеҷ бо бўбкр ва бо умри лҷоҷ

هیچ با بوبکر و با عمر لجاج

Нест имрӯз ва на рӯзи маҳшарам

نیست امروز و نه روز محشرم

Кор оммааст ин чунин тарфандҳо

کار عامه است این چنین ترفندها

Нозмўдаҳи хираи хираи мшкрм

نازموده خیره خیره مشکرم

Он ҳаме гуяд ки салмон буд эмом

آن همی گوید که سلمان بود امام

Вена ҳаме гуяд ки ман бо умрам

وین همی گوید که من با عمرم

Инат гуяд мазҳаби нӯъмон ба аст

اینت گوید مذهب نعمان به است

Ванет гуяд шофииро чокарам

وانت گوید شافعی را چاکرم

Гар бихарами ҳеҷ касро бар газоф

گر بخرم هیچ کس را بر گزاف

Ҳамчуи эшон ломҳолаҳи ман хуррам

همچو ایشان لامحاله من خرم

Мари маро бар роҳи пайғамбари шинос

مر مرا بر راه پیغمبر شناس

Шоирами мшнос агарчӣ шоирам

شاعرم مشناس اگرچه شاعرم

Чанд пурсӣ « бар тариқ кистӣ ? »

چند پرسی «بر طریق کیستی؟»

Бар тариқу миллати пайғамбарам

بر طریق و ملت پیغمبرم

Чун сӯии маърӯфи маърӯфам чаҳ бок

چون سوی معروف معروفم چه باک

Гар сӯии ҷҳоли зишту мункирам !

گر سوی جهال زشت و منکرم!

Гар ба ҳуҷҷат пешам ояд офтоб

گر به حجت پیشم آید آفتاب

Бе гумони гардӣ казу равшани терм

بی‌گمان گردی کزو روشن‌ترم

Зоҳириро ҳуҷҷати зоҳири даҳум

ظاهری را حجت ظاهر دهم

Пеши донои ҳуҷҷати ақлӣ барам

پیش دانا حجت عقلی برم

Пеши доно ба остини дасти дайн

پیش دانا به آستین دست دین

Рӯй ҳақ аз гирди ботили бистарам

روی حق از گرد باطل بسترم

Нест брмни подшоҳии оз ро

نیست برمن پادشاهی آز را

Мейри хешам , нест мислии ҳмбрм

میر خویشم، نیست مثلی همبرم

Гар туро гардани нуҳум аз баҳри мол

گر تو را گردن نهم از بهر مال

Пас хато кардааст бар ман модарам

پس خطا کرده‌است بر من مادرم

эй бародар , кӯҳ дорам дар ҷигар

ای برادر، کوه دارم در جگر

Чун шӯии ғарра ба шахси лоғарам

چون شوی غره به شخص لاغرم

Бартар аз гардуни гардонам ба қадар

برتر از گردون گردانم به قدر

Гарчи як чанде бад-ӣни шахси андарам

گرچه یک چندی بدین شخص اندرم

Шахси ҷони ман ба сон манзарӣ аст

شخص جان من به سان منظری است

То аз ин манзар ба гардун бар пурм

تا از این منظر به گردون بر پرم

Мари марои зини манзари хуб , эй писар

مر مرا زین منظر خوب، ای پسر

Рафтаи гиру мондаи ӣнҷои манзарам

رفته گیر و مانده اینجا منظرم

Минбар ҷонаст шахсами гӯши дор

منبر جان است شخصم گوش‌دار

Панди гир акнӯн ки ман бар минбарам

پند گیر اکنون که من بر منبرم