Бингар бад-ӣни работу бад-ӣни саъби корвон

بنگر بدین رباط و بدین صعب کاروان

То чунки сол ва моҳ давонанд ҳардуон

تا چونکه سال و ماه دوانند هردُوان

Ман мари туро намудем агарчӣ надида буд

من مر تو را نمودم اگرچه ندیده بود

Бо корвони работ касе ҳар давони давон

با کاروان رباط کسی هر دُوان دَوان

Аз рафтани работ на низ аз шитоби худ

از رفتن رباط نه نیز از شتاب خود

Огоҳ нест бештар аз халқи корвон

آگاه نیست بیشتر از خلق کاروان

Хуфта ва нишаста ҷумла равонанд бо шитоб

خفته و نشسته جمله روانند با شتاب

Ҳаргизи шунӯди кас ба ҷаҳони хуфтау равон !

هرگز شنود کس به جهان خفته و روان!

Дар роҳи умр хуфта наёсоед , эй писар ,

در راه عمر خفته نیاساید، ای پسر،

Гар боядат бипурс зи донои ҳиндӯон

گر بایدت بپرس ز دانای هندوان

Ҷой диранг нест маранҷон дар ин работ

جای درنگ نیست مرنجان در این رباط

Барҷастани диранг ба беҳудагии равон

بر جُستن درنگ به بیهودگی روان

Ҳрк омадааст зуд бирафтааст бе диранг

هرک آمده است زود برفته است بی‌درنگ

Бархон агар нахондае ахбори хусравон

برخوان اگر نخوانده‌ای اخبار خسروان

Бррс каз ин маҳали бачаи хорӣ бурун шуданд

بررس کز این محل به چه‌ خواری برون شدند

Исфандиёру баҳману шопӯру Ардавон

اسفندیار و بهمن و شاپور و اردوان

МФгн чу гӯсфанди тани хешро ба ҷир

مفگن چو گوسفند تن خویش را به جر

Тимори хеш худ кун ва мангар ба ин ва он

تیمار خویش خود کن و منگر به این و آن

эй аз ғамони навон шудаи имрӯз , бе гумон

ای از غمان نوان شده امروز، بی‌گمان

Фардои яке дигар шавад аз дарди ту навон

فردا یکی دگر شود از درد تو نوان

Бдхўи замона бо ту ба паҳлу равад ҳаме

بدخو زمانه با تو به پهلو رود همی

Ҳурмат наёфт хусраву азу ва на паҳлавон

حرمت نیافت خسرو و ازو و نه پهلوان

Ҳурмати мадори чашми зи бади хуи ҷаҳони азонк

حرمت مدار چشم ز بد خو جهان ازانک

Беҳурматӣаст одати нохуби бдхўон

بی‌حرمتی است عادت ناخوب بدخوان

Бозӣаст умри мо ба ҷаҳони андар , эй писар ,

بازی است عمر ما به جهان اندر، ای پسر،

Бар марг ман макун зи ғаму дарди бозувон

بر مرگ من مَکَن ز غم و درد بازوان

Бифрефт мари маро ба ҷавонии ҷаҳони пер

بفریفت مر مرا به جوانی جهان پیر

Перон равон кунанд , балӣ , макр бар ҷавон

پیران روان کنند، بلی، مکر بر جوان

Бисёр мардумон ки ҷаҳон кард бе наво

بسیار مردمان که جهان کرد بی‌نوا

Аз бонавои шаҳону нкўҳоли бонувон

از بانَوا شهان و نکوحال بانوان

Умр маро бихӯрад шабу рӯзу солу моҳ

عمر مرا بخورد شب و روز و سال و ماه

Пинҳону нарми нарм чу мӯашону росуон

پنهان و نرم نرم چو موشان و راسوان

эй нотавон шуда ба тану баргузӣдаи зуҳд ,

ای ناتوان شده به تن و برگزیده زهد،

Зоҳид шудӣ кунун ки шудӣ сусту нотавон

زاهد شدی کنون که شدی سست و ناتوان

Аз дунба то намонад навмед ва бе насиб

از دنبه تا نماند نومید و بی‌نصیب

Хурсанд кӣ шавад саги бечора ба устихон ?

خرسند کی شود سگ بیچاره به استخوان؟

То некӯони ҳавои ту ҷустанд бо нишот

تا نیکوان هوای تو جُستند با نشاط

Ҷустии ҳамеи ту бртни эшон чу оҳӯон

جَستی همی تو برتن ایشان چو آهوان

Он мӯии қӣри гаванат чу рӯзи сипеди гашт

آن موی قیر گونت چو روز سپید گشت

Аз бас ки рӯзаот фурӯ шуд ба қирвон ?

از بس که روزهات فرو شد به قیروان؟

Қӣрат чу шер кард ҷаҳон , ҷодӯӣаст ин

قیرت چو شیر کرد جهان، جادویست این

Ҷодӯ буд касе ки кунад кори ҷовдон

جادو بود کسی که کند کار جاودان

Перӣ ъўонӣаст , нигаҳ кун , ки омада аст

پیری عوانی است، نگه کن، که آمده‌است

Тарсам бабрад хоҳадат ин бдкнши ъўон

ترسم ببُرد خواهدت این بدکنش عوان

Андари падари ҳамеи нигару дил шуда мабош

اندر پدر همی نگر و دل شده مباش

Бар зулфи анбарину рухон чу арғавон

بر زلف عنبرین و رخان چو ارغوان

Гар нестат хабар ки чаҳ хоҳад ҳаме намӯд

گر نیستت خبر که چه خواهد همی نمود

Бдхўи ҷаҳони туро зи ғаму ранҷу зи ҳўон

بدخو جهان تو را ز غم و رنج وز هوان

Инак падарати нома чархаст сӯии ту

اینک پدرت نامهٔ چرخ است سوی تو

Мари рози чархро ҷуз аз ин номаи брмхўон

مر راز چرخ را جز از این نامه برمخوان

Ин пандҳо ки ман шнўонидмти ҳама

این پندها که من شنوانیدمت همه

Ёронатро чунонкии шунӯдӣ ту бишинавон

یارانت را چنانکه شنودی تو بشنوان