Бишинав ки чаҳ гуяд ҳамят даврон
بشنو که چه گوید همیت دوران
Пайғоми азин чархи гирди гардон
پیغام ازین چرخ گرد گردان
Зини қуббаи пари чашмҳои бедор
زین قبهٔ پر چشمهای بیدار
Зини торами пари шамъҳои рахшон
زین طارم پر شمعهای رخشان
Ин сабзи биёбон ки чун шаб ояд
این سبز بیابان که چون شب آید
Пар лола шавад ҳамчуи боғи Нитсаон
پر لاله شود همچو باغ نیسان
Венаи баҳр бе оромиши нигун сор
وین بحر بیآرامش نگونسار
Оростаи қаъраш ба дару марҷон
آراسته قعرش به در و مرجان
Зини каллаи нилӣ казу намоянд
زین کلهٔ نیلی کزو نمایند
Рухшандаи рухони духтарони рён
رخشنده رخان دختران ریان
Пайғоми фалак бар забони даврон
پیغام فلک بر زبان دوران
Онаст ба сӯии наботу ҳайвон
آن است به سوی نبات و حیوان
К-эии нав шудагонӣ ки май Фзоӣид
کای نو شدگانی که میفزائید
Як рӯз бакоҳед ҳам бар ин сон
یک روز بکاهید هم بر این سان
Чунон ки ҳамеи бомдоди равшан
چونان که همی بامداد روشن
Торик шавад вақти шоми гоҳон
تاریک شود وقت شامگاهان
Нобӯда ки бӯда шавад напояд
نابوده که بوده شود نپاید
Зинаст ҷаҳон дар заволу сайлон
زین است جهان در زوال و سیلان
Ҷанбндаи ҳамаи ҷумлаи бўдгоннд
جنبنده همه جمله بودگانند
Бурҳонат басаст бар фанои гиҳон
برهانت بس است بر فنای گیهان
Авлоди ҷаҳон чун ҳамеи нпоинд
اولاد جهان چون همی نپایند
Поянда набошад ҳамон падарашон
پاینده نباشد همان پدرشان
Ту олами хурдии заъифу доно
تو عالم خردی ضعیف و دانا
Венаи олами мардии бузургу нодон
وین عالم مردی بزرگ و نادان
Умри ту чу ту хирад ва , умри олам
عمر تو چو تو خرد و، عمر عالم
Монанди калони шахс ӯ фаровон
مانند کلان شخص او فراوان
Он умр ки охири фанои пазирад
آن عمر که آخر فنا پذیرد
Пайваста буд ба ибтидоаши поён
پیوسته بود به ابتداش پایان
Фарсудани ашхоси бўдшӣ ро
فرسودن اشخاص بودشی را
Айём басандааст тези савҳон
ایام بسنده است تیز سوهان
Ҳарчи он ба замон боқӣаст будаш
هرچ آن به زمان باقی است بودش
Савҳон замонаш басоед осон
سوهان زمانش بساید آسان
Пас оламгар безамона бӯда аст
پس عالم گر بیزمانه بوده است
Нобӯд шавад безамон ба фармон
نابود شود بیزمان به فرمان
Обод ки кардааст ин ҷаҳонро ?
آباد که کردهاست این جهان را؟
Ночори ҳамон кас кунадаш вайрон
ناچار همان کس کندش ویران
Аз баҳр ки кард онкӣ кард , гўӣӣ ,
از بهر که کرد آنکه کرد، گوئی،
Ин пари зи Наиму фарохи бустон ?
این پر ز نعیم و فراخ بستان؟
Аз баҳр чаҳ кард онкӣ кард пинҳон
از بهر چه کرد آنکه کرد پنهان
Дар хоки сияҳи зар ва , сим дар кон ?
در خاک سیه زر و، سیم در کان؟
Зиндон туаст ин агарат боғ аст
زندان تو است این اگرت باغ است
Бустон нашиносӣ ҳамеи зи зиндон ?
بستان نشناسی همی ز زندان؟
Бар хештани ин бандҳои баста
بر خویشتن این بندهای بسته
Бингар ба расанҳои сахту алвон
بنگر به رسنهای سخت و الوان
Бингар ки бад-ӣни банди баста дар , чист
بنگر که بدین بند بسته در، چیست
Дар банд чаро бастаи гашти пинҳон ?
در بند چرا بسته گشت پنهان؟
Дар банд буд мустаманди бандӣ
در بند بود مستمند بندی
Ту шоди чроӣӣ ба банду хандон ?
تو شاد چرائی به بند و خندان؟
Бандӣ ки шунӯдааст мондаи ҳамвор
بندی که شنوده است مانده هموار
Бар ҳар ки раҳо шуд зи банди гирён ?
بر هر که رها شد ز بند گریان؟
Ин қуфл ки донад кушодан аз халқ ?
این قفل که داند گشادن از خلق؟
Он кист ки бикшод қуфли яздон ?
آن کیست که بگشاد قفل یزدان؟
Чун бози нҷўӣӣ ки андари ин боб
چون باز نجوئی که اندر این باب
Тозят чаҳ гуфт ва чаҳ гуфт деҳқон ?
تازیت چه گفت و چه گفت دهقان؟
ё аз талаби ин чунин маъонӣ
یا از طلب این چنین معانی
Машғӯл шудаи сетӣ ба фараҷу дандон ?
مشغول شدهستی به فرج و دندان؟
Ваонро ки ҳаме ҷӯяд ин чунин ҳо
وان را که همی جوید این چنینها
намечиз набахшанд тркмонон
می چیز نبخشند ترکمانان
Гуядат фалони к « зи чунин сухан ҳо
گویدت فلان ک «ز چنین سخنها
Мондааст ба зиндони фалон ба имгон
مانده است به زندان فلان به یمگان
Мангар ба суханҳои ӯ азиро
منگر به سخنهای او ازیرا
Тарконаши бронднд аз хуросон
ترکانش براندند از خراسان
На мейри хуросони писандад ӯ ро
نه میر خراسان پسندد او را
На шоҳи куркон на мейри ҷилон
نه شاه کرکان نه میر جیلان
Гар мазҳаб ӯ ҳақу рост будӣ
گر مذهب او حق و راست بودی
Дар Балхи бадӣ ба иттифоқи аъён
در بلخ بدی به اتفاق اعیان
Ин биҳдаҳҳоро агар ндонӣ
این بیهدهها را اگر ندانی
Дар кор наёядат ҳеҷ нуқсон »
در کار نیایدت هیچ نقصان»
эй карда туро фитнаи аҳли ботил
ای کرده تو را فتنه اهل باطل
Бар ҳдснои ани фалону баҳмон
بر حدثنا عن فلان و بهمان
Гар ҷаҳли туро дард кардӣ , аз ту
گر جهل تو را درد کردی، از تو
Бар гунбад кайвон раседӣ афғон
بر گنبد کیوان رسیدی افغان
Мағзаст туро рем гарчи шўӣӣ
مغز است تو را ریم گرچه شوئی
Дастор ба собӯну тан ба ашнон
دستار به صابون و تن به اشنان
Таъна чаҳ зании мар маро бидон ки м
طعنه چه زنی مر مرا بدان کهم
Аз хонаи бронднди аҳли исён ?
از خانه براندند اهل عصیان؟
Зеро ки бронднди Мустафо ро
زیرا که براندند مصطفی را
Зрити шайтон аз аҳлу аўтон
ذریت شیطان از اهل و اوطان
Бар Нӯҳи ҳаме сарзаниш наомад
بر نوح همی سرزنش نیامد
Кӯ рафт ба кӯҳ аз миёни тӯфон
کو رفت به کوه از میان طوفان
Ман бастаи одобу фазли хешам
من بستهٔ آداب و فضل خویشم
Дар танги заминии зҷўри девон
در تنگ زمینی زجور دیوان
Аз лаҳни фаровон ва хуш бимонад
از لحن فراوان و خوش بماند
Дар танги қафасҳо ҳазордастон
در تنگ قفسها هزاردستان
Вази баҳри ҳунари гўзро ба хурдӣ
وز بهر هنر گوز را به خردی
Беруни Фгннд аз миёни ағсон
بیرون فگنند از میان اغصان
Чун ман ба баён бар забони кушодам
چون من به بیان بر زبان گشادم
Ларзон шавад офоқу лўлўи арзон
لرزان شود آفاق و لولو ارزان
Хуршед ба овози хотирам ро
خورشید به آواز خاطرم را
Гуяд ки Фгндии марои зи саратон
گوید که فگندی مرا ز سرطان
Дар дайн ба хуросон ки шасти ҷузи ман
در دین به خراسان که شست جز من
Рухсораи даъвӣ ба оби бурҳон
رخسارهٔ دعوی به آب برهان
Пайғоми фалаки мари туро намоям
پیغام فلک مر تو را نمایم
Бар хоки набишта ба хати раҳмон
بر خاک نبشته به خط رحمان
Чашмяти гушойам казу бибинӣ
چشمیت گشایم کزو ببینی
Бинвишта ба хати худои фарқон
بنوشته به خط خدای فرقان
Лекин нанумойат роҳи ҳорӯн
لیکن ننمایت راه هارون
То боз нагардӣ зи роҳ ҳомон
تا باز نگردی ز راه هامان
Девони брмиднд чун бидиданд
دیوان برمیدند چون بدیدند
Дар дасти ман ангуштарӣ ӣ сулаймон
در دست من انگشتریی سلیمان
Зинаст ки айдун харони дайн ро
زین است که ایدون خران دین را
Аз ман бФшрдаҳаст сахти полон
از من بفشرده است سخت پالان
Ман шиъти авлод Мустафо ам
من شیعت اولاد مصطفیام
Дар дайн нарӯм ҷуз ба роҳи эшон
در دین نروم جز به راه ایشان