Ноед ҳгрз аз ин ялаи гӯи бора
ناید هگرز از این یله گو باره
Ҷузи дарду ранҷи оқили бечора
جز درد و رنج عاقل بیچاره
Аз санги хораи ранҷ буд ҳосил
از سنگ خاره رنج بود حاصل
Бе ақли марди санг буд хора
بیعقل مرد سنگ بود خاره
Ҳаргизи кас он надид ки ман дидам
هرگز کس آن ندید که من دیدم
Зин бе шубони рамаи ялаи гўбораҳ
زین بیشبان رمه یله گوباره
То пари хумор буд серум яксар
تا پر خمار بود سرم یکسر
Мушфиқ баданд брмну ғмхўораҳ
مشفق بدند برمن و غمخواره
Вокнўн ки ҳушёр шудам , брмн
واکنون که هشیار شدم، برمن
Гаштанди мору каждуми ҷаррора
گشتند مار و کژدم جراره
Зеро ки бар пилос на хуб ояд
زیرا که بر پلاس نه خوب آید
Бар дӯхтаи зи шӯштарии пора
بر دوخته ز شوشتری پاره
Аз омма хос ҳаст басии бтар
از عامه خاص هست بسی بتر
Зини саъбтар чаҳ бошад патёра ?
زین صعبتر چه باشد پتیاره؟
Чун нори пора пора шавад ҳоким
چون نار پاره پاره شود حاکم
Гар ҳукм кард бояд бе пора
گر حکم کرد باید بیپاره
Дуздӣаст ошкора ки нстонд
دزدی است آشکاره که نستاند
Ҷузи боғу ҳоиту рзўи абкораҳ
جز باغ و حایط و رزو ابکاره
Варсора додхоҳ бадв ояд
ور ساره دادخواه بدو آید
Ҷузи хоксор азу нараҳад сора
جز خاکسار ازو نرهد ساره
Дар Балх эминанд з ҳар шарӣ
در بلخ ایمناند ز هر شری
Май хору дузду лутӣу зани бора
میخوار و دزد و لوطی و زنباره
Вари дӯстдори оли расӯлии ту
ور دوستدار آل رسولی تو
Чун ман зи хонадони шӯии овора
چون من ز خاندان شوی آواره
Зишон бараст габр ва бишуд як сӯ
زیشان برست گبر و بشد یکسو
Бар дӯхтаи ргў ба китф сора
بر دوخته رگو به کتف ساره
Раст ӯ бидон ргў ва нарустам ман
رست او بدان رگو و نرستم من
Бар сари ниҳодаи ҳаждаҳи газии шора
بر سر نهاده هژده گزی شاره
Пас ҳилтӣ надидам ҷуз кандан
پس حیلتی ندیدم جز کندن
Аз хону мони хеш ба якбора
از خان و مان خویش به یکباره
Чун шӯру ҷангро набӯд олат
چون شور و جنگ را نبود آلت
Ҳиялат гурез бошад ночора
حیلت گریز باشد ناچاره
Озоду бандау писару духтар
آزاد و بنده و پسر و دختر
Перу ҷавону Тифли зи гоўораҳ
پیر و جوان و طفل ز گاواره
Бар дӯстии итрати пайғамбар
بر دوستی عترت پیغمبر
Кардандмон нишонаи биғораҳ
کردندمان نشانهٔ بیغاره
Ҳаргизи чунин гуруҳ назояд низ
هرگز چنین گروه نزاید نیز
Ин гандаи пери даҳри стмгораҳ
این گنده پیر دهر ستمگاره
Он рӯзгор шуд ки ҳакямон ро
آن روزگار شد که حکیمان را
Тавфиқи тоҷ буду хиради ёра
توفیق تاج بود و خرد یاره
Ногоҳ боди дунёи мари дайн ро
ناگاه باد دنیا مر دین را
Дар чаҳ Фгнд аз сар пурвора
در چه فگند از سر پرواره
Гетии яке дарахти баду мардум
گیتی یکی درخت بد و مردم
ӯро ба сони зайтӯн ҳамвора
او را به سان زیتون همواره
Рафтааст поки равған аз ин зайтӯн
رفتهاست پاک روغن از این زیتون
Ҷуз дона нест мондау кнҷораҳ
جز دانه نیست مانده و کنجاره
Имрӯзи кӯфтам ба паии онк ӯ дай
امروز کوفتم به پی آنک او دی
намедошт тоъатам ба сару тора
میداشت طاعتم به سر و تاره
Судӣ надорадат чу Фрошўбд
سودی نداردت چو فراشوبد
Бдхўи замона , хоҳиш ва на зора
بدخو زمانه، خواهش و نه زاره
Рӯзӣ ба сони перзании зангӣ
روزی به سان پیرزنی زنگی
Орадат рӯй пеш чу ҳар кора
آردت روی پیش چو هر کاره
Рӯзӣ чу тоза духтаракӣ бошад
روزی چو تازه دخترکی باشد
Рухсора гӯна дода ба ғнҷораҳ
رخساره گونه داده به غنجاره
Дарёст ин ҷаҳону дарави гардон
دریاست این جهان و درو گردان
Ин халқи ҳамчуи збзбу тайёра
این خلق همچو زبزب و طیاره
Бар дайни сипоҳи ҷаҳл камӣн дорад
بر دین سپاه جهل کمین دارد
Бо теғу тиру ҷавшани он кора
با تیغ و تیر و جوشن آن کاره
Аз ҷанги ҷаҳл чунки наме тарсӣ
از جنگ جهل چونکه نمیترسی
Вази ақли гирд худ накашӣ бора ?
وز عقل گرد خود نکشی باره؟