Дории сухании хуби гӯш ё на ?
داری سخنی خوب گوش یا نه؟
Комрўз на ҳушёрӣ аз шабона
کامروز نه هشیاری از شبانه
Ҳикмат натавонӣ шунӯди азиро
حکمت نتوانی شنود ازیرا
Фитнаи ғазали нағзӣу тарона
فتنهٔ غزل نغزی و ترانه
Шуд пардаи миёни туу ани ҳикмат
شد پرده میان تو و ان حکمت
Он парда ки бастанд бар чғонаҳ
آن پرده که بستند بر چغانه
Мардум нашудаи сетӣ чу ме ндонӣ
مردم نشدهستی چو میندانی
Ҷуз хуфтану хур чун сутури лона
جز خفتن و خور چون ستور لانه
Ин хона чигуна бикрад ва , ки ниҳод
این خانه چگونه بکرد و، که نهاد
Ин гӯии сиёҳи андари ин миёна ?
این گوی سیاه اندر این میانه؟
Бингар ки чаро кард сунъи сонеъ
بنگر که چرا کرد صنع صانع
Аз дом чаҳ ғофили шӯй ба дона ?
از دام چه غافل شوی به دانه؟
Бандяш ки нобӯда бӯда гардад
بندیش که نابوده بوده گردد
То пеш набошад яке баҳона
تا پیش نباشد یکی بهانه
Ин нафаси хушии ҷӯйро набинӣ
این نفس خوشی جوی را نبینی
Дармондаи бад-ӣни банду шодмона ?
درمانده بدین بند و شادمانه؟
эй рас ба ҷуз аз баҳр ту нагардад
ای رس به جز از بهر تو نگردد
Ин хонаи рангин бар расона
این خانهٔ رنگین بر رسانه
Девор баландаст то набинад
دیوار بلند است تا نبیند
Конҷош чаҳ монад аз буруни хона
کانجاش چه ماند از برون خانه
Чун хонаи бегонаи ш ошно шуд
چون خانهٔ بیگانهش آشنا شد
Ху кард дар ин банду зоўлонаҳ
خو کرد در این بند و زاولانه
Онаст гумонаш кунун ки ин аст
آن است گمانش کنون که این است
ӯро ватану ҷои ҷовдона
او را وطن و جای جاودانه
Бали даҳр дарахтӣасту нафаси мурғӣ
بل دهر درختی است و نفس مرغی
Венаи колбуд ӯро чу ошиёна
وین کالبد او را چو آشیانه
эй карда хирад бар даҳони ҷонат
ای کرده خرد بر دهان جانت
Аз оҳани ҳикмати яке даҳона
از آهن حکمت یکی دهانه
Доне ки наёвардат онкӣ оварад
دانی که نیاوردت آنکه آورد
Хира ба газофи андари ин хазона
خیره به گزاف اندر این خزانه
Бал то бинмоед туро бар ин лавҳ
بل تا بنماید تو را بر این لوح
Оёту ъломот бе карона
آیات و علامات بیکرانه
Карданд туро давр аз ин миёнат
کردند تو را دور از این میانت
Гуҳи чашму гуҳии ҳалқу гуҳи масона
گه چشم و گهی حلق و گه مثانه
Гўӣӣ ки ҷавонам , ба боғҳо дар
گوئی که جوانم، به باغها در
Бисёр шавад хушк ва ,тар ҷавона
بسیار شود خشک و، تر جوانه
Чун дид хирадманд рӯй корӣ
چون دید خردمند روی کاری
Хира накунад гурбаро ба шона
خیره نکند گربه را به شانه
Бедору ҳшиўор мард наниҳад
بیدار و هشیوار مرد ننهد
Дил бар ватану хонаи касона
دل بر وطن و خانهٔ کسانه
Бишинав сухани ин кабӯди гунбад
بشنو سخن این کبود گنبد
Фитна чаҳ шӯии хира бар фасона ?
فتنه چه شوی خیره بر فسانه؟
Бар ҳарчӣ буруни зин нишон диҳандат
بر هرچه برون زین نشان دهندت
Бкмонаҳи азин ёбӣ ва камона
بکمانه ازین یابی و کمانه
Шахси ту яке дафтараст равшан
شخص تو یکی دفتر است روشن
Бинвишта бирав сирати замона
بنوشته برو سیرت زمانه
Ин олам сангаст ва он дигар зар
این عالم سنگ است و آن دگر زر
Ақласт тарозуии ростона
عقل است ترازوی راستانه
Чун рост буд санг бо тарозу
چون راست بود سنگ با ترازو
Ҷуз рост нагӯяд сухани забона
جز راست نگوید سخن زبانه
Он кас ки забонаш ба мо расонид
آن کس که زبانش به ما رسانید
Пайғоми ҷаҳони довари ягона
پیغام جهان داور یگانه
ӯ буд забонаи тарозуии ақл
او بود زبانهٔ ترازوی عقل
Гашта ба ҳамаи ростии нишона
گشته به همه راستی نشانه
Бар олами дайни олӣ осмон шуд
بر عالم دین عالی آسمان شد
Бар хонаи ҳақи муҳками остона
بر خانهٔ حق محکم آستانه
Дар хонаи дайн чунки май нёӣӣ ?
در خانهٔ دین چونکه مینیائی؟
Устода чаҳ монадӣ бар остона ?
استاده چه ماندی بر آستانه؟
Њорут ҳамоно ки басти роҳат
هاروت همانا که بست راهت
Зӣ хона бидон банди ҷовдона
زی خانه بدان بند جاودانه
Дар хона шудам бе ту ман азиро
در خانه شدم بیتو من ازیرا
Њорути туро ҳасту мари маро на
هاروت تو را هست و مر مرا نه
Зинаст бар ӯ қолу қили қавлат
زین است بر او قال و قیل قولت
Вази хамр хамаст пару чамона
وز خمر خم است پر و چمانه
Зин ба набӯд мазҳабӣ ки гирӣ
زین به نبود مذهبی که گیری
Аз бими Аннаняшу тозӣона
از بیم عنانیش و تازیانه
Гўӣӣ ки ҳалоласт пухтаи мускир
گوئی که حلال است پخته مسکر
Бо сунбул ва бо бехи розӣона
با سنبل و با بیخ رازیانه
эй сохтаи макру китоби ҳиялат
ای ساخته مکر و کتاب حیلت
Кин гуфт фулонии зи бӯи фалона
کاین گفت فلانی ز بو فلانه
Бар шавам тани хеш сахт кардӣ
بر شوم تن خویش سخت کردی
Аз ҷаҳл дар ҳоўиаҳ ба ?фона
از جهل در هاویه به فانه
Он кас ки туро дод садри оташ
آن کس که تو را داد صدر آتش
Худ рафт бидон ҷои чокарона
خود رفت بدان جای چاکرانه