Корўи кирдори ту эй гунбади зангорӣ

کارو کردار تو ای گنبد زنگاری

На ҳамеи байнами ҷузи мкрўи ситами горӣ

نه همی بینم جز مکرو ستم‌گاری

Бистарии пок ва пароганда кунӣ фардо

بستری پاک و پراگنده کنی فردا

Ҳарчӣ имрӯзи фарози оре ва бинагорӣ

هرچه امروز فراز آری و بنگاری

Ту ҳамоно ки на ҳушёри сиррӣ , вари не

تو همانا که نه هشیار سری،ور نی

Чунки феъли бадро зишти нингорӣ

چونکه فعل بد را زشت نینگاری

Гар на мастӣ , пас бе онкии бёзрдим

گر نه مستی،پس بی‌آنکه بیازردیم

Мо туро , моро аз баҳр чаҳ озорӣ ?

ما تو را،ما را از بهر چه آزاری؟

Бача туаст ҳамаи халқ ва ту чун гурба

بچه توست همه خلق و تو چون گربه

Рӯзу шаб бо бачаи хеш ба пайкорӣ

روز و شب با بچه خویش به پیکاری

Модарии ҳаргизи ман чун ту надидаи ситам

مادری هرگز من چون تو ندیده‌ستم

Нест мони боту ва , на бе ту , магари хўроӣ

نیست‌مان باتو و، نه‌بی‌تو، مگر خورای

Гар нбоӣимт аз баҳр чаҳ зоӣии мон

گر نبائیمت از بهر چه زائی‌مان

Вари бзоӣии мон чун боз бевборӣ ?

ور بزائی‌مان چون باز بی‌وباری؟

Гирд май гардӣ бар ҷой чу хӯни хора

گرد می‌گردی بر جای چو خون‌خواره

Гар ндонӣ раҳ нашигифт ки хунхорӣ

گر ندانی ره نشگفت که خونخواری

Зани бдхўро Монӣ ки маро бо ту

زن بدخو را مانی که مرا با تو

Созгорӣ на савобаст ва на безорӣ

سازگاری نه صواب است و نه بیزاری

Нестии аҳлу сазовори ситоиш ро

نیستی اهل و سزاوار ستایش را

На накӯҳишро , зеро ки на Мухторӣ

نه نکوهش را، زیرا که نه مختاری

Бали яке матбах хубаст зи баҳри мо

بل یکی مطبخ خوب است ز بهر ما

Ин ҷаҳон ва , ту яке матбахи солорӣ

این جهان و، تو یکی مطبخ سالاری

Ки мари ин хоки туршро ту чу таббохон

که مر این خاک ترش را تو چو طباخان

Май ба буиу мазау ранги бёчорӣ

می به بوی و مزه و رنگ بیاچاری

Кирдигоратро ман дар ту ҳамеи байнам

کردگارت را من در تو همی بینم

Ба раҳи чашми дил , эй гунбади зангорӣ

به ره چشم دل، ای گنبد زنگاری

Ту ба паргори хиради пеши равонам дар

تو به پرگار خرد پیش روانم در

Бе хатартар зи яке нуқтаи пургорӣ

بی‌خطرتر ز یکی نقطه پرگاری

Мари марои сӯии хирад бар ту басӣ фазл аст

مر مرا سوی خرد بر تو بسی فضل است

Ба сухани гуфтану тадбир ва ба ҳушёрӣ

به سخن گفتن و تدبیر و به هشیاری

Дили ман шамъ худоӣаст , чаҳ чизеи ту

دل من شمع خدای است، چه چیزی تو

Чу пар аз шамъи фурӯзандаи яке хорӣ ?

چو پر از شمع فروزنده یکی خاری؟

Шамъи ту роҳи биёбони брдўи дарё

شمع تو راه بیابان بردو دریا

Шамъи ман роҳ намойаст сӯии борӣ

شمع من راه نمای است سوی باری

Мари туро лоҷарами эзад на ҳаме хонд

مر تو را لاجرم ایزد نه همی خواند

Балки мари моро хондааст ба ҳамворӣ

بلکه مر ما را خوانده است به همواری

Мо худованди туро хона гуфторем

ما خداوند تو را خانهٔ گفتاریم

Гар ту ӯро , Флко , хонаи кирдорӣ

گر تو او را، فلکا، خانهٔ کرداری

Зинҳор , эй писар , ин гунбади гардон ро

زینهار، ای پسر، این گنبد گردان را

Ҷузи яке кор кун ва банда напиндорӣ

جز یکی کار کن و بنده نپنداری

Бар ман ва ту ки бхспим нигаҳбонӣ аст

بر من و تو که بخسپیم نگهبانی است

Ки нагардад ҳаргизи ранҷаи зи бедорӣ

که نگردد هرگز رنجه ز بیداری

Мӯру моҳиро бар хок ва ба дарё дар

مور و ماهی را بر خاک و به دریا در

Нест пинҳон шудан аз вай ба шаби торӣ

نیست پنهان شدن از وی به شب تاری

Гар туро банда худ хонд сазовор аст

گر تو را بندهٔ خود خواند سزاوار است

Вгрши тоъати дории ту сазоворӣ

وگرش طاعت داری تو سزاواری

Гар ҳамеи неъмати доими талабӣ , ӯ ро

گر همی نعمت دایم طلبی، او را

Бандагӣ кун ба дурустӣ ва ба беморӣ

بندگی کن به درستی و به بیماری

Мрдўор , эй писар , аи зъомаҳ ба як сӯи шӯ

مردوار، ای پسر، ا زعامه به یک سو شو

Чаҳ барии рӯз ба хобу хури харворӣ ?

چه بری روز به خواب و خور خرواری؟

Даҳри гардандаи бад-ӣни песаи расан , пўро ,

دهر گردنده بدین پیسه رسن، پورا،

Хпаҳ хоҳадат ҳаме кард , хабари дорӣ !

خپه خواهدت همی کرد، خبر داری!

Ту ҳамеи бинӣ ки ти пои ҳамеи бандад

تو همی بینی که‌ت پای همی بندد

Пас чаро хомшӣу хира ? на кафторӣ

پس چرا خامشی و خیره؟ نه کفتاری

Шаст соласт ки ман дар расан ӯем

شست سال است که من در رسن اویم

Гар бимирами ту нигар то накунӣ зорӣ

گر بمیرم تو نگر تا نکنی زاری

Мари туро ноед ёрии з касе фардо

مر تو را ناید یاری ز کسی فردا

Чун наомад зи ту имрӯзи марои ёрӣ

چون نیامد ز تو امروز مرا یاری

Чунки бар хештани имрӯзи нбхшоӣӣ ?

چونکه بر خویشتن امروز نبخشائی؟

Раги аўдоҷ ба нашутур з чаҳ май хорӣ ?

رگ اوداج به نشتر ز چه می‌خاری؟

Хуфтае хуфтау гўӣӣ ки ман огоҳам

خفته‌ای خفته و گوئی که من آگاهم

Кӣ шавад беруни лангят ба раҳворӣ ?

کی شود بیرون لنگیت به رهواری؟

Гар нае хуфтаи зи баҳр чаҳ кунӣ чандин

گر نه ای خفته ز بهر چه کنی چندین

Зарқи дунёро аз табъи харидорӣ ?

زرق دنیا را از طبع خریداری؟

Бомдодонт диҳад ваъда ба шомии хуш

بامدادانت دهد وعده به شامی خوش

Шом гоҳонт диҳад ваъда ба ноҳорӣ

شام گاهانت دهد وعده به ناهاری

Чун нгўӣиш ки : то чанд кунӣ бар ман

چون نگوئیش که: تا چند کنی بر من

Ту равони зарқи стмгорӣу ғаддорӣ ?

تو روان زرق ستمگاری و غداری؟

Он яке ҷодӯи макори забун гир аст

آن یکی جادو مکار زبون گیر است

Чанд гардӣ сипас ӯ ба сбксорӣ ?

چند گردی سپس او به سبکساری؟

Чун талоқӣ надиҳӣ ин зани раъно ро

چون طلاقی ندهی این زن رعنا را

Чунки чун мардон кор накунӣ корӣ ?

چونکه چون مردان کار نکنی کاری؟

Ин танурӣаст яке гарму биўборд

این تنوری است یکی گرم و بیوبارد

Ба ҳар ончии ши зтару хушки бинборӣ

به هر آنچه‌ش ز تر و خشک بینباری

Гар зи баҳри хўрўи хўобстти ин кӯшиш

گر ز بهر خورو خوابستت این کوشش

Бас ба дасти гулӯии хеши гирифторӣ

بس به دست گلوی خویش گرفتاری

Хирадат дод худованди ҷаҳон то ту

خردت داد خداوند جهان تا تو

Барраии як раҳ аз ин маъдани душворӣ

برهی یک ره از این معدن دشواری

Ту чаҳ хари фитнаи хур чун шудӣ , эй нодон ?

تو چه خر فتنهٔ خور چون شدی، ای نادان؟

Инат нодонӣ ва наҳиссӣу нигунсорӣ !

اینت نادانی و نحسی و نگونساری!

То ҳаме даст раст ҳаст ба кории бад

تا همی دست رست هست به کاری بد

Накунӣ рӯй ба миҳроби зи ҷабборӣ

نکنی روی به محراب ز جباری

Чун Фрўмондӣ аз маъсият ва наҳиссӣ

چون فروماندی از معصیت و نحسی

Онгаҳ қарор биорӣ ва ба гунаҳи корӣ

آنگه قرار بیاری و به گنه‌کاری

Гарчи таррорӣу айёри ҷаҳон , аз ту

گرچه طراری و عیار جهان، از تو

Олами алғиби куҷои хиради таррорӣ ?

عالم‌الغیب کجا خرد طراری؟

Сирати зишт ба андари хур аҳрор аст

سیرت زشت به اندر خور احرار است

Сирати хубати кӯгар ту зи аҳрорӣ ?

سیرت خوبت کو گر تو ز احراری؟

Гарчи бисёр буд зишти ҳамон зишт аст

گرچه بسیار بود زشت همان زشت است

Зишт ҳаргиз нашавад хуб ба бисёре

زشت هرگز نشود خوب به بسیاری

Ба хуии хуб чу дебо ва чу анбари шӯ

به خوی خوب چو دیبا و چو عنبر شو

Гарчи дар шаҳр на бзоз ва на атторӣ

گرچه در شهر نه بزاز و نه عطاری

Сӯии шаҳри хираду ҳикмати раҳи ёбӣ

سوی شهر خرد و حکمت ره یابی

Гар хар аз бодияи биҳдаҳи бози оре

گر خر از بادیهٔ بیهده باز آری

Сухани ҳикмат аз ҳуҷҷат бипазирӣ

سخن حکمت از حجت بپذیری

Гар ту аз тайифаи ҳайдари каррорӣ

گر تو از طایفهٔ حیدر کراری