Дӯш то ҳангоми субҳ аз вақти шом
دوش تا هنگام صبح از وقت شام
Баркафи дастами зи фикрат буд ҷом
برکف دستم ز فکرت بود جام
Омад аз машриқи сипоҳи шоҳи занг
آمد از مشرق سپاه شاه زنگ
Чун шаҳи рӯмии фурушади сӯии шом
چون شه رومی فروشد سوی شام
Ҳамчуи ду фарзанд Нӯҳанд эй аҷаб
همچو دو فرزند نوحاند ای عجب
Рӯз ҳамчун сому тираи шаб чу ҳом
روز همچون سام و تیره شب چو حام
Шаби ҳазорон дар дар гесу кашид
شب هزاران در در گیسو کشید
Сурху зард ва бенизом ва бо низом
سرخ و زرد و بینظام و با نظام
Каси арӯсӣ дар ҷаҳон ҳаргиз надид
کس عروسی در جهان هرگز ندید
Гесуаши пурнуру рӯйиши пари злом
گیسوش پرنور و رویش پر ظلام
Ҷуз ки бдкрдори каси бедор на
جز که بدکردار کس بیدار نه
Каси чунин ҳоле надид эй вои моам
کس چنین حالی ندید ای وای مام
Рӯй ин анвори олами сӯии мо
روی این انوار عالم سوی ما
Бар мисоли чашмҳои бе мном
بر مثال چشمهای بیمنام
Гуфте ҳар як расӯласт аз худоӣ
گفتیی هر یک رسول است از خدای
Сӯии моу нурҳошон чун паём
سوی ما و نورهاشان چون پیام
Ин забонҳои худоӣанд , эй писар
این زبانهای خدایاند، ای پسر
Бӯданиҳо зини забонҳо чун калом
بودنیها زین زبانها چون کلام
Нашунӯд гуфторҳошони ҷуз касе
نشنود گفتارهاشان جز کسی
Ки ш хирад бикшод гӯши дили тамом
کهش خرد بگشاد گوش دل تمام
Қавл беовозро чун бишинавӣ ?
قول بیآواز را چون بشنوی؟
Чун надидӣ рафтан бепойу гом
چون ندیدی رفتن بیپای و گام
Гар ҳаме осӣ нагӯяд осӣам
گر همی عاصی نگوید عاصیم
Бар забон , феълаш ҳаме гуяд мудом
بر زبان، فعلش همی گوید مدام
Бар кафи ҷоҳил ҳаме гуяд набед
بر کف جاهل همی گوید نبید
Дар бар фосиқ ҳаме гуяд ғулом
در بر فاسق همی گوید غلام
Қавл чун хурмо ва ҳамчун хори феъл
قول چون خرما و همچون خار فعل
Ин на дайнаст ин нифоқаст , эй киром
این نه دین است این نفاق است، ای کرام
Ман ки напасандам ҳамеи афъоли зишт
من که نپسندم همی افعال زشت
Ҷуз ба имгон кард чун ёрами мақом ?
جز به یمگان کرد چون یارم مقام؟
Гар ба дайни машғӯли гаштами лоҷарам
گر به دین مشغول گشتم لاجرم
Рофизии гаштаму гумроҳи ном
رافضی گشتم و گمراه نام
Дасти ман гир эй илоҳи Алъоламин
دست من گیر ای اله العالمین
Зини пари офати ҷойу чоҳи тори поам
زین پر آفت جای و چاه تار پام
Довари адлии миёни халқи хеш
داور عدلی میان خلق خویش
Бениёзӣ аз куҷо ва аз кадом
بینیازی از کجا و از کدام
Онкӣ ботил гуяд аз мо брФгн
آنکه باطل گوید از ما برفگن
Рӯзи маҳшар бар сараши зи атши лагом
روز محشر بر سرش ز اتش لگام
Дар таъаҷҷуб монда будам зин қабл
در تعجب مانده بودم زین قبل
То бгоҳ субҳи бом аз гоҳи шом
تا بگاه صبح بام از گاه شام
Чун сипедаи дам ба ҳикмат баркашид
چون سپیدهدم به حکمت برکشید
Аз ниёами нилгуни заррини ҳисом
از نیام نیلگون زرین حسام
Чун замир оқилон шуд рӯй хок
چون ضمیر عاقلان شد روی خاک
Ваз ҷаҳон бархест он чун қӣри дом
وز جهان برخاست آن چون قیر دام
Ҳамчунин гуфтам ки рӯзӣ баркашад
همچنین گفتم که روزی برکشد
Фотимии шамшери ҳақро аз ниёам
فاطمی شمشیر حق را از نیام
Дайни ҷади хешро тоза кунад
دین جد خویش را تازه کند
Он эмоми ибни аломоми ибни аломом
آن امام ابنالامام ابنالامام
Бори шохи адли яздони бўтмим
بار شاخ عدل یزدان بوتمیم
Он ба ҳаламу илму ҳукму адли том
آن به حلم و علم و حکم و عدل تام
Ҷуз ба роҳи нардбони илм ӯ
جز به راه نردبان علم او
Нестат роҳӣ бар ин пурнури бом
نیستت راهی بر این پرنور بام
Бе беонашақл напазирад газоф
بیبیانش عقل نپذیرد گزاف
Зонка ҷуз ба оташ нишоед хӯрд хом
زانکه جز به آتش نشاید خورد خام
Халқро андари баёни дайни ҳақ
خلق را اندر بیان دین حق
ӯ гузорад аз падари вази ҷади паём
او گزارد از پدر وز جد پیام
Ҷавҳари маҳзи илоҳӣ нафас ӯст
جوهر محض الهی نفس اوست
Зини ҷаҳон яксар бар он ҷавҳари вароам
زین جهان یکسر بر آن جوهر ورام
Сар барор ин доми гунбадро бибин ,
سر برآر این دام گنبد را ببین،
эй бародар , гирди гардон бар давом
ای برادر، گرد گردان بر دوام
Венаи замонро байн ки чун ҳамчун наҳанг
وین زمان را بین که چون همچون نهنگ
Бар ҳалоки халқ бигушодааст ком
بر هلاک خلق بگشاده است کام
Венаи сипоҳ бекарон дар икдгр
وین سپاه بیکران در یکدگر
АўФтодаҳ чун сегон андари изом
اوفتاده چون سگان اندر عظام
На бибинад на биҷӯед чун сутур
نه ببیند نه بجوید چون ستور
Чашми дили шани ҷузи либосу ҷузи таом
چشم دلشان جز لباس و جز طعام
Ҷаҳл ва бе бокӣ шудаи фошу ҳалол
جهل و بیباکی شده فاش و حلال
Дониш ва озодагӣ гашта ҳаром
دانش و آزادگی گشته حرام
Бошгўнаҳ карда олами пӯстин
باشگونه کرده عالم پوستین
Зоди мардони бандагонро гашта ром
زاد مردان بندگان را گشته رام
?герат хуш омад тариқи ин гуруҳ
گرت خوش آمد طریق این گروه
Пас ба бе шармии бунаи рух чун рухом
پس به بیشرمی بنه رخ چون رخام
Бар дар шухии бунаи шарму хирад
بر در شوخی بنه شرم و خرد
Вонгаҳеи густохи вори андари хиром
وانگهی گستاخوار اندر خرام
Чун броҳхтии зтни шарм , эй писар ,
چون برآهختی زتن شرم، ای پسر،
Ёфтӣ дебоу аспу Авестоам
یافتی دیبا و اسپ و اوستام
Даҳри гардан кӣ ба даст ту диҳад
دهر گردن کی به دست تو دهد
Чун ту ӯро чокарӣ кардӣ мудом ?
چون تو او را چاکری کردی مدام؟
Вари саломатро намедод ӯ алейк
ور سلامت را نمیداد او علیک
Пешат ояд бетакаллуф ба салом ?
پیشت آید بیتکلف بهسلام؟
Вари бридстӣ чу ман зишони тамаъ
ور بریدستی چو من زیشان طمع
Ҳамчу ман биншину бугсали зини лӣом
همچو من بنشین و بگسل زین لئام
Дар танурии хуфта бо ақли шариф
در تنوری خفته با عقل شریف
Ба ки бо ҷоҳили хасиси андари хайём
به که با جاهل خسیس اندر خیام
Панди ҳуҷҷатро ба дониши дори банд
پند حجت را به دانش دار بند
То туро равшан шавад айёму ном
تا تو را روشن شود ایام و نام