Чанд кунӣ ҷои чунин ба гузин ?
چند کنی جای چنین به گزین؟
Чун нарӯй сӯии сроӣии ҷузи ин ?
چون نروی سوی سرائی جز این؟
Чанд нишинии ту ? ки рафтанди пок
چند نشینی تو؟ که رفتند پاک
Ҳамраҳу ёронат , ?ҳуллои брншин
همره و یارانت، هلا برنشین
Чанд кунӣ суҳбати дунёи талаб ?
چند کنی صحبت دنیا طلب؟
Суҳбати ёрӣ ба азин кун гузин
صحبت یاری به ازین کن گزین
Меҳри чунин хира чаҳ дории бронк
مهر چنین خیره چه داری برانک
Бар ту ҳаме дорад ҳамвора кин ?
بر تو همی دارد همواره کین؟
Бачаи хокӣу набераи фалак
بچهٔ خاکی و نبیرهٔ فلک
Модари зерину падарат аз барин
مادر زیرین و پدرت از برین
Чунки заминӣ нашавад бар фалак
چونکه زمینی نشود بر فلک
Чанд буд он фалакӣ бар замин ?
چند بود آن فلکی بر زمین؟
Нек нигаҳ кун ки ҳакими алӣам
نیک نگه کن که حکیم علیم
Чунат бибастааст ба бандии матин !
چونت ببستهاست به بندی متین!
Чанд дар ин банд ба гшии чунин
چند در این بند به گشی چنین
Доман дунё бикашӣ востин ?
دامن دنیا بکشی واستین؟
Сӯии ту ҷони моҳӣу танати обгир
سوی تو جان ماهی و تنت آبگیر
Сӯрат бастааст ҳамоно чунин
صورت بسته است همانا چنین
Тарсони гаштӣ ки чунинӣ ба зор
ترسان گشتی که چنینی به زار
?герат бароранд аз ин поргин
گرت برآرند از این پارگین
Ҷаҳл намӯдааст туро ин хаёл
جهل نموده است تو را این خیال
Ҷуз ки чунин гуфт яке пеши байн ?
جز که چنین گفت یکی پیش بین؟
Гуфт ки « ту зиндатар онгаҳ шӯй
گفت که «تو زندهتر آنگه شوی
Ки т бурҳонанд аз ин тираи тин »
کهت برهانند از این تیره طین»
Балки ба зиндонӣ чунон ки гуфт
بلکه به زندانی چونان که گفت
Маи зи расӯлони худои аҷмъин
مه ز رسولان خدای اجمعین
Ин фалаки зуди рӯ , эй мардумон ,
این فلک زود رو، ای مردمان،
Саъб ҳисорӣаст баланду ҳсин
صعب حصاری است بلند و حصین
Бар дил ва бар ваҳми ҷаҳони чарх ро
بر دل و بر وهم جهان چرخ را
Зиндон кардааст ҷаҳони офарин
زندان کرده است جهانآفرین
То нашносад ки буруни зини фалак
تا نشناسد که برون زین فلک
Чист ба андешаи каси офарин
چیست به اندیشهٔ کس آفرین
Ваҳми гаронро ки бурунаст азин
وهم گران را که برون است ازین
Рост бидидӣ ва ба айни алиқин
راست بدیدی و به عینالیقین
Халқ бидон олам мункир шудӣ
خلق بدان عالم منکر شدی
Суст шудӣ бар дилашони банди ҳайн
سست شدی بر دلشان بند حین
Ҷуз ба чунин сунъ наомад дуруст
جز به چنین صنع نیامد درست
Ваъдаи бустони пар аз ҳури айн
وعدهٔ بستان پر از حور عین
То набарӣ занн ки магар мункир аст
تا نبری ظن که مگر منکر است
Неъмати он оламро бӯи муайян
نعمت آن عالم را بو معین
Нест дарин ҳеҷ халлоқӣ ки нест
نیست درین هیچ خلاقی که نیست
Ҷуз ки бар ин гӯнаи ҷаҳони маин
جز که بر این گونه جهان مهین
Нест чунин мурда ки ин олам аст
نیست چنین مرده که این عالم است
Васф чунин кардаш рӯҳи аломин
وصف چنین کردش روحالامین
Ҷои хуру хоби ту инасту бас
جای خور و خواب تو این است و بس
Он на чунинаст макон ва макин
آن نه چنین است مکان و مکین
Орзӯии хеш бибояд дарав
آرزوی خویش بباید درو
Ҳар касе аз халқи маин ва киин
هر کسی از خلق مهین و کهین
Гар ту дарави гуруснау ташна Эй
گر تو درو گرسنه و تشنهای
Мурғи мсмни хуру моءи муайян
مرغ مسمن خور و ماء معین
Ман на ҳамеи тоъат азон дорамаш
من نه همی طاعت ازان دارمش
То май ва шерам диҳаду ангабин
تا می و شیرم دهد و انگبین
Рнҷгӣ ташна нахоҳам на об
رنجگی تشنه نخواهم نه آب
Бесафарам нест ба кори аспу зин
بیسفرم نیست به کار اسپ و زین
Кор сутураст хур ва хуфту хез
کار ستور است خور و خفت و خیز
Шӯ ту бихӯр , чун кунӣ абрӯ бичин ?
شو تو بخور، چون کنی ابرو بچین؟
Нестии огоҳи ту ҳеҷ аз биҳишт
نیستی آگاه تو هیچ از بهشت
Хур чаҳ кунигар на харии ростин ?
خور چه کنی گر نه خری راستین؟
Нестии огоҳ ба ҳақи худоӣ
نیستی آگاه به حق خدای
Биҳдаҳи доне ки нахурдам ямин
بیهده دانی که نخوردم یمین
Бар нашӯй ту ба ҷаҳони барин
بر نشوی تو به جهان برین
Тоти ҳамеи дев буд ҳам нишин
تات همی دیو بود هم نشین
Гар ҳамеи андари дайн рағбат кунӣ
گر همی اندر دین رغبت کنی
Давр кунад доси ҷаҳони пӯстин
دور کند داس جهان پوستین
Рӯй ба дарё на агар гавҳар аст
روی به دریا نه اگر گوهر است
Орзӯии ҷонат ва дар смин
آرزوی جانت و در ثمین
Гар дар дониш ба ту барбаста гашт
گر در دانش به تو بربسته گشت
Ман бигушоем з дар он зўприн
من بگشایم ز در آن زوپرین
То нашиносӣ ту латиф аз касиф
تا نشناسی تو لطیف از کثیف
Мондае андари қафаси оҳанӣн
ماندهای اندر قفس آهنین
Кӣ расад ин илм ба ёрони дев ?
کی رسد این علم به یاران دیو؟
Хираи бротши ндмди ёсамин
خیره برآتش ندمد یاسمین
Ҳеҷ шунидӣ ки чаҳ гуфтат расӯл
هیچ شنیدی که چه گفتت رسول
Бори худоӣу шарафи алмрслин ?
بار خدای و شرف المرسلین؟
Гуфт « бибояд ҷустани илм ро
گفت «بباید جستن علم را
Гар набӯд ҷойгаҳаши ҷуз ба чин »
گر نبود جایگهش جز به چین»
Хонаи асрор худоӣаст эмом
خانهٔ اسرار خدای است امام
Рӯҳ аминаст Марвро қарин
روح امین است مرو را قرین
То ту нагирӣ расани аҳд ӯ
تا تو نگیری رسن عهد او
Даст нашавед зи ту деви лъин
دست نشوید ز تو دیو لعین
Илм куҷо бошад ҷуз назд ӯ ?
علم کجا باشد جز نزد او؟
Шер куҷо бошад ҷуз дар ърин ?
شیر کجا باشد جز در عرین؟
Ҳар ки сӯии ҳазрат ӯ кард рӯй
هر که سوی حضرت او کرد روی
Зуҳраи бтобдшу Суҳайл аз ҷабин
زهره بتابدش و سهیل از جبین
Аз раҳеу ҳуҷҷат ӯ хон бирав
از رهی و حجت او خوان برو
Ҳар саҳар , эй бод , ҳазор офарин
هر سحر، ای باد، هزار آفرین