Чу расми ҷаҳони ҷаҳони пеши бинӣ

چو رسم جهان جهان پیش بینی

Ҳазар кун зи бдҳош агар пеши бинӣ

حذر کن ز بدهاش اگر پیش‌بینی

Ба торикии андари газоф аз пас ӯ

به تاریکی اندر گزاف از پس او

Мдў кат барояд ба девори бинӣ

مدو کت برآید به دیوار بینی

Ҳамоно чунин мондаи зини паст аз онӣ

همانا چنین مانده زین پست از آنی

Ки даранда аспи раҳвору ?зина

که در انده اسپ رهوار و زینی

Чу астари сазовори полону қайдӣ

چو استر سزاوار پالان و قیدی

Агар аз паии астару зини ҳазинӣ

اگر از پی استر و زین حزینی

Ҷаҳони модарии ганда пераст , бар вай

جهان مادری گنده پیر است، بر وی

Машав фитна ,гар дар хури ҳури Айнӣ

مشو فتنه، گر در خور حور عینی

Ба модар макун даст , азиро ки бар ту

به مادر مکن دست، ازیرا که بر تو

Ҳаромаст модар агар зи аҳли динӣ

حرام است مادر اگر ز اهل دینی

Яке гавҳар осмонӣаст мардум

یکی گوهر آسمانی است مردم

Ки эзад ба бандӣ бибасташ заминӣ

که ایزد به بندی ببستش زمینی

Ба шахси гулин чунки мъҷб шудаи сетӣ ?

به شخص گلین چونکه معجب شده‌ستی؟

Дар ин гул биандеш то чун ъҷинӣ

در این گل بیندیش تا چون عجینی

На дар хӯрд дараст гул , пас тузин тан

نه در خورد در است گل، پس توزین تن

Бипарҳез , азиро ки дар сминӣ

بپرهیز، ازیرا که در ثمینی

Ватани мари туро дар ҷаҳон барин аст

وطن مر تو را در جهان برین است

Ту ҳарчанд имрӯз дар тираи тинӣ

تو هرچند امروز در تیره طینی

Ҷаҳони маинро ба ҷони зебу фарӣ

جهان مهین را به جان زیب و فری

Агарчӣ бад-ӣни тани ҷаҳони кҳинӣ

اگرچه بدین تن جهان کهینی

Ҷаҳони барин ва фурӯдин тӯии худ

جهان برین و فرودین توی خود

Ба тани зини фурӯдин ба ҷон зон бринӣ

به تن زین فرودین به جان زان برینی

Сазои ҳамаи неъмати ину онӣ

سزای همه نعمت این و آنی

зи ҳикмати азирои ҳам онии ҳам инӣ

ز حکمت ازیرا هم آنی هم اینی

Ба ҷони хонаи ҳикмату илму фазлӣ

به جان خانهٔ حکمت و علم و فضلی

Ба тани ғояти сунъи ҷони офарӣнӣ

به تن غایت صنع جان‌آفرینی

Агар май шиносии ҷаҳони офарин ро

اگر می‌شناسی جهان‌آفرین را

Сазовор ҳар неъмату офарӣнӣ

سزاوار هر نعمت و آفرینی

Вагар бади сголӣ ва нашиносӣ ӯ ро

وگر بد سگالی و نشناسی او را

Мукофоти бади ҷузи бадӣ худ набинӣ

مکافات بد جز بدی خود نبینی

Ҷаҳонои ман аз ту ҳаросони азонм

جهانا من از تو هراسان ازانم

Ки баси бади нишонеу бади ҳамнишинӣ

که بس بد نشانی و بد همنشینی

Хасисӣ ки ҷуз бо хасисон насозӣ

خسیسی که جز با خسیسان نسازی

Қаринати ним ман ки ту бади қаринӣ

قرینت نیم من که تو بد قرینی

Бар озодагони кибри дории валикин

بر آزادگان کبر داری ولیکن

Инол ва тагинро инолу тгинӣ

ینال و تگین را ینال و تگینی

Яке бехирадро ба гуҳ бар нишоне

یکی بی‌خرد را به گه بر نشانی

Яке бегунаҳро ба сари брншинӣ

یکی بی‌گنه را به سر برنشینی

Ҳам онро ки худ хонда бошӣ бароне

هم آن را که خود خوانده باشی برانی

Ҳам онро кунӣ хор каш баргузинӣ

هم آن را کنی خوار کش برگزینی

Агар мардумӣ бўдиӣӣ гуфтамӣ мар

اگر مردمی بودیئی گفتمی مر

Туро ман ки девонае ростинӣ

تو را من که دیوانه‌ای راستینی

Валикини ту ин кори сози ахтарон ро

ولیکن تو این کار ساز اختران را

Ба фармони яздони ҳисории ҳсинӣ

به فرمان یزدان حصاری حصینی

Ба хоссаи ту эй наҳси хоки хуросон

به خاصه تو ای نحس خاک خراسان

Пар аз мору каждуми яке поргинӣ

پر از مار و کژدم یکی پارگینی

Барошуфтаанд аз ту таркони нгўӣӣ

برآشفته‌اند از تو ترکان نگوئی

Миёни сегон дар яке арзбинӣ

میان سگان در یکی ارزبینی

Амиронт асл фасоданду ғорат

امیرانت اصل فسادند و غارت

Фқиҳонти аҳл майу сотгинӣ

فقیهانت اهل می و ساتگینی

Макони нестии ту на дунё на дайн ро

مکان نیستی تو نه دنیا نه دین را

Камӣни гоҳ Иблис шавам лъинӣ

کمین‌گاه ابلیس شوم لعینی

Фасоду ҷафоу балоу ъно ро

فساد و جفا و بلا و عنا را

Броҳрори гетии қарории мкинӣ

براحرار گیتی قراری مکینی

Ту эй душмани хонадони паямбар

تو ای دشمن خاندان پیمبر

зи баҳр чаҳ ҳамвора бо ман ба кинӣ ?

ز بهر چه همواره با من به کینی؟

Туро чашм дардаст ва ман офтобам

تو را چشم درد است و من آفتابم

Азирои зи ман рухи пари ожангу чинӣ

ازیرا ز من رخ پر آژنگ و چینی

Сухан то нгўӣӣ ба динори Монӣ

سخن تا نگوئی به دینار مانی

Валикин чу гуфтӣ пашизии мсинӣ

ولیکن چو گفتی پشیزی مسینی

Чу тираи гумонеи ту ва ман яқинам

چو تیره گمانی تو و من یقینم

Ту худ зин ки ман гуфтамат бар яқинӣ

تو خود زین که من گفتمت بر یقینی

Ту мари зарқро чун ҳамеи фиқҳи хуоне

تو مر زرق را چون همی فقه خوانی

Чаҳ марди суханҳои ҷзлу матинӣ ?

چه مرد سخن‌های جزل و متینی؟

Хуросон чу бозор чин кардаам ман

خراسان چو بازار چین کرده‌ام من

Ба таснифҳои чу дебои чинӣ

به تصنیف‌های چو دیبای چینی

Чу яксар муайяни ту гаштанди девон

چو یکسر معین تو گشتند دیوان

Вази Иблиси наҳси лъини мстъинӣ

وز ابلیس نحس لعین مستعینی

Камина муайянанд девонат яксар

کمینه معینند دیوانت یکسر

Ки ту хар на ҳам гӯшаи бӯи муайянӣ

که تو خر نه هم گوشهٔ بو معینی

Ба майдони ту ман ҳаме асп тозам

به میدان تو من همی اسپ تازم

Ту хуши хуфта чун гурба дар пўстинӣ

تو خوش خفته چون گربه در پوستینی

Ту эй ҳуҷҷати муъминони хуросон

تو ای حجت مؤمنان خراسان

Эмоми замонро амину яминӣ

امام زمان را امین و یمینی

Бронндти он гуҳ ки эзадат хонд

برانندت آن گه که ایزدت خواند

Ба олами даруни оиҳолъолминӣ

به عالم درون آیةالعالمینی

Дили муъминонро з васвос амоне

دل مؤمنان را ز وسواس امانی

Сари носибиро ба ҳуҷҷати кдинӣ

سر ناصبی را به حجت کدینی

Ҷуз аз баҳр молаш наҷуед туро кас

جز از بهر مالش نجوید تو را کس

Ҳамоно ки ту равғани ёсаминӣ

همانا که تو روغن یاسمینی

Баҳои гиру Рахшоне эй шеъри Носир

بها گیر و رخشانی ای شعر ناصر

Магари худ шеърӣ , бадахшии нигинӣ

مگر خود شعری، بدخشی نگینی

Бар аъдои дайни заҳрӣу муъминон ро

بر اعدای دین زهری و مؤمنان را

Ғзоӣӣ , магари равғану ангабинӣ ?

غذائی، مگر روغن و انگبینی؟