Ки пурсади зини ғариби хори маҳзун

که پرسد زین غریب خوار محزون

Хуросонро ки бе ман ҳоли ту чун ?

خراسان را که بی‌من حال تو چون؟

Ҳмидўнӣ чу ман дидам ба наврӯз ?

همیدونی چو من دیدم به نوروز؟

Хабар бифирист агар ҳастӣ ҳмидўн

خبر بفرست اگر هستی همیدون

Дарахтонат ҳаме пӯшанд мубрам

درختانت همی پوشند مبرم

Ҳаме банданд дастори тбрхўн ?

همی بندند دستار طبرخون؟

Ниқоби рӯмӣу чинӣ ба Нитсаон

نقاب رومی و چینی به نیسان

Ҳамеи бандади сабо бар рӯй ҳомӯн ?

همی بندد صبا بر روی هامون؟

Нисори оради арӯсонро ба бустон

نثار آرد عروسان را به بستان

зи гавҳарҳои алвони моҳи конӯн ?

ز گوهرهای الوان ماه کانون؟

Ҳамеи созанди тоҷи фарқи наргис

همی سازند تاج فرق نرگس

Ба зари ҳуққау лўлўии макнун ?

به زرّ حقه و لولوی مکنون؟

Гар айдунӣ ва айдунаст ҳолат

گر ایدونی و ایدون‌ست حالت

Шабати хуши боду рӯзати неку маймун

شبت خوش باد و روزت نیک و میمون

Марои борӣ дигаргунаст аҳвол

مرا باری دگرگون است احوال

Агар ту нестӣ бе ман дигаргун

اگر تو نیستی بی‌من دگرگون

Маро бар сар ъамома хаз адкн

مرا بر سر عمامه‌ی خزّ ادکن

Бузади дасти замони хуши хуш ба собӯн

بزد دست‌ِ زمان خوش خوش به صابون

Марои ранги тбрхўни даҳри ҷоФӣ

مرا رنگ طبرخون دهر جافی

Бишуст аз рӯй бандам ба оби зриўн

بشست از روی بندم به آب زریون

Зҷўри даҳри алиф чун навен шудаи ситам

زجور دهر الف چون نون شده‌ستم

Зҷўри даҳри алиф чун навен шавад , навен

زجور دهر الف چون نون شود،نون

Марои дунони зхону мони бронднд

مرا دونان ز خان و مان براندند

Гуруҳе аз намози хеши соҳўн

گروهی از نماز خویش ساهون

Хуросони ҷои дунони гашт , гунҷад

خراسان جای دونان گشت، گنجد

Ба як хонаи даруни озода бо дун ?

به یک خانه درون آزاده با دون؟

Надонад ҳолу кори ман ҷузи он кас

نداند حال و کار من جز آن کس

Ки дунонаш кунанд аз хонаи берун

که دونانش کنند از خانه بیرون

Ҳамоно хашми эзад бар хуросон

همانا خشم ایزد بر خراسان

Бар ин дунон бборидаҳаст гардун

بر این دونان بباریده است گردون

Ки авбошии ҳаме бехон ва бе мон

که اوباشی همی بی‌خان و بی‌مان

Дарави имрӯзи хони гаштанду хотун

درو امروز خان گشتند و خاتون

Бар он турбат ки боради хашми эзад

بر آن تربت که بارد خشم ایزد

Балои раведи набот аз хоки мснўн

بلا روید نبات از خاک مَسنون

Балои раведи наботи андари заминӣ

بلا روید نبات اندر زمینی

Ки аҳлаши қавм ҳомонанду қорун

که اهلش قوم هامان‌اند و قارون

Наботи пари балои ғзсту қФчоқ

نبات پر بلا غزّست و قفچاق

Ки руста сетанд бар атрофи Ҷайҳун

که رسته‌ستند بر اطراف جیحون

Шабихун худоӣаст ин бар эшон

شبیخون خدای است این بر ایشان

Чунин шояд , балӣ , зи эзади шабихун

چنین شاید، بلی، ز ایزد شبیخون

На ӯро макр ӯро кас бибинад

نه او را مکر او را کس ببیند

Чаҳ бинад макр ӯро масту ҷунун ?

چه بیند مکر او را مست و جنون؟

Ба макр ва ғдр мерад ҳар ки дил ро

به مکر و غدر میرد هر که دل را

Ба макр ва ғдр дорад карда маъҷун

به مکر و غدر دارد کرده معجون

Ҳаме хонанд бар минбари зи мастӣ

همی خوانند بر منبر ز مستی

Хатибони офарин бар деви малъун

خطیبان آفرین بر دیو ملعون

Қазо он ёбад аз мейри хуросон

قضا آن یابد از میر خراسان

Ки хотун зу фузун тар ёбад акнӯн

که خاتون زو فزون‌تر یابد اکنون

Чу боз аз дар даройад , адл , чун мурғ

چو باز از در درآید، عدل،چون مرغ

Ҳамон соъати буруни пурди зи прҳўн

همان ساعت برون پرّد ز پرهون

Кунад мбтли муҳиқиро ба қавлӣ

کند مبطل محقی را به قولی

Ривоят карда ҳмод аз Фриғўн

روایت کرده حمّاد از فریغون

Чаҳ ҳоласт ин ки мадҳушанд яксар ?

چه حال است این که مدهوشند یکسر؟

Ки пиндорӣ ки хӯрда сетанд ҳпиўн

که پنداری که خورده‌ستند هپیون

Азирои душманӣ ӣ ҳорӯни уммат

ازیرا دشمنی‌ی هارون امّت

Сириштааст андари эшон деви ворун

سرشته‌ست اندر ایشان دیو وارون

Сазадгар зи абр аз ин шавамӣ бар эшон

سزد گر ز ابر از این شومی بر ایشان

Ба ҷои Қатари борон хӯн чакад , хӯн

به جای قطر باران خون چکد، خون

Ба дунёи дайни Фрўшоннди эшон

به دنیا دین فروشانند ایشان

Ба дӯзах дар ҳаме баранд оҳўн

به دوزخ در همی برّند آهون

Гузидаи морро афсун падед аст

گَزیده‌ی مار را افسون پدید است

Гузидаи ҷаҳлро ки шиносади афсун ?

گزیده‌ی جهل را که شناسد افسون؟

Маро бар дӯстӣ ӣ оли паямбар

مرا بر دوستی‌ی آل پیمبر

Наёяд кам ҳасуду душман акнӯн

نیاید کم حسود و دشمن اکنون

Чу бар хонанд ашъорам , мунаққаш

چو بر خوانند اشعارم، منقش

Ба маъниҳо , чу сқлотўни мдҳўн

به معنی‌ها، چو سقلاطون مدهون

Касе кондаҳи барад аз нури хуршед

کسی کَاندُه برد از نور خورشید

Буд мағбун ба умри хешу маҳзун

بود مغبون به عمر خویش و محزون

Ту эй ҷоҳил бирав бо ол ҳомон

تو ای جاهل برو با آل هامان

Маро бигзор бо авлоди ҳорӯн

مرا بگذار با اولاد هارون

Биҳишти кофару зиндони муъмин

بهشت کافر و زندان مؤمن

Ҷаҳонаст , эй ба дунё гашта мафтӯн

جهان است، ای به دنیا گشته مفتون

Азирои ту ба Балх чун биҳиштӣ

ازیرا تو به بلخ چون بهشتی

Взинми ман ба имгони мондаи мсҷўн

وزینم من به یمگان مانده مسجون

Ту аз ҷаҳлӣ ба малики андар чу фиръавн

تو از جهلی به ملک اندر چو فرعون

Ман аз илмам ба сҷни андар чу зўолнўн

من از علمم به سجن اندر چو ذوالنون

зи таснифоти ман зодолмсоФр

ز تصنیفات من زادالمسافر

Ки маъқӯлотро асласту қонӯн

که معقولات را اصل است و قانون

Агар бар хок афлотӯн бихонанд

اگر بر خاک افلاطون بخوانند

Сано хонд марои хоки Флотўн

ثنا خواند مرا خاک فلاطون

Вагар дидӣ маро оҷиз нагаштӣ

وگر دیدی مرا عاجز نگشتی

Дар Уқлӣдус ба панҷуми шакли Маъмун

در اقلیدس به پنجم شکل مامون

Марогар малик Маъмун нест шояд

مرا گر ملک مامون نیست شاید

Ки афзӯнам змомўн ҳаст мозўн

که افزونم ز مامون هست ماذون

Ба оли Мустафо бар олами нутқ

به آل مصطفی بر عالم نطق

Фаридунами Фаридунами Фаридун

فریدونم فریدونم فریدون