Мари ҷони марои равони мискин

مر جان مرا روان مسکین

Доне ки чаҳ кард дӯши талқин ?

دانی که چه کرد دوش تلقین؟

Гуфто чу сутур чанд хспӣ

گفتا چو ستور چند خسپی

Бандяши яке зи рӯзи пешин

بندیش یکی ز روز پیشین

Бингар ки чаҳ кардае ба ҳосил

بنگر که چه کرده‌ای به حاصل

Зин хӯрдани шӯру талху ширин ?

زین خوردن شور و تلخ و شیرین؟

Бисёр шимурд бар ту гардун

بسیار شمرد بر تو گردون

Озорўи дайу тамӯз ва ташарин

آذارو دی و تموز و تشرین

Бингар ки чу шнблид гашта аст

بنگر که چو شنبلید گشته است

Он лолаи оби дори рангин

آن لالهٔ آب‌دار رنگین

Ваон ориз чун ҳарири чинӣ

وان عارض چون حریر چینی

Гаштааст ба фоми зарду парчин

گشته است به فام زرد و پرچین

Шоҳини замонаи қасд ту кард

شاهین زمانه قصد تو کرد

Бирабоедат ин нФоиаҳи шоҳин

بربایدت این نفایه شاهین

Танин ҷаҳони даҳон кушода аст

تنین جهان دهان گشاده‌است

Парҳез кун аз даҳони танин

پرهیز کن از دهان تنین

Ҷону тани ту ду гавҳар омад

جان و تن تو دو گوهر آمد

Яке зибрин дигар фурӯдин

یکی زبرین دگر فرودین

Бар гавҳари хонагии мбхшоӣ

بر گوهر خانگی مبخشای

Бахшой бар он ғариби мискин

بخشای بر آن غریب مسکین

Рафтанд ба ҷумлаи ёри кант

رفتند به جمله یار کانت

Бпсичи ту роҳро ,у ?ҳулло , ҳин !

بپسیچ تو راه را، و هلا، هین!

Зеро ки пуласт хари пасин ро

زیرا که پل است خر پسین را

Дар роҳи сафари хари нахустин

در راه سفر خر نخستین

Нав гашта куҳан шавад алии ҳол

نو گشته کهن شود علی حال

Вар , нест магар ки кӯҳи ширвӣн

ور، نیست مگر که کوه شروین

Он кӯдаки ҳамчу ангабин шуд

آن کودک همچو انگبین شد

Омад перии турш чу рхпин

آمد پیری ترش چو رخپین

Болини сар аз ҳавас тиҳӣ кун

بالین سر از هوس تهی کن

Бар бистари дайн бҳўш биншин

بر بستر دین بهوش بنشین

Ойини танати ҳама дигар шуд

آئین تنت همه دگر شد

Ту низ ба ҷон дигар кун ойин

تو نیز به جان دگر کن آئین

Зини сӯрати хуби хеши бандяш

زین صورت خوب خویش بندیش

Бо ҳафт нуҷуми ҳамчуи парвин

با هفت نجوم همچو پروین

Чашму даҳан ва ду гӯшу бинӣ

چشم و دهن و دو گوش و بینی

Парвин туаст , худ ҳамеи байн

پروین تو است، خود همی بین

Ин сӯрати хубро нигаҳи дор

این صورت خوب را نگه‌دار

То нФгниш ба қаъри сҷин

تا نفگنیش به قعر سجین

Ғофили муншии зи дев ва бархон

غافل منشی ز دیو و برخوان

Бар сӯрати хеши сўрҳолтин

بر صورت خویش سورةالتین

Зии ҳарби ту омадааст девӣ

زی حرب تو آمده است دیوی

БдФълтар аз ҳамаи шаётин

بدفعل تر از همه شیاطین

Он ин тан туаст , азу ҳазар кун

آن این تن توست، ازو حذر کن

Вази макру фиреби ин ба нафрин

وز مکر و فریب این به نفرین

Зин дев накол агар сутӯҳӣ

زین دیو نکال اگر ستوهی

Бар мураккаби дайнати брФгни зин

بر مرکب دینت برفگن زین

Аз аҳду вафои зиҳу камони соз

از عهد و وفا زه و کمان ساز

Аз фикрату ҳуши тиру жўпин

از فکرت و هوش تیر و ژوپین

Ёрии надиҳади туро бар ин дев

یاری ندهد تو را بر این دیو

Ҷузи тоъату ҳуби оли ёсин

جز طاعت و حب آل یاسین

Гирди дили худ зи дӯстии шан

گرد دل خود ز دوستی‌شان

Бар деви ҳисори созу парчин

بر دیو حصار ساز و پرچین

Дар боғи шариъати паямбар

در باغ شریعت پیمبر

Кас нест ҷузи ол ӯ даҳоқин

کس نیست جز آل او دهاقین

Зини боғи надоди ҷузи хасу барг

زین باغ نداد جز خس و برگ

Деҳқони ҳаргизи бад-ӣни мҷонин

دهقان هرگز بدین مجانین

Зеро ки харанд ва хар надонад

زیرا که خرند و خر نداند

Мари анбару авдро зи саргин

مر عنبر و عود را ز سرگین

Башитобу биҷавии роҳи ин боғ

بشتاب و بجوی راه این باغ

Гар нест магар ба чину Мочӣн

گر نیست مگر به چین و ماچین

Тин ва зайтӯн бибин дар ин боғ

تین و زیتون ببین در این باغ

Ваон шаҳри амину таври синин

وان شهر امین و طور سینین

эй ҷони туро ба боғи деҳқон

ای جان تو را به باغ دهقان

Аз илму амали ҷамолу тазйин

از علم و عمل جمال و تزیین

Дар боғи шӯу канор пар кун

در باغ شو و کنار پر کن

Аз донау мивау раёҳин

از دانه و میوه و ریاحین

Баргу хасу хори пеш хар кун

برگ و خس و خار پیش خر کن

Шамшоду самани туроу насрин

شمشاد و سمن تو را و نسرین

Бар « ҳдсно » мабош фитна

بر «حدثنا» مباش فتنه

Бар сахтаи ситони сухан ба шоҳин

بر سخته ستان سخن به شاهین

Фиръавни лъин бехирад ро

فرعون لعین بی‌خرد را

Бар Мӯсои даври хеши мгзин

بر موسی دور خویش مگزین

Машки таббатӣ ба пшк мафруш

مشک تبتی به پشک مفروش

Мисатони бадали шукри тбрзин

مستان بدل شکر تبرزین

Болинат агарчӣ хуб ва нарм аст

بالینت اگرچه خوب و نرم است

Сар хира манеҳ ба зери болин

سر خیره منه به زیر بالین

Гўӣӣ ки фалон фақиҳ гуфта аст

گوئی که فلان فقیه گفته‌است

Он фахру эмоми Балху бомин

آن فخر و امام بلخ و بامین

Кин халқи худоиро бибинанд

کاین خلق خدای را ببینند

Бар арш ба рӯзи ҳашари ҳмгин

بر عرش به روز حشر همگین

Ваон кӯ на бар ин тариқ бошад

وان کو نه بر این طریق باشد

ӯ кофар ва рофизӣаст ва бе дайн

او کافر و رافضی است و بی‌دین

эй такя зада бар ин дар аз ҷаҳл

ای تکیه زده بر این در از جهل

Бар хира шудаи Асои болин

بر خیره شده عصای بالین

Ман пеши рӯи туро нагӯям

من پیش‌رو تو را نگویم

Чизе ки фазоядат зи ман кин

چیزی که فزایدت ز من کین

Лекин равад ин маро ҳамоно

لیکن رود این مرا همانا

Коштар бикашам ба теғи чубин

کاشتر بکشم به تیغ چوبین

эй ҳуҷҷати бқъти хуросон

ای حجت بقعت خراسان

Бо дев макун ҷидоли чандин

با دیو مکن جدال چندین

Дар давлати фотимии бёгн

در دولت فاطمی بیاگن

Девонат ба шеъри ҳуҷҷати огӣн

دیوانت به شعر حجت آگین

То нур баровард зи мағриб

تا نور برآورد ز مغرب

Тоўили намози бомдодин

تاویل نماز بامدادین