эй шудаи мафтӯн ба қавлҳои Флотўн ,

ای شده مفتون به قول‌های فلاطون،

Ҳоли ҷаҳони боз чун шудааст дигаргун ?

حال جهان باز چون شده است دگرگون؟

Пора ки кард ва ба заъфарон ки фурӯ зад

پاره که کرد و به زعفران که فرو زد

Қртаҳи гулбун ба боғу мФрши ҳомӯн ?

قرطهٔ گلبن به باغ و مفرش هامون؟

Гар на ҳавои хашмнок ва тофта гашта аст

گر نه هوا خشمناک و تافته گشته است

Гарм чаро шуд чунин чу тофтаи конӯн ?

گرم چرا شد چنین چو تافته کانون؟

Гарм шавад шахс ҳар ки тофта гардад

گرم شود شخص هر که تافته گردد

Тофта зӣ шуд ҳавои тофта айдун

تافته زی شد هوای تافته ایدون

Ҳарчӣ баромади зхоки тира ба наврӯз

هرچه برآمد زخاک تیره به نوروز

Мхнқаҳ дорад кунун зи лўлўии макнун

مخنقه دارد کنون ز لولوی مکنون

Себ ва баиро дарахт ва бориш бингар

سیب و بهی را درخت و بارش بنگر

ЧФдаҳу пари зари ҳамчуи чатри Фаридун

چفده و پر زر همچو چتر فریدون

Гўӣӣ каз зери хоки тираи баромад

گوئی کز زیر خاک تیره برآمد

Ганҷ ба сар барниҳода сӯрати қорун

گنج به سر برنهاده صورت قارون

Бар сари қорун ба боғи гавҳар ва зараст

بر سر قارون به باغ گوهر و زرست

Гавҳару зарӣ ба машку шукри маъҷун

گوهر و زری به مشک و شکر معجون

Ҳарчӣ ки дорад ҳаме ба халқ бубахшад

هرچه که دارد همی به خلق ببخشد

Нест чу қоруни бахилу сифлау ворун

نیست چو قارون بخیل و سفله و وارون

Хонаи деҳқон чу ганҷи хонаи бёгнд

خانهٔ دهقان چو گنج‌خانه بیاگند

Чун ба рузу боғи баради боди шабихун

چون به رز و باغ برد باد شبیخون

Рангу мижау буи ва шакл ҳаст дар ин хок

رنگ و مژه و بوی و شکل هست در این خاک

ё ҳаме ӣнҷо дароваранд зи берун ?

یا همی اینجا درآورند ز بیرون؟

Хок ба себи андарун ба анбару шукр

خاک به سیب اندرون به عنبر و شکر

Аз ки сиришта шуду зи баҳр чаҳ ва чун ?

از که سرشته شد و ز بهر چه و چون؟

Нест дар ин ҳар чҳортбъи азин ҳеҷ

نیست در این هر چهارطبع ازین هیچ

эй шудаи мафтӯн ба қавлҳои Флотўн

ای شده مفتون به قول‌های فلاطون

Маъдани ин чизҳо ки нест дар ин ҷой

معدن این چیزها که نیست در این جای

Ҷуз ки зи беруни ин фалак набӯд навен

جز که ز بیرون این فلک نبود نون

Венаи ҳама бешак латоифанд ки ин хок

وین همه بی‌شک لطایفند که این خاک

Мураккаби эшон шудаасту мояу қонӯн

مرکب ایشان شده‌است و مایه و قانون

Хоки сияҳро ба шохи себ ва баӣ бар

خاک سیه را به شاخ سیب و بهی بر

Гирд ки карду хушу мънбру гулгун ?

گرد که کرد و خوش و معنبر و گلگون؟

Гўӣӣ кин феъл дар чаҳор табоиъ

گوئی کاین فعل در چهار طبایع

Ҳаст раванда ба табъ аз анҷуму гардун

هست رونده به طبع از انجم و گردون

Ваишонро низ ҳамчуи себ ва баӣ ро

ویشان را نیز همچو سیب و بهی را

Ҳаст бар афлоки шаклу ранги ҳмидўн

هست بر افلاک شکل و رنگ همیدون

Зард чу Зуҳрааст ориз баӣу себ

زرد چو زهره است عارض بهی و سیب

Сурх чу миррӣх рӯй нору тбрхўн

سرخ چو مریخ روی نار و طبرخون

Чун нашиносӣ ки аз нахуст ба ибдоъ

چون نشناسی که از نخست به ابداع

Феъли нахустин з коф рафт сӯй навен ?

فعل نخستین ز کاف رفت سوی نون؟

Фоили он зард ва сурх кист , чаҳ гўӣӣ ?

فاعل آن زرد و سرخ کیست، چه گوئی؟

эй шуда бар қавли хеши мъҷбу мафтӯн !

ای شده بر قول خویش معجب و مفتون!

Аввал акнӯн ниҳон шуд он ва азон гашт

اول اکنون نهان شد آن و ازان گشت

Ном зад имрӯзу дай ва онгаҳ ва акнӯн

نام زد امروز و دی و آنگه و اکنون

Гашти табоиъи падед азон ва азон шуд

گشت طبایع پدید ازان و ازان شد

Рӯй Зуҳали сурх ва рӯй Зуҳра чун зриўн

روی زحل سرخ و روی زهره چون زریون

Дар ба наботи андаруни Фриштгоннд

در به نبات اندرون فریشتگانند

Ҳаряк дар беху донае шудаи мафтӯн

هریک در بیخ و دانه‌ای شده مفتون

Донаи мароинро ба хӯшаҳо дар хона аст

دانه مراین را به خوشه‌ها در خانه است

Бехи мари онро ба зери хок дар оҳўн

بیخ مر آن را به زیر خاک در آهون

Пеша варонанд пок ва ҳаст дар эшон

پیشه‌ورانند پاک و هست در ایشان

Коҳилу бшкўл ва ҳаст мояи вару дун

کاهل و بشکول و هست مایه‌ور و دون

Ҳар як бар пеша Эй нишаста муқӣм аст

هر یک بر پیشه‌ای نشسته مقیم است

Ҳаргиз ноед зи Амри кори Фриғўн

هرگز ناید ز عمرو کار فریغون

Себгар андари дарахту дона себ аст

سیب گر اندر درخت و دانهٔ سیب است

Ноед беруни азу ба хондани афсун

ناید بیرون ازو به خواندن افسون

Инат ҳпиўн гараст ва онат шукргар

اینت هپیون گرست و آنت شکرگر

Ҳар ду ба хоки андаруни баробару мақрун

هر دو به خاک اندرون برابر و مقرون

Моя ҳар дӯсти обу хоки валикин

مایهٔ هر دوست آب و خاک ولیکن

Малъун набӯд ҳгрз ҳамбар маймун

ملعون نبود هگرز همبر میمون

Гарчи з пашманд ҳар ду , ҳаргиз бӯда аст

گرچه ز پشم‌اند هر دو، هرگز بوده‌است

Сӯии ту , эй дурбин , пилос чу прнўн ?

سوی تو، ای دوربین، پلاس چو پرنون؟

Санги тарозу ба сими каси нстонд

سنگ ترازو به سیم کس نستاند

Гарчи буд ҳамчуи сими санги ту мавзун

گرچه بود همچو سیم سنگ تو موزون

Юшаъ бен навен агарчӣ низ васӣ буд

یوشع‌بن نون اگرچه نیز وصی بود

Ҳамбар ҳорӯн набӯд Юшаъ бен навен

همبر هارون نبود یوشع‌بن نون

Коркунонанд тухмҳо ҳамаи лекин

کارکنان‌اند تخمها همه لیکن

Ҷғд падедаст аз эй ҳумоюн

جغد پدید است از همای همایون

Сирату кори Фриштаҳ ҳаме дидӣ

سیرت و کار فریشته همی دیدی

Гар накунӣ хештани мхблу маҷнӯн

گر نکنی خویشتن مخبل و مجنون

Коркунони худоиро чу бибинӣ

کارکنان خدای را چو ببینی

Дил накунӣ зон сипас ба фалсафаи марҳӯн

دل نکنی زان سپس به فلسفه مرهون

Гар ба дилати рағбати улӯм илоҳӣ аст

گر به دلت رغبت علوم الهی است

Роҳ бигардон зи деви нокаси малъун

راه بگردان ز دیو ناکس ملعون

Дили зи бадиҳо ба дайн бишӯй азиро

دل ز بدی‌ها به دین بشوی ازیرا

Пок шавад дил ба дайн чу ҷома ба собӯн

پاک شود دل به دین چو جامه به صابون

Мари талаби дайни ҳақро ба ҳақиқат

مر طلب دین حق را به حقیقت

Поки дилӣ бояду фарох чу Ҷайҳун

پاک دلی باید و فراخ چو جیحون

Рӯй чу сӯии худоӣу дайни ҳақи оре

روی چو سوی خدای و دین حق آری

Зӯри дил афзӯн шавадату нури дили афзӯн

زور دل‌افزون شودت و نور دل افزون

эй шудаи ғофили зълму ҳуҷҷату бурҳон ,

ای شده غافل زعلم و حجت و برهان،

Ҷаҳл кашида ба гирди ҷони ту прҳўн ,

جهل کشیده به گرد جان تو پرهون،

Куштаи шиддати шамъи дайн кунун ба ҷаҳолат

کشته شدت شمع دین کنون به جهالت

Хира азон мондае ту гмраҳу шмъўн

خیره ازان مانده‌ای تو گمره و شمعون

Ҳуҷҷату бурҳони мҷўии ҷуз ки зи ҳуҷҷат

حجت و برهان مجوی جز که ز حجت

То бнмоидти роҳи Мӯсоу ҳорӯн

تا بنمایدت راه موسی و هارون

Нест қавии зии ту қавлу ҳуҷҷати ҳуҷҷат

نیست قوی زی تو قول و حجت حجت

Чун адуии ҳуҷҷатӣу доъӣу мозўн

چون عدوی حجتی و داعی و ماذون