Пешаи ин чарх чист ? мФтълӣ
پیشهٔ این چرخ چیست؟ مفتعلی
Ноидш аз халқи шарм ва на хаҷалӣ
نایدش از خلق شرم و نه خجلی
Як ҳнрстш ки айб ӯ бабрад
یک هنرستش که عیب او ببرد
Онкӣ заволӣаст феълашу бадалӣ
آنکه زوالی است فعلش و بدلی
Сабр кунам бо ҷаҳони азонкаҳи ҳаме
صبر کنم با جهان ازانکه همی
Кор наёяд накӯ ба танги дилӣ
کار نیاید نکو به تنگ دلی
Аз ту ҷаҳони ранҷи хеш чун гусалад
از تو جهان رنج خویش چون گسلد
Чун ту азуи тамаъи худ наме гусалӣ ?
چون تو ازو طمع خود نمیگسلی؟
Аз паии нони об рӯй хеш мабар
از پی نان آبروی خویش مبر
Об бакор оядат каз обу гулӣ
آب بکار آیدت کز آب و گلی
Гарчи гулии ту чу об рӯй буд
گرچه گلی تو چو آبروی بود
Ту на гулии бали трӣу тозаи гулӣ
تو نه گلی بل طری و تازه گلی
?герат набояд баду балоу халал
گرت نباید بد و بلا و خلل
Одат кун бебадӣ ва бе халалӣ
عادت کن بی بدی و بی خللی
?герат муродаст каз удӯли буи
گرت مراد است کز عدول بوی
Даст бикаш аз дурӯғу мФтълӣ
دست بکش از دروغ و مفتعلی
Феъли алӣу Муҳамад ар накунӣ
فعل علی و محمد ار نکنی
Хира чаҳ гўӣии Маҳмадӣу алӣ ?
خیره چه گوئی محمدی و علی؟
Ҷилдӣу мардии ҳаме падед кунӣ
جلدی و مردی همی پدید کنی
Танги дилу ғмгнӣ ва бе амалӣ
تنگ دل و غمگنی و بیعملی
То чу шабаҳи гесувони фурӯи нҳлд
تا چو شبه گیسوان فرو نهلد
Кӣ раҳад эй хоҷаи кули зи нанги куллӣ
کیرهد ای خواجه کل ز ننگ کلی
Чунки на машғӯли кори хеши буи ?
چونکه نه مشغول کار خویش بوی؟
Боди амал чун зи сари буруни нҳлӣ ?
باد عمل چون ز سر برون نهلی؟
Ғофилии андари намозу чашм ба дар ,
غافلی اندر نماز و چشم به در،
Пеши шаҳ аз бими даст дар бағалӣ
پیش شه از بیم دست در بغلی
Паст нишастӣ туу з бе хурдӣ
پست نشستی تو و ز بیخردی
Нестии огаҳ ки дар раҳи аҷалӣ
نیستی آگه که در ره اجلی
Оташу чизи ҳаром ҳар ду яке аст
آتش و چیز حرام هر دو یکی است
Холид гуфт аз Муҳамади алнҳлӣ
خالد گفت از محمد النحلی
Оташ бешак ба ҷонат дар ншлд
آتش بیشک به جانت در نشلد
Чун ту ба чизи ҳаром дар ншлӣ
چون تو به چیز حرام در نشلی
Аз қабл хушки риш бо ҳамагон
از قبل خشک ریش با همگان
Рӯзу шаби андари хусумату ҷадалӣ
روز و شب اندر خصومت و جدلی
Сим набошадат агар бурун накунӣ
سیم نباشدت اگر برون نکنی
Моли ятем аз кафи васӣ ва вале
مال یتیم از کف وصی و ولی
Беасал ва равғанаст нонет ва хон
بیعسل و روغن است نانت و خوان
То нстонии ҷуҳудро асалӣ
تا نستانی جهود را عسلی
Бонг ба абри андаруну хонаи тиҳӣ
بانگ به ابر اندرون و خانه تهی
Ту ба мисли мардумӣ нае , деҳлӣ
تو به مثل مردمی نهای، دهلی
На зи худованди тавбаи ҷўӣӣ ва на
نه ز خداوند توبه جوئی و نه
Ҳеҷ бихоҳӣ зи бандагони бҳлӣ
هیچ بخواهی ز بندگان بحلی
Вои тугар ваъдаи худоӣ ҳақаст ,
وای تو گر وعدهٔ خدای حق است،
эй ъсӣ , ва нест ин ҷаҳони азалӣ
ای عصی، و نیست این جهان ازلی