Намонад кори дунёи ҷуз ба бозӣ

نماند کار دنیا جز به بازی

Бқоӣӣ несташ ҳар чун тарозӣ

بقائی نیستش هر چون طرازی

Ту кбги кӯҳу рӯзу шаби уқобон

تو کبگ کوه و روز و شب عقابان

Ту аҳли рӯму гашти даҳри ғозӣ

تو اهل روم و گشت دهر غازی

Сару сомони ин майдони наёбад

سر و سامان این میدان نیابد

На ғозӣ ва на ҷомӣ ва на розӣ

نه غازی و نه جامی و نه رازی

Вазин хаймаи муъаллақи брнпрд

وزین خیمهٔ معلق برنپرد

Агар бозии ту аз андеша созӣ

اگر بازی تو از اندیشه‌سازی

Бар ин майдон дар ин хайма ҳамеша

بر این میدان در این خیمه همیشه

Ҳамеи тозӣ наоне вонФозӣ

همی تازی نهانی وانفازی

Сӯии бастии ниёзади ҷузи тавоно

سوی بستی نیازد جز توانا

Сӯии хории ниёзади ҷузи ниёзӣ

سوی خواری نیازد جز نیازی

Ҷаҳони ҷои хилофу ранҷ ва шар аст

جهان جای خلاف و رنج و شر است

Ту эй доно , бирав чандин чаҳ тозӣ ?

تو ای دانا، برو چندین چه تازی؟

Ба дидаи ваҳму ақл андар наёяд

به دیدهٔ وهم و عقل اندر نیاید

Чаро ҳаргизи ниёз ? аз бе ниёзӣ

چرا هرگز نیاز؟ از بی‌نیازی

Ҳақиқат чист ? умру илми мардум

حقیقت چیست؟ عمر و علم مردم

Мадаи ҳақати бад-ӣни чизи маҷозӣ

مده حقت بدین چیز مجازی

Бҷсми андарати зидони ҷуфти гаштанд

بجسم اندرت ضدان جفت گشتند

Тафаккур кун ки корӣ нест бозӣ

تفکر کن که کاری نیست بازی

Раҳеи кон аз шудан бошад нишебӣ

رهی کان از شدن باشد نشیبی

Чу бози оӣӣ ҳамӯ бошад фарозӣ

چو باز آئی همو باشد فرازی

Агарчӣ кбги сайд боз бошад

اگرچه کبگ صید باز باشد

Бадви пайдо шудааст аз бози бозӣ

بدو پیدا شده است از باز بازی

Набинӣ хубро зиштии муқобил ?

نبینی خوب را زشتی مقابل؟

Набинӣ ъзро хории мувозӣ ?

نبینی عز را خواری موازی؟

Наҳуфта сетанд розии баси шигифтӣ

نهفته‌ستند رازی بس شگفتی

Биҷавии он розрогар аҳли розӣ

بجوی آن راز را گر اهل رازی

Биҷавии он розро андари тани хеш

بجوی آن راز را اندر تن خویش

Нигар то биҳдаҳ ҳрсў натозӣ

نگر تا بیهده هرسو نتازی

Напардозӣ ба рози эзадии ту

نپردازی به راز ایزدی تو

Ки зери банди ҷаҳлу бори озӣ

که زیر بند جهل و بار آزی

Яке номааст баси равшани тани ту

یکی نامه است بس روشن تن تو

Бад-ӣни хӯбӣу паҳнӣу дарозӣ

بدین خوبی و پهنی و درازی

Туро нома ҳаме бархонад бояд

تو را نامه همی برخواند باید

Ту дар нома чу оҳӯ чун гурозӣ ?

تو در نامه چو آهو چون گرازی؟

Чу ин номаи ҳам андари номаи хеш

چو این نامه هم اندر نامهٔ خویش

Нишон додат басии он марди тозӣ

نشان دادت بسی آن مرد تازی

Ба ранг боз шуд зоғат ба сар бар

به رنگ باز شد زاغت به سر بر

Ту беҳудаи ҳамеи шатранҷи бозӣ

تو بیهوده همی شطرنج بازی

Чунин бар буии дунё чанд пўӣӣ ?

چنین بر بوی دنیا چند پوئی؟

Басӯии ози чандин чанд ёзӣ ?

بسوی آز چندین چند یازی؟

Яке дарандаи гиреҳгии мяши дайн ро

یکی درنده گرگی میش دین را

Ба кишти хайр дар хашмии гурозӣ

به کشت خیر در خشمی گرازی

Чаро номаи илоҳии брнхўонӣ ?

چرا نامهٔ الهی برنخوانی؟

Чаҳ гардии гирди аФсону мғозӣ ?

چه گردی گرد افسان و مغازی؟

Ҳаме душворат ояд кард тоъат

همی دشوارت آید کرد طاعت

Ки баси хуши хора ва бо кибру нозӣ

که بس خوش خواره و با کبر و نازی

Раҳи Маккаи ҳамеи хоҳӣ баридан

ره مکه همی خواهی بریدن

Ки бо зодӣ ва бо молу ҷҳозӣ

که با زادی و با مال و جهازی

Магар кандар биҳишти оӣӣ ба ҳиялат

مگر کاندر بهشت آئی به حیلت

Бад-ӣни андӯҳи танро чун гудозӣ ?

بدین اندوه تن را چون گدازی؟

Гар ин фосиди гумонати рост будӣ

گر این فاسد گمانت راست بودی

Биҳиштӣ кас набӯдӣ ҷузи ҳиҷозӣ

بهشتی کس نبودی جز حجازی

Ҳамеи ҷон боядат фарбеҳи валикин

همی جان بایدت فربه ولیکن

Танат гаштааст чун мурғи ҷавозӣ

تنت گشته است چون مرغ جوازی

Агар болФғдн дониш бакӯшӣ

اگر بالفغدن دانش بکوشی

Броӣии зин чаҳ ҳафтод бозӣ

برآئی زین چه هفتاد بازی

Ту аз ҷони сухани гӯии латифат

تو از جان سخن گوی لطیفت

Яке номаи сипеди паҳни бозӣ

یکی نامهٔ سپید پهن بازی

Қалами соз аз забон хеш банавис

قلم‌ساز از زبان خویش بنویس

Бар ин номаи маноқиб ё мхозӣ

بر این نامه مناقب یا مخازی

Валикин чун фурӯ хоняш фардо

ولیکن چون فرو خوانیش فردا

Падед ояд ки сӯсан ё пиёзӣ

پدید آید که سوسن یا پیازی

Ту эй ҳуҷҷат ба шеъри зуҳду ҳикмат

تو ای حجت به شعر زهد و حکمت

Сӯии ҷинати сухани донро ҷавозӣ

سوی جنت سخن‌دان را جوازی

Ба дайн бар чархи дониши офтобӣ

به دین بر چرخ دانش آفتابی

Ба дониши ҳалаи дайнро тарозӣ

به دانش حلهٔ دین را طرازی

Дили гумроҳро зии роҳи дайни кас

دل گمراه را زی راه دین کس

Ба аз ту кард натавонади нҳозӣ

به از تو کرد نتواند نهازی

Ба ҳикмати табъро бинавоз дар зуҳд

به حکمت طبع را بنواز در زهد

Чунин донам ки баси хуш май навозӣ

چنین دانم که بس خوش می‌نوازی