Давр бош эй хоҷаи зин бе мари гила
دور باش ای خواجه زین بیمر گله
Ки т наёяд чизи ҳосили ҷузи гила
کهت نیاید چیز حاصل جز گله
Ҳар ки дар раҳ бо гила хўгон равад
هر که در ره با گلهٔ خوگان رود
Гирду дард ва ранҷ ёбад зон гила
گرد و درد و رنج یابد زان گله
Хонаи холии беҳтар аз пари шеру гург
خانه خالی بهتر از پر شیر و گرگ
Донёл ин кард бар донои млаҳ
دانیال این کرد بر دانا مله
Ҳамчуи булбули лаҳну дастон ҳо зананд
همچو بلبل لحن و دستانها زنند
Чун лаболаб шуд чамонау булбула
چون لبالب شد چمانه و بلبله
Вази наҳифи муаззину бонги намоз
وز نهیب مؤذن و بانگ نماز
Андарун уфтад ба тани шани зилзила
اندرون افتد به تنشان زلزله
Об тирааст ин ҷаҳон , киштят ро
آب تیره است این جهان، کشتیت را
Бодбон кун донишу тоъати хула
بادبان کن دانش و طاعت خله
Гар калла зад ҷоҳилӣ бо бахти бад
گر کله زد جاهلی با بخت بد
Мари туро бо ӯ набояд зад калла
مر تو را با او نباید زد کله
Чун калла гум кард нодони мари ту ро
چون کله گم کرد نادان مر تو را
Кӣ тавонад дид ҳаргиз бо калла ?
کی تواند دید هرگز با کله؟
Бо амали мари илми дайнро рости дор
با عمل مر علم دین را راست دار
Он азин камтар макун як хардала
آن ازین کمتر مکن یک خردله
Кор бедониш макун чун хар , манеҳ
کار بیدانش مکن چون خر، منه
Дар тарозуи борати андари як пила
در ترازو بارت اندر یک پله
Чун ба нодонӣ кунад муздури кор
چون به نادانی کند مزدور کار
Гуруснаи хспд ба шаби дасти обила
گرسنه خسپد به شب دست آبله
Чун ншўӣии дил ба дониш ҳамчунонк
چون نشوئی دل به دانش همچنانک
Мӯиро шўӣӣ ба оби омула ?
موی را شوئی به آب آمله؟
Илм хӯрду баради худ густарда анд
علم خورد و برد خود گستردهاند
Пеши ин анбӯҳу гмраҳи қофила
پیش این انبوه و گمره قافله
Пеши ин говон ки ҳаргизашон набӯд
پیش این گاوان که هرگزشان نبود
Дил ба кории ҷуз ба кори ҳавсила
دل به کاری جز به کار حوصله
Нон ҳаме ҷӯяд касе кӯ ме занад
نان همی جوید کسی کو میزند
Даст бар минбар ба бонгу машғала
دست بر منبر به بانگ و مشغله
Зимлаҳ бар ту ниҳодааст он хасис
زیمله بر تو نهاده است آن خسیس
Чун кашигар хар нагаштӣ зимлаҳ
چون کشی گر خر نگشتی زیمله
Ақл тоўиласту дӯшизаи ниҳон
عقل تاویل است و دوشیزه نهان
Чун ба барги ҳанзали андари ҳанзала
چون به برگ حنظل اندر حنظله
Илми ҳақ онаст , аз он сӯи каши Аннан
علم حق آن است، از آن سو کش عنان
Оммаро даҳ ҷумлаи илми хрблаҳ
عامه را ده جمله علم خربله
Пои покизаи бараҳна ба басӣ
پای پاکیزه برهنه به بسی
Чун ба пои андари даридаи кшклаҳ
چون به پا اندر دریده کشکله
Илми тоўилӣ ба танзил андар аст
علم تاویلی به تنزیل اندر است
Ваз мисл дорад ба сар бар қўФлаҳ
وز مثل دارد به سر بر قوفله
Мсқлаҳаст ин илм , занги ҷаҳл ро
مصقله است این علم، زنگ جهل را
Чизи нздоиди магар кин мсқлаҳ
چیز نزداید مگر کاین مصقله
Аҳд яздонаст калид ва , қуфл ӯ
عهد یزدان است کلید و، قفل او
Нест ҷузи тарфанди тақлидии яла
نیست جز ترفند تقلیدی یله
эй супурдаи дил ба дунё , вақт буд
ای سپرده دل به دنیا، وقت بود
Ки шӯии мари илми дайнро икдлаҳ
که شوی مر علم دین را یکدله
Даҳри бади гавҳар ба шар обистан аст
دهر بد گوهر به شر آبستن است
Ҷузи бало ҳаргиз назод ин ҳомила
جز بلا هرگز نزاد این حامله
Дасти азуи даракаш чу мардони пеши азонк
دست ازو درکش چو مردان پیش ازانک
Дар кашандати зери шару валвала
در کشندت زیر شر و ولوله
Чун нагирӣ силсилаи доўўдўор ?
چون نگیری سلسله داوودوار؟
Пеш туаст овехтаи он силсила
پیش توست آویخته آن سلسله
Гар ба торикии ҳаме чашмат надид
گر به تاریکی همی چشمت ندید
Ҳуҷҷат инак дошт пешати машъала
حجت اینک داشت پیشت مشعله