Бигузар эй боди дили афрӯзи хуросонӣ

بگذر ای باد دل‌افروز خراسانی

Бар яке монда ба имгони дарраи зиндонӣ

بر یکی مانده به یمگان دره زندانی

Андари ин танагӣ бероҳат бинишаста

اندر این تنگی بی‌راحت بنشسته

Холӣ аз неъмати вази зиъту деҳқонӣ

خالی از نعمت وز ضیعت و دهقانی

Бардаи ин чархи ҷафои пеша ба бедодӣ

برده این چرخ جفا پیشه به بیدادی

Аз дилаши роҳати вази таниши тани осонӣ

از دلش راحت وز تنش تن آسانی

Дили пурандӯҳтар аз нори пар аз дона

دل پراندوه‌تر از نار پر از دانه

Тани гдозндаҳтар аз на?ил зимистонӣ

تن گدازنده‌تر از نال زمستانی

Дода он сӯрат ва он ҳайкали ободон

داده آن صورت و آن هیکل آبادان

Рӯй зии зиштӣу ошФтну вайронӣ

روی زی زشتی و آشفتن و ویرانی

Гашта чун барг хазоне зи ғами ғурбат

گشته چون برگ خزانی ز غم غربت

Он рухи равшан чун лолаи нӯъмонӣ

آن رخ روشن چون لالهٔ نعمانی

Рӯй бар тофта зу хеш чу бегона

روی بر تافته زو خویش چو بیگانه

Дастгиряш на ҷузи раҳмати яздоне

دستگیریش نه جز رحمت یزدانی

Бегуноҳӣ шуда ҳамвора бирав душман

بی‌گناهی شده همواره برو دشمن

Тарку тозӣу ироқӣу хуросонӣ

ترک و تازی و عراقی و خراسانی

Бҳнаҳи ҷӯён ва ҷузин ҳеҷ баҳона на

بهنه جویان و جزین هیچ بهانه نه

Ки ту бади мазҳабӣу душмани ёроне

که تو بد مذهبی و دشمن یارانی

Чаҳ сухан гӯям ман бо сипаҳи девон ?

چه سخن گویم من با سپه دیوان؟

На маро дод худованди сулаймонӣ

نه مرا داد خداوند سلیمانی

Пеши ноинди ҳамеи ҳеҷ магар каз давр

پیش نایند همی هیچ مگر کز دور

Бонг доранд ҳаме чун саги кҳдонӣ

بانگ دارند همی چون سگ کهدانی

Аз чунин хасми яке дашт наяндешам

از چنین خصم یکی دشت نیندیشم

Ба гуҳи ҳуҷҷат , ёрб ту ҳамеи доне

به گه حجت، یارب تو همی دانی

Лекин аз ақл раво нест ки аз девон

لیکن از عقل روا نیست که از دیوان

Хештанро накунад марди нигаҳи бонӣ

خویشتن را نکند مرد نگه‌بانی

Марди ҳушёри сухани дон чаҳ сухан гуяд

مرد هشیار سخن‌دان چه سخن گوید

Бо гуруҳеи ҳама чун ғӯл биёбоне ?

با گروهی همه چون غول بیابانی؟

Ки буд ҳуҷҷати беҳудаи сӯии ҷоҳил

که بود حجت بیهوده سوی جاهل

Пеш гӯсола нишоед ки қирони хуоне

پیش گوساله نشاید که قران‌خوانی

Накунад бо сФҳои марди сухани зойеъ

نکند با سفها مرد سخن ضایع

Нони ҷӯро ки диҳад зераи кирмонӣ ?

نان جو را که دهد زیرهٔ کرمانی؟

Он ҳаме гуяд имрӯзи марои бади дайн

آن همی گوید امروز مرا بد دین

Ки ба ҷуз ном надонад зи мусулмонӣ

که به جز نام نداند ز مسلمانی

эй ниҳода бар сари андари каллаи даъвӣ

ای نهاده بر سر اندر کله دعوی

Ҷонати пинҳон шуда дар қртаҳи нодонӣ

جانت پنهان شده در قرطه نادانی

Ба ки бояд гиравидани зпси азоҳмд ?

به که باید گرویدن زپس ازاحمد؟

Чист назд ту барин ҳуҷҷати бурҳонӣ ?

چیست نزد تو برین حجت‌برهانی؟

Ту чаҳ доне ки буд онкии хари лангат

تو چه دانی که بود آنکه خر لنگت

Ту ҳамеи барасари астар ӯ ронӣ ?

تو همی براثر استر او رانی؟

Чун ту бадбахти фузулӣ на чу гумроҳон

چون تو بدبخت فضولی نه چو گمراهان

Анда ҷаҳли хурӣу ғами ҳайронӣ

انده جهل خوری و غم حیرانی

Сахт бепушт буванду зуъафои қавмӣ

سخت بی پشت بوند و ضعفا قومی

Ки ту пушту сипаҳу қӯти эшонӣ

که تو پشت و سپه و قوت ایشانی

Чун нкўшӣ ки бапушӣ шикаму урат

چون نکوشی که بپوشی شکم و عورت

Дигаронро чаҳ диҳии хираи гиребонӣ ?

دیگران را چه دهی خیره گریبانی؟

Гар касе дебои пӯшади ту чаро нозӣ

گر کسی دیبا پوشد تو چرا نازی

Чу худ андари салби жандау халқоне ?

چو خود اندر سلب ژنده و خلقانی؟

Бар тани хеши туро қртаҳи карбосӣ

بر تن خویش تو را قرطه کرباسی

Ба чу бар холати дебои сипоҳоне

به چو بر خالت دیبای سپاهانی

Фазл ёрон накунад суди туро фардо

فضل یاران نکند سود تو را فردا

Чу падед ояд он қӯти пинҳонӣ

چو پدید آید آن قوت پنهانی

Ҳеҷ аз он фазл надоданд туро баҳрӣ

هیچ از آن فضل ندادند تو را بهری

ё сазовори ндидндту арзонӣ

یا سزاوار ندیدندت و ارزانی

Пеши ман чун бнҷнбдти забони ҳаргиз ?

پیش من چون بنجنبدت زبان هرگز؟

Хираи пеши зуъафои риши ҳамеи лонӣ

خیره پیش ضعفا ریش همی لانی

Хрдоўмнди сухани дон ба ту брхндд

خرداومند سخن‌دان به‌تو برخندد

Чу мари он бехирадонро ту бигарёнӣ

چو مر آن بی‌خردان را تو بگریانی

Гар туро ёрони зӯҳҳод вбзргон анд

گر تو را یاران زهاد وبزرگان‌اند

Чун ту бар сирати вбри суннати девонӣ ?

چون تو بر سیرت وبر سنت دیوانی؟

Сирати роҳи занони дории лекини ту

سیرت راه‌زنان داری لیکن تو

Ҷуз ки бустону зару зиъти нстонӣ

جز که بستان و زر و ضیعت نستانی

Рӯз бо рӯза ва бо нолау тасбеҳӣ

روز با روزه و با ناله و تسبیحی

Шаб бо мутриб ва бо бодаи райҳонӣ

شب با مطرب و با باده ریحانی

Бодаи пухта ҳалоласт ба назд ту

باده پخته حلال است به نزد تو

Ки ту бар мазҳаби бӯи Юсуфу нӯъмонӣ

که تو بر مذهب بو یوسف و نعمانی

Кутуби ҳиялат чун оби з бар дорӣ

کتب حیلت چون آب ز بر داری

Муфтии Балху Найшобӯр ва ҳарӣ зоне

مفتی بلخ‌و نیشابور و هری زانی

Бар касе чун зи қазо сахт шавад бандӣ

بر کسی چون ز قضا سخت شود بندی

Ту мари онро ба яке нукта бигардоне

تو مر آن را به یکی نکته بگردانی

Бо чунин ҳукми мухолиф ки ҳамеи бинӣ

با چنین حکم مخالف که همی بینی

Ту фурӯмояи пдрзодаҳи шайтонӣ

تو فرومایه پدرزاده شیطانی

То ба гуфтории пурбори яке нахлӣ

تا به گفتاری پربار یکی نخلی

Чун ба феъли оӣии пурхори муғелонӣ

چون به فعل آئی پرخار مغیلانی

Ман аз устоди ту деву зи ту безорам

من از استاد تو دیو و ز تو بیزارم

Гуфтам инак сухани кӯтаҳу поёнӣ

گفتم اینک سخن کوته و پایانی

Рӯй зии ҳазрати ол набӣ оварадам

روی زی حضرت آل نبی آوردم

То бидоданд марои неъмати дўҷҳонӣ

تا بدادند مرا نعمت دوجهانی

Агар ӯ хона ва аз аҳл ҷудо мондам

اگر او خانه و از اهل جدا ماندم

Ҷуфт гашта ситам бо ҳикмати луқмонӣ

جفت گشته‌ستم با حکمت لقمانی

Пеши доъии ман имрӯз чу афсона аст

پیش داعی من امروز چو افسانه است

Ҳикмати собити бен қурраи ҳуроне

حکمت ثابت بن قرهٔ حرانی

Доғи мустансири биллоҳи ниҳодаи ситам

داغ مستنصر بالله نهاده‌ستم

Бар бирав сина ва бар паҳнаи пешонӣ

بر برو سینه و بر پهنهٔ پیشانی

Он худованд ки сад шукр кунад қайсар

آن خداوند که صد شکر کند قیصر

Гар ба боби алзҳби орадаш ба дарбоне

گر به باب الذهب آردش به دربانی

Фазл дорад чу фалак бар замӣ аз фахраш

فضل دارد چو فلک بر زمی از فخرش

Санги даргоҳаш бар лаъли бадахшонӣ

سنگ درگاهش بر لعل بدخشانی

Мирзодаасту малики зода ба даргоҳаш

میرزاده است و ملک زاده به درگاهش

Басӣ аз розии вази хонау сомонӣ

بسی از رازی وز خانه و سامانی

Ки бидон ҳазрати ҷадону ниёкони шан

که بدان حضرت جدان و نیاکان‌شان

Пеши азин омада буданд ба меҳмонӣ

پیش ازین آمده بودند به مهمانی

Ин чунин эҳсон бар халқ кро бошад

این چنین احسان بر خلق کرا باشد

Ҷуз касеро ки надорад зи ҷаҳони сонӣ ?

جز کسی را که ندارد ز جهان ثانی؟

эй ба таркиби шарифи ту шудаи ҳосил

ای به ترکیب شریف تو شده حاصل

Ғарази эзадӣ аз олами ҷисмонӣ

غرض ایزدی از عالم جسمانی

Нур аз иқболу зи султон ту ме ҷӯяд

نور از اقبال و ز سلطان تو می‌جوید

Чун битобад зи шарафи кавкаби саратонӣ

چون بتابد ز شرف کوکب سرطانی

Онкӣ осӣ шуд мари ҷади ту одам ро

آنکه عاصی شد مر جد تو آدم را

Чун туро дид басӣ хӯрд пушаймонӣ

چون تو را دید بسی خورد پشیمانی

Гар бадви бенгарӣ имрӯзи яке лҳзт

گر بدو بنگری امروز یکی لحظت

Тоъатӣ гардаду бечорау фурмоне

طاعتی گردد و بیچاره و فرمانی

Гетии умед ба иқбол ту ме дорад

گیتی امید به اقبال تو می‌دارد

Ки азуи гирд ба шамшери биўшонӣ

که ازو گرد به شمشیر بیوشانی

Чу бадви бенгарӣ онгоҳ ба сулҳ ояд

چو بدو بنگری آنگاه به صلح آید

Ин хилоф аз ҳамаи офоқу парешоне

این خلاف از همه آفاق و پریشانی

Чу ба Бағдоди Фрўоӣии пеши орад

چو به بغداد فروآئی پیش آرد

Деви аббосии фарзанд ба қурбонӣ

دیو عباسی فرزند به قربانی

Санги имгони дарраи зии ман раҳеи тоъат

سنگ یمگان دره زی من رهی طاعت

Фазлҳо дорад бар лўлўии Аммонӣ

فضلها دارد بر لولوی عمانی

Неъмати олами боқӣ чу маро додӣ

نعمت عالم باقی چو مرا دادی

Чаҳ брондишми изоин бе мазаи фонӣ ?

چه براندیشم ازاین بی مزهٔ فانی؟