эй ба хатоҳо басиру ҷилди вмлӣ

ای به خطاها بصیر و جلد وملی

Ноидт аз кори хеш , худ хаҷалӣ

نایدت از کار خویش، خود خجلی

Ҳеҷ наёбӣ марои зи панду қирон

هیچ نیابی مرا ز پند و قران

Вази ғазал ва май ба табъ дар бшлӣ

وز غزل و می به طبع در بشلی

Ҳосил ноед ба ҷисму ҷони ту дар

حاصل ناید به جسم و جان تو در

Аз ғазал ва май магар ки мФтълӣ

از غزل و می مگر که مفتعلی

Чун асалӣ шуд зхонти зард , чаро

چون عسلی شد زخانت زرد، چرا

Бо ғазал ва май ба табъ чун асалӣ ?

با غزل و می به طبع چون عسلی؟

Аз ғазал ва май чу тир ва гул нашавад

از غزل و می چو تیر و گل نشود

Пушт чу чавгон ва рӯй чун асалӣ

پشت چو چوگان و روی چون عسلی

Онкӣ бирав гуфтае сурӯду ғазал

آنکه برو گفته‌ای سرود و غزل

Аз ту гусаст ва ту зу наме гусалӣ

از تو گسست و تو زو نمی‌گسلی

ӯ чу фурӯи ҳашт зери пои ту ро

او چو فرو هشت زیر پای تو را

Чунки ту ӯро зи дили буруни нҳлӣ ?

چونکه تو او را ز دل برون نهلی؟

Санги ту аз гашти чархи гашт чу гул

سنگ تو از گشت چرخ گشت چو گل

Кӣ нигарад сӯии ту кунун чглӣ ?

کی نگرد سوی تو کنون چگلی؟

То ки чу гул бар бидидат он чглӣ

تا که چو گل بر بدیدت آن چگلی

Ҳеҷ набӯдаш гумон ки ту зи гулӣ

هیچ نبودش گمان که تو ز گلی

Тозаи гулӣ ба дарахт валек фалак

تازه گلی به درخت ولیک فلک

Зу ҳамаи брбўди тозагӣу гулӣ

زو همه بربود تازگی و گلی

Бар халалии сахт , ҳеҷ хашми мгир

بر خللی سخت، هیچ خشم مگیر

Азмн агар гуфтамат ки бар халалӣ

ازمن اگر گفتمت که بر خللی

Вар на ҷавони шӯ ки ҳеҷ кул нараҳад

ور نه جوان شو که هیچ کل نرهد

Ҷуз ки ба ҷаъди сияҳи зи нанги куллӣ

جز که به جعد سیه ز ننگ کلی

Мусҳафу тасбеҳро сипас чаҳ наҳй

مصحف و تسبیح را سپس چه نهی

Чун сипас барбат ва майу ғазалӣ ?

چون سپس بربط و می و غزلی؟

Оҷиз чунӣ зи хайру ҳақу савоб

عاجز چونی ز خیر و حق و صواب

эй ба хатоҳо басиру ҷилду миллӣ ?

ای به خطاها بصیر و جلد و ملی؟

Чун ба суҷуду рукӯъ хам надиҳӣ

چون به سجود و رکوع خم ندهی

Пушти шанеъат ҳаме кунад дағалӣ

پشت شنیعت همی کند دغلی

Маҷлис майро сабктар аз кадуӣ

مجلس می را سبکتر از کدوی

Мзгти моро гаронтар аз вҳлӣ

مزگت ما را گران‌تر از وحلی

Ҳалаи перяти брФгнди ҷаҳон

حلهٔ پیریت برفگند جهان

Нест ба аз зуҳду дайн кунунат ҳиллӣ

نیست به از زهد و دین کنونت حلی

Мстҳло , пер мстҳл насазад

مستحلا، پیر مستحل نسزد

Чунки нахоҳӣ азин ва он бҳлӣ ?

چونکه نخواهی ازین و آن بحلی؟

Чунки надорад ҳамят боз кунун

چونکه ندارد همیت باز کنون

Ҳаляти перии зи ҷаҳлу мстҳлӣ

حلیت پیری ز جهل و مستحلی

Рӯзи шитобу хатои гузашт , кунун

روز شتاب و خطا گذشت، کنون

Вақт савобасту рӯзи муҳтамилӣ

وقت صواب است و روز محتملی

Пери пари оҳистагӣу ҳалам буд

پیر پر آهستگی و حلم بود

Ту ҳамаи пари макру зарқу пари ҳиялӣ

تو همه پر مکر و زرق و پر حیلی

Ном наҳй аҳли илму ҳикмат ро

نام نهی اهل علم و حکمت را

Рофизӣу қарматӣу мӯътазилӣ

رافضی و قرمطی و معتزلی

Рофизем сӯии ту ва ту сӯии ман

رافضیم سوی تو و تو سوی من

Носбӣӣ нест ҷои танги дилӣ

ناصبئی نیست جای تنگ دلی

Носбё , нестат мунозираи ҷуз

ناصبیا، نیستت مناظره جز

Онкии зи бўбкр ба набӯд алӣ

آنکه ز بوبکر به نبود علی

Илми ту ҳилаасту бонг бе маънӣ

علم تو حیله است و بانگ بی‌معنی

Сӯии ман , эй носибӣ , тиҳии деҳлӣ

سوی من، ای ناصبی، تهی دهلی

Рухсат додааст мари туро ки бихӯр

رخصت داده است مر تو را که بخور

Шуҳра имомат набед қтрблӣ

شهره امامت نبید قطربلی

Ҳабли хдоӣӣ Муҳамадаст чаро

حبل خدائی محمد است چرا

Ту ба расанҳои халқи муттасилӣ ?

تو به رسن‌های خلق متصلی؟

Рухсату ҳиялати маҳорҳои ту шуд

رخصت و حیلت مهارهای تو شد

Ту сипас ин маҳорҳо ҷамалӣ

تو سپس این مهارها جملی

Ҳиялату рухсати ҳбли ниҳоди ту ро

حیلت و رخصت هبل نهاد تو را

Ту табаъи макри ҳилагар ҳблӣ

تو تبع مکر حیله‌گر هبلی

Нест имомии пас аз расӯли маро

نیست امامی پس از رسول مرا

Кӯфӣ на Мӯсилӣ ва на хтлӣ

کوفی نه موصلی و نه ختلی

Ман зи расӯли худоӣ бе бадалам

من ز رسول خدای بی‌بدلم

Бо бадали худ ту рӯ ки бо бадалӣ

با بدل خود تو رو که با بدلی

Лоату ъзӣ ва манот агар вале анд

لات و عزی و منات اگر ولی‌اند

Ҳарасаи туро , мари маро алӣаст вале

هرسه تو را، مر مرا علی است ولی

Носибӣ , эй ҳуҷҷат , ар чаҳ бо ҷадал аст

ناصبی، ای حجت، ار چه با جدل است

Пой надорад ба пеши ту ҷадалӣ

پای ندارد به پیش تو جدلی

Лашкар деванд ҷумлаи аҳли ҷадал

لشکر دیوند جمله اهل جدل

Ту ҷадалиро ба ҳалқ дар аҷалӣ

تو جدلی را به حلق در اجلی

Халқи ҳамаи фитна бар мисл анд

خلق همه فتنهٔ بر مثل‌اند

Ту зи пас мағзу маънӣ мислӣ

تو ز پس مغز و معنی مثلی

Мағзи ту дорӣу пӯсти аҳл мисл

مغز تو داری و پوست اهل مثل

Аз ҳамагони ту нФўр аз ин қаблӣ

از همگان تو نفور از این قبلی

Беамланд ин харони зи донаи ту

بی‌امل‌اند این خران ز دانهٔ تو

Мардумӣ аз коҳу дона ё аблӣ

مردمی از کاه و دانه یا ابلی

Чун зи сутурӣ ба мардумӣ нашӯй

چون ز ستوری به مردمی نشوی

эй писар , ва аз харии буруни нчлӣ

ای پسر، و از خری برون نچلی

Омма сутураст ва фонӣаст сутур

عامه ستور است و فانی است ستور

эй ки хирадманд мардумаст азалӣ

ای که خردمند مردم است ازلی

Бод надорад хатар ба пеши ҷабал

باد ندارد خطر به پیش جبل

Эшон боданд ва ту мисли ҷабалӣ

ایشان بادند و تو مثل جبلی

Мейргар аз молу малик бо сиқл аст

میر گر از مال و ملک با ثقل است

Ту зи камолу зи илм бо сиқлӣ

تو ز کمال و ز علم با ثقلی