Бдхўи ҷаҳони туро надиҳади даста

بدخو جهان تو را ندهد دسته

То ту зи даст ӯ нашӯй руста

تا تو ز دست او نشوی رسته

Баста ҳаво мабош агар хоҳӣ

بستهٔ هوا مباش اگر خواهی

То деви мари туро нигарад баста

تا دیو مر تو را نگرد بسته

Дев аз ту дасти хеш куҷо шавед

دیو از تو دست خویش کجا شوید

То ту дил аз тамаъ накунӣ шаста ?

تا تو دل از طمع نکنی شسته؟

То кӣ буд хилофи ту бо доно

تا کی بود خلاف تو با دانا

ӯ ҷустаи мари туро ва ту зу ҷуста

او جسته مر تو را و تو زو جسته

эй хуии бад чу бандаи бади раг ро

ای خوی بد چو بندهٔ بد رگ را

Сад раҳи туро ба зери лагади хўстаҳ

صد ره تو را به زیر لگد خوسته

Ҷузи хуии бади фарохи ҷаҳонӣ ро

جز خوی بد فراخ جهانی را

Бар ту ки кард тангтар аз писта ?

بر تو که کرد تنگ‌تر از پسته؟

Бишинав ба гӯши дили сухани доно

بشنو به گوش دل سخن دانا

То кӣ буи ба ҷаҳли кбои маста ?

تا کی بوی به جهل کبا مسته؟

То кӣ рӯй чу караи бади гавҳар

تا کی روی چو کرهٔ بد گوهر

Ҷлу Аннани даридау бигусаста ?

جل و عنان دریده و بگسسته؟

Чун аз фасоди бози кашии дастат

چون از فساد باز کشی دستت

Онгаҳ диҳад салоҳи туро даста

آنگه دهد صلاح تو را دسته

Чун чрғро диҳанд , ҳавои дил

چون چرغ را دهند، هوای دل

Як чанд дода буд туро маста

یک چند داده بود تو را مسته

Он боди сорӣ аз сар берун кун

آن باد ساری از سر بیرون کن

Акнӯн ки пухтаи гаштӣу оҳиста

اکنون که پخته گشتی و آهسته

Ваон чун чанори қад чу чанбар шуд

وان چون چنار قد چو چنبر شد

Пари шӯхи гашти даст чу пилстаҳ

پر شوخ گشت دست چو پیلسته

Онро ки ӯ сипар кунад аз тоъат

آن را که او سپر کند از طاعت

Тири ҳавоӣ дил накунад хаста

تیر هوای دل نکند خسته

Гирд аз дили сиёҳ фурӯ шавед

گرد از دل سیاه فرو شوید

Масҳу намозу рӯзаи пайваста

مسح و نماز و روزهٔ پیوسته

Ҳар гуҳ ки ҷуст ва ҷӯй кунӣ дайн ро

هر گه که جست و جوی کنی دین را

Дунё ба пешат ояд ноҷуста

دنیا به پیشت آید ناجسته

Ҷои хилофҳост ҷаҳон , даравӣ

جای خلاف‌هاست جهان، دروی

Шоиста ҳаст ва ҳаст нашоиста

شایسته هست و هست نشایسته

Бигузар зи шар агар набӯд хайрӣ

بگذر ز شر اگر نبود خیری

Норуста ба буд чу ба бади руста

نارسته به بود چو به بد رسته

Ншнўдии он мисли ки занад омма

نشنودی آن مثل که زند عامه

« мурда ба аз ба коми адуи зстаҳ »

«مرده به از به کام عدو زسته»

Андар раҳанд халқи ҷаҳон яксар

اندر رهند خلق جهان یکسر

Ҳамчун равандаи хуфта ва бинишаста

همچون رونده خفته و بنشسته

Боиста чун буд ба сазои дунё

بایسته چون بود به‌سزا دنیا

Чун нест ӯ нишаста ва боиста

چون نیست او نشسته و بایسته

Бар рафтанем агарчӣ дар ин гунбад

بر رفتنیم اگرچه در این گنبد

Бечораему бастау пихстаҳ

بیچاره‌ایم و بسته و پیخسته

Рӯзон шубон бакӯш ва чу биҳушон

روزان شبان بکوش و چو بیهوشان

Магузор кори биҳдаҳи брстаҳ

مگذار کار بیهده برسته

Ҳарчиз бози асл ҳаме гардад

هرچیز باز اصل همی گردد

Неку баду нФоиаҳ ва боиста

نیک و بد و نفایه و بایسته

Донист бояд ину ҷузи ин зеро

دانست باید این و جز این زیرا

Дониста ба буд з надониста

دانسته به بود ز ندانسته

Бар хон жожхоӣ манеҳ ҳаргиз

بر خوان ژاژخای منه هرگز

Ин хуби қавли пухтау хоистаҳ

این خوب قول پخته و خایسته