Гар хирадро бар сари ҳушёри хеш афсар кунӣ
گر خرد را بر سر هشیار خویش افسر کنی
Сахти зуд аз чархи гардон , эй писар , сар бар кунӣ
سخت زود از چرخ گردان، ای پسر، سر بر کنی
Дигарат гаштааст ҳоли тани зи гашти рӯзгор
دیگرت گشته است حال تن ز گشت روزگار
Ҳамчуи ҳол тан сазадгар ҳоли ҷон дигар кунӣ
همچو حال تن سزد گر حال جان دیگر کنی
Пеш азон то ин музаввари манзарат вайрон шавад
پیش ازان تا این مزور منظرت ویران شود
Ҷаҳд кун то бар фалаки зин ба яке манзар кунӣ
جهد کن تا بر فلک زین به یکی منظر کنی
Илмро бунёд ӯ кун мари илмро бом ӯ
علم را بنیاد او کن مر علم را بام او
Аз бару парҳез шоядгар Марвро дар кунӣ
از بر و پرهیز شاید گر مرو را در کنی
Дар чу ин манзар чу бгзории фаризаи кирдигор
در چو این منظر چو بگزاری فریضهٔ کردگار
Беҳтар он бошад ки мадҳи ол пайғамбар кунӣ
بهتر آن باشد که مدح آل پیغمبر کنی
Нанги дорӣ зонка ҳамчун ҷоҳилони нӯки қалам
ننگ داری زانکه همچون جاهلان نوک قلم
Бар мдиҳи шоҳ ё мерай қаламро тар кунӣ
بر مدیح شاه یا میری قلم را تر کنی
Гар ба сар бар хок хоҳӣ кард ночор , эй писар
گر به سر بر خاک خواهی کرد ناچار، ای پسر
Он ба ояд кони зхокӣ ҳарчӣ некӯтар кунӣ
آن به آید کان زخاکی هرچه نیکوتر کنی
Бар сарати бўё чу машку анбар Соро шавад
بر سرت بویا چو مشک و عنبر سارا شود
Гар ту хокистар ба номи ол ӯ бар сар кунӣ
گر تو خاکستر به نام آل او بر سر کنی
Ҳам муқассир бошӣ эй дилгар ба мадҳи Мустафо
هم مقصر باشی ای دل گر به مدح مصطفی
Маънӣ аз гавҳари тарозии лафзаш аз шукр кунӣ
معنی از گوهر طرازی لفظش از شکر کنی
Ҷуз ба мадҳи оли пайғамбар сухан магушоӣ ҳеҷ
جز به مدح آل پیغمبر سخن مگشای هیچ
Гар ҳамеи хоҳӣ ки гӯши носибиро кар кунӣ
گر همی خواهی که گوش ناصبی را کر کنی
эй писар , пайғамбариро тоҷ кӣ бошад шигифт
ای پسر، پیغمبری را تاج کی باشد شگفت
Гар ту бар сари рӯзи маҳшари моҳро афсар кунӣ ?
گر تو بر سر روز محشر ماه را افسر کنی؟
Гар ту бо иқболу мадҳаши бенгарӣ андари ҷҳим
گر تو با اقبال و مدحش بنگری اندر جحیم
Пари слосли қаър ӯро боғи пар ърър кунӣ
پر سلاسل قعر او را باغ پر عرعر کنی
Дар ҷаҳони дайни миёни халқ то маҳшари ҳаме
در جهان دین میان خلق تا محشر همی
Кори ин аҷрому феъли гунбад ахзар кунӣ
کار این اجرام و فعل گنبد اخضر کنی
Гар ба роҳи ин ҷаҳони хуршедмони раҳбар шуда аст
گر به راه این جهان خورشیدمان رهبر شدهاست
Сӯии яздони мони ҳамеи мари ақлро раҳбар кунӣ
سوی یزدان مان همی مر عقل را رهبر کنی
Нест неки ахтар касе ки ши чархи нек ахтар кунад
نیست نیک اختر کسی کهش چرخ نیکاختر کند
Балки нек ахтар шавад ҳар ки ши ту нек ахтар кунӣ
بلکه نیک اختر شود هر کهش تو نیک اختر کنی
Ҳар ки ӯ фазли туроу оли туро мункир шавад
هر که او فضل تو را و آل تو را منکر شود
Хӯбӣу маърӯф ӯро зиштӣ ва мункир кунӣ
خوبی و معروف او را زشتی و منکر کنی
Гар ба рӯй тозаи сӯй рӯй оташи бенгарӣ
گر به روی تازه سوی روی آتش بنگری
Рӯй оташро ҳамеи ту тоза нилӯфар кунӣ
روی آتش را همی تو تازه نیلوفر کنی
Фазлу ҷӯаду адли эзади хизмат кавсар кунад
فضل و جود و عدل ایزد خدمت کوثر کند
Чун ту рӯзи ҳашари маҷлис бар лаб кавсар кунӣ
چون تو روز حشر مجلس بر لب کوثر کنی
Озри мискин ки иброҳӣми азу безор шуд
آزر مسکین که ابراهیم ازو بیزار شد
Гар ту бипазиряш бо пайғамбарон ҳамбар кунӣ
گر تو بپذیریش با پیغمبران همبر کنی
Бе шаки ин ҷҳоли умматро ҳамеи бинӣ , ба ҳақ
بی شک این جهال امت را همی بینی، به حق
Дшмноннди ин на умматгар сухан бовар кунӣ
دشمنانند این نه امت گر سخن باور کنی
Душманӣ бо аҳлу оли ту ҳаме бемар кунанд
دشمنی با اهل و آل تو همی بیمر کنند
Ҳамчунон коҳсони ту бо эшон ҳаме бемар кунӣ
همچنان کاحسان تو با ایشان همی بیمر کنی
эй адуии оли пайғамбар , макун каз ҷаҳли хеш
ای عدوی آل پیغمبر، مکن کز جهل خویش
Кӯҳи оташро ба гардан дар ҳаме чанбар кунӣ
کوه آتش را به گردن در همی چنبر کنی
Гар туро хитоби аштрбони хол ва ъам набӯд
گر تو را خطاب اشتربان خال و عم نبود
Чун ҳаме бо ман ту чандини доварӣ ӣ умр кунӣ ?
چون همی با من تو چندین داوریی عمر کنی؟
Вар на дар дили куфри дорӣ чун шавад рӯяти сиёҳ
ور نه در دل کفر داری چون شود رویت سیاه
Чун ҳадис аз ҳайдар ва аз шиъа ҳайдар кунӣ ?
چون حدیث از حیدر و از شیعهٔ حیدر کنی؟
Кистӣ ту бехирад каз рӯбаҳи мурдаи камӣ
کیستی تو بیخرد کز روبه مرده کمی
То ҳаме аз ҷаҳли қасди ҷанги шер нар кунӣ ?
تا همی از جهل قصد جنگ شیر نر کنی؟
Душманӣ ӣ ин шери ҳаргиз кӣ шавадат аз дили бурун
دشمنیی این شیر هرگز کی شودت از دل برون
То ҳамеи хештанро уммати он хар кунӣ ?
تا همی خویشتن را امت آن خر کنی؟
Рӯи ту бо он хар , маро бигзор бо ин шери нар
رو تو با آن خر، مرا بگذار با این شیر نر
Хари туроу шери моро , чунки чандин шар кунӣ ?
خر تو را و شیر ما را، چونکه چندین شر کنی؟
Ҷуз ки рсўоӣӣ набинӣ хештанро то ба ҷаҳд
جز که رسوائی نبینی خویشتن را تا به جهد
Хокро хоҳии ҳаме то ҳамбар анбар кунӣ
خاک را خواهی همی تا همبر عنبر کنی
Шарм ноед мари ту нодонро ки пеши зулфиқор
شرم ناید مر تو نادان را که پیش ذوالفقار
ЖоФро шамшерсозӣу зи каду мғФр кунӣ ?
ژاف را شمشیر سازی و ز کدو مغفر کنی؟
Чун паямбарро бародар буд ҳайдари сӯии халқ
چون پیمبر را برادر بود حیدر سوی خلق
Гар бинозам ман бадв чун рӯй хеш асФр кунӣ ?
گر بنازم من بدو چون روی خویش اصفر کنی؟
Мардуми ҳамсояи ҳаргиз чун бародар кӣ буд ?
مردم همسایه هرگز چون برادر کی بود؟
Ланги харро хира бо шабдиз чун ҳамбар кунӣ ?
لنگ خر را خیره با شبدیز چون همبر کنی؟
Бут набошад ҷузи музаввари мардумӣ , худ дидае ,
بت نباشد جز مزور مردمی، خود دیدهای،
Зини сабаби лаънати ҳаме ҳамвора бар бут гар кунӣ
زین سبب لعنت همی همواره بر بت گر کنی
Ту имомии сохтӣ моро музаввари ҳам чунин
تو امامی ساختی ما را مزور هم چنین
Пас тӯии бутгар агар мари ақлро довар кунӣ
پس توی بتگر اگر مر عقل را داور کنی
Оли пайғамбари басии куштаи бут манҳус туаст
آل پیغمبر بسی کشتهٔ بت منحوس توست
Ту ҳаме ӯро ба ҳиялат бар сар минбар кунӣ
تو همی او را به حیلت بر سر منبر کنی
Хашми яздон бар ту бод ва бар тарошидаи ту бод
خشم یزدان بر تو باد و بر تراشیدهٔ تو باد
Озри бутгар тӯй , лаънат чаҳ бар озр кунӣ ?
آزر بتگر توی، لعنت چه بر آزر کنی؟
Нест ин мумкин ки ту бадбахт ҳамчун хештан
نیست این ممکن که تو بدبخت همچون خویشتن
Мари марои бандаи яке нодон бдмҳзр кунӣ
مر مرا بندهٔ یکی نادان بدمحضر کنی
Ман ҳамеи нозаш ба оли ҳайдар ва Заҳро кунам
من همی نازش به آل حیدر و زهرا کنم
Ту ҳамеи нозаш ба санаду ҳинд бадгавҳар кунӣ
تو همی نازش به سند و هند بدگوهر کنی
Гар бибинад чашми ту фарзанди Заҳроро ба Миср
گر ببیند چشم تو فرزند زهرا را به مصر
Офарин аз ҷонат бар фарзанд ва бар модар кунӣ
آفرین از جانت بر فرزند و بر مادر کنی
Дили змҳри чеҳр ӯ чун ҷинат моўӣ кунӣ
دل زمهر چهر او چون جنت ماوی کنی
Чашми хеш аз нур ӯ пари Зуҳра азҳр кунӣ
چشم خویش از نور او پر زهرهٔ ازهر کنی
эй худованди замону фахри оли Мустафо
ای خداوند زمان و فخر آل مصطفی
Ханҷари гулгунатро кӣ сари сӯй ховар кунӣ ?
خنجر گلگونت را کی سر سوی خاور کنی؟
Чини туро банда шавадгар ту бирав пар чин кунӣ
چین تو را بنده شود گر تو برو پر چین کنی
Қайсарат саҷда кунадгар рӯй зӣ қайсар кунӣ
قیصرت سجده کند گر روی زی قیصر کنی
Ҷони Искандари зи шодии сар ба гардун бар барад
جان اسکندر ز شادی سر به گردون بر برد
Гар ту наъли аспи хеш аз тоҷ Искандар кунӣ
گر تو نعل اسپ خویش از تاج اسکندر کنی
Вақт он омад ки рӯзи кин чу хоки Карбало
وقت آن آمد که روز کین چو خاک کربلا
Обро дар диҷла аз хӯни аду аҳмар кунӣ
آب را در دجله از خون عدو احمر کنی
эй набераи онк азу шуд дар ҷаҳони хайбари хабар
ای نبیرهٔ آنک ازو شد در جهان خیبر خبر
Дайр бурноед ки ту Бағдодро хайбар кунӣ
دیر برناید که تو بغداد را خیبر کنی
Манзари лоъдои дайнро бар замин ҳомӯн кунӣ
منظر لاعدای دین را بر زمین هامون کنی
Манзари хеш аз фарози бурҷи ду пайкар кунӣ
منظر خویش از فراز برج دو پیکر کنی
Душманонро дар хури кирдорашони бидиҳӣ ба адл
دشمنان را در خور کردارشان بدهی به عدل
Адл бошад чун ҷазои хок хокистар кунӣ
عدل باشد چون جزای خاک خاکستر کنی
Бандаеро ҳинди бахшеи пеши кориро тароз
بندهای را هند بخشی پیشکاری را طراز
Кеҳтариро бар замини ховарон меҳтар кунӣ
کهتری را بر زمین خاوران مهتر کنی
Оби дарёро гулоби ноби гирдоне ба адл
آب دریا را گلاب ناب گردانی به عدل
Хоки саҳроро ба буии анбар азФр кунӣ
خاک صحرا را به بوی عنبر اذفر کنی
Худ набояд зон сипас лашкари туро бар халқи даҳр
خود نباید زان سپس لشکر تو را بر خلق دهر
Вар бибоядат аз нуҷуми осмон лашкар кунӣ
ور ببایدت از نجوم آسمان لشکر کنی
Ҳар ду гетӣ малик туаст аз адли фардои ҷои сарир
هر دو گیتی ملک توست از عدل فردا جا سریر
Ончии имрӯз аз нкўӣиҳо ҳаме эдар кунӣ
آنچه امروز از نکوئیها همی ایدر کنی
Зини чунин пари зару гавҳари мадҳат , эй ҳуҷҷат , равост
زین چنین پر زر و گوهر مدحت، ای حجت، رواست
Гар ту ҷони дурбини хешро зевар кунӣ
گر تو جان دوربین خویش را زیور کنی