Осоишат набинам эй чархи осёӣӣ

آسایشت نبینم ای چرخ آسیائی

Худ суда менагардӣ моро ҳамеи бсоӣӣ

خود سوده می‌نگردی ما را همی بسائی

Моро ҳамеи фиребади гашти дамодами ту

ما را همی فریبد گشت دمادم تو

Ман дар ту чун бпоимгар ту ҳамеи нпоӣӣ ?

من در تو چون بپایم گر تو همی نپائی؟

Бас бевафоу Меҳрӣ каз дӯстони икдл

بس بی‌وفا و مهری کز دوستان یکدل

Нури ҷамолу равнақи хуши хуши ҳамеи рбоӣӣ

نور جمال و رونق خوش خوش همی ربائی

Ҳар кӯ ҳамят ҷӯяд ту зу ҳамеи гурезӣ

هر کو همیت جوید تو زو همی گریزی

Инаст расми зиштӣу осор бе вФоӣӣ

این است رسم زشتی و آثار بی‌وفائی

Бисёр гашти даврат то мард бе тафаккур

بسیار گشت دورت تا مرد بی‌تفکر

Гуяд ҳамеи қадӣмӣ беҳаду мнтҳоӣӣ

گوید همی قدیمی بی‌حد و منتهائی

Айём бар ду қисмаст ояндау гузашта

ایام بر دو قسم است آینده و گذشته

Ваонро ба вақт ҳозир бошад азин ҷдоӣӣ

وان را به وقت حاضر باشد ازین جدائی

Пас ту ба вақти ҳозири наздики марди доно

پس تو به وقت حاضر نزدیک مرد دانا

Зон рафтаи антҳоӣии зи ояндаи абтдоӣӣ

زان رفته انتهائی ز آینده ابتدائی

Пас ту ки рӯзгорат бо авваласту охир

پس تو که روزگارت با اول است و آخر

Ҳарчанд дайри Монии мирандаи ҳамчуи моӣӣ

هرچند دیر مانی میرنده همچو مائی

Ваонро ки бе бсорти ёФаҳи ҳаме дар ояд

وان را که بی‌بصارت یافه همی در آید

Бар муҳаддисяти баси бод аз гаштанати гўоӣӣ

بر محدثیت بس باد از گشتنت گوائی

Ҳаргиз қадим бошад ҷунбада маконе ?

هرگز قدیم باشد جنبدهٔ مکانی؟

Зини қавл май бихандади шаҳрӣу рўстоӣӣ

زین قول می‌بخندد شهری و روستائی

Пургирди боғ ва бе бар шоху хлндаҳи хорӣ

پرگرد باغ و بی‌بر شاخ و خلنده خاری

Торики чоҳу нохуши зишту дурушти ҷоӣӣ

تاریک چاه و ناخوش زشت و درشت جائی

Ҷузи зоди сохтанро аз баҳри роҳи уқбо

جز زاد ساختن را از بهر راه عقبی

Ҳушёру пеши байнро ҳаргизи бакори ноӣӣ

هشیار و پیش‌بین را هرگز بکار نائی

Онро ки дасту рӯят чун дӯстон бабўсад

آن را که دست و رویت چون دوستان ببوسد

Чун гург рӯйу дасташи бшхорӣу бхоӣӣ

چون گرگ روی و دستش بشخاری و بخائی

Сайёд бе муҳобои ҳаргиз чу ту надидам

صیاد بی‌محابا هرگز چو تو ندیدم

Ғаддори гандаи перии пари макр ва бо рўоӣӣ

غدار گنده‌پیری پر مکر و با روائی

Ҳаркаси пас ту ояд аз макри вази мроӣӣ

هرکس پس تو آید از مکر وز مرائی

Гўӣӣ ки ман ту роом чунон ки ту мроӣӣ

گوئی که من تو رااَم چونان که تو مرائی

эй дода дил ба дунё , аз пеш ва пас нигаҳ кун

ای داده دل به دنیا، از پیش و پس نگه کن

Бандяш то чаҳ кардӣ бингар ки то кҷоӣӣ

بندیش تا چه کردی بنگر که تا کجائی

Аз баси хатоу зулати нохубҳо ки кардӣ

از بس خطا و زلت ناخوب‌ها که کردی

Дар чнгли уқобӣ дар коми аждҳоӣӣ

در چنگل عقابی در کام اژدهائی

Гар ҳуши ёри дории имрӯз боядат ҷуст

گر هوش یار داری امروز بایدت جست

эй ҳӯшёри мардум , зини аждаҳои рҳоӣӣ

ای هوشیار مردم، زین اژدها رهائی

Зини аждаҳои песаи натавонадат раҳондан

زین اژدهای پیسه نتواندت رهاندن

эй пари хатоу зулат , ҷузи раҳмати хдоӣӣ

ای پر خطا و زلت، جز رحمت خدائی

Бо хештан биандеш , эй дӯст , то бадоне

با خویشتن بیندیش، ای دوست، تا بدانی

Каз феъли хеш ҳар бад ҳар зиштро сзоӣӣ

کز فعل خویش هر بد هر زشت را سزائی

Рафтанди ҳмрҳонт манишин бисоз тӯша

رفتند همرهانت منشین بساز توشه

Мари маъдани бақоро зини манзили Фноӣӣ

مر معدن بقا را زین منزل فنائی

Ҷузи хоб ва хур набинам карт , магари сутурӣ ?

جز خواب و خور نبینم کارت، مگر ستوری؟

Бар сирати сутуронгар мардумии чроӣӣ ?

بر سیرت ستوران گر مردمی چرائی؟

Баси солҳо баромад то ту ҳамеи бпўӣӣ

بس سال‌ها برآمد تا تو همی بپوئی

Зини пўии пўии ҳосили пурранҷу дарди поӣӣ

زین پوی پوی حاصل پررنج و درد پائی

Мар ҳар киро бинӣ ё ҳар куҷои нишинӣ

مر هرکه را ببینی یا هر کجا نشینی

Гоҳе зи дарди нолӣ гоҳе з бе нўоӣӣ

گاهی ز درد نالی گاهی ز بی‌نوائی

Кишти худоӣ будӣ акнӯн ту зарди гаштӣ

کِشت خدای بودی اکنون تو زرد گشتی

Гоҳ дрўдн омад беҳуда чун дроӣӣ ?

گاه درودن آمد بیهوده چون درائی؟

Гар ту зи баҳри хизмат рафтан ба пеши мейрон

گر تو ز بهر خدمت رفتن به پیش میران

Андари ғами қбоӣии ту аз дар қФоӣӣ

اندر غم قبائی تو از در قفائی

Аз бас ки бар ту бигузашт ин Осиёи гетӣ

از بس که بر تو بگذشت این آسیای گیتی

Чун марди осиёбони пари гирди осёӣӣ

چون مرد آسیابان پر گرد آسیائی

Акнӯн ки аз ту бнҳФти он бути рухи задуда

اکنون که از تو بنهفت آن بت رخ زدوده

Он ба ки меҳр ӯро аз дили фурӯи здоӣӣ

آن به که مهر او را از دل فرو زدائی

Тарсам ба дили фурушад аз сарати он сиёҳӣ

ترسم به دل فروشد از سرْت آن سیاهی

Вази дил ба сари баромад зон бими рўшноӣӣ

وز دل به سر برآمد زان بیم روشنائی

Варна ба кори дунё чун ҷилд ва сахт кӯшӣ

ورنه به کار دنیا چون جلد و سخت کوشی

Вонгаҳ ба кори дайн дар бе туашу сусти роӣӣ

وانگه به کار دین در بی‌توش و سست رائی

Чандин чаро хиромии оростаи бгшӣ

چندین چرا خرامی آراسته بگشی

Дар ҷбаҳи баҳоигар нестии баҳоӣ ?

در جبهٔ بهائی گر نیستی بهائی؟

Тани зери зебу зинати ҷон беҷамолу равнақ

تن زیر زیب و زینت جان بی‌جمال و رونق

Бо сӯрати риҷолӣ бар сирати нсоӣӣ

با صورت رجالی بر سیرت نسائی

Товус хостандат май офарид аз аввал

طاووس خواستندت می‌آفرید از اول

Товуси мардумии ту айдун ҳамеи нмоӣӣ

طاووس مردمی تو ایدون همی نمائی

Аз дӯстии дунёи бандаи амиру шоҳӣ

از دوستی دنیا بنده‌ی امیر و شاهی

Вази орзӯии мураккаби хамида чун ҳноӣӣ

وز آرزوی مرکب خمّیده چون حنائی

Кӣ бозгашти хоҳии зии холиқ , эй бародар

کی بازگشت خواهی زی خالق، ای برادر

Онгаҳ ки низ хизмати махлуқро ншоӣӣ ?

آنگه که نیز خدمت مخلوق را نشائی؟

Гар тавба кард хоҳӣ зон пеш бояд ин кор

گر توبه کرد خواهی زان پیش باید این کار

Каз танат боз хоҳанд ин гавҳари ътоӣӣ

کز تنت باز خواهند این گوهر عطائی

Чун низ ҳеҷ тоқат бар карданат намонад

چون نیز هیچ طاقت بر کردنت نماند

Онгоҳ кард хоҳии парҳезу порсоӣӣ

آنگاه کرد خواهی پرهیز و پارسائی

Гар ҳиммати ту инаст , эй бетамиз , пас ту

گر همت تو این است، ای بی‌تمیز، پس تو

Бо кирдигори олам дар макру кимёӣӣ

با کردگار عالم در مکر و کیمیائی

Вари сӯии ту савобаст ин кори сӯии доно

ور سوی تو صواب است این کار سوی دانا

Валлоҳ ки бар хтоӣии ҳқо ки бар хтоӣӣ

والله که بر خطائی حقا که بر خطائی

Чун ошноат бошад Иблиси макри пеша

چون آشنات باشد ابلیس مکرپیشه

Бо зарқу макри ёбии ночораи ошноӣӣ

با زرق و مکر یابی ناچاره آشنائی

Нашигифт агар надонад ҷузи макри халқи аирок

نشگفت اگر نداند جز مکر خلق ایراک

Чизе намонад ҷузи ном аз дайни мстФоӣӣ

چیزی نماند جز نام از دین مصطفائی

Даҷолро набинӣ бар уммати Муҳамад

دجال را نبینی بر امت محمد

Густарда дар хуросони султону подшоӣӣ ?

گسترده در خراسان سلطان و پادشائی؟

Ёронаши ташна яксару зи дӯстӣ ӣ раёсат

یارانش تشنه یکسر وز دوستی‌ی ریاست

Ҳаряки ҳаме ба ҳиялат даъвӣ кунад сқоӣӣ

هریک همی به حیلت دعوی کند سقائی

Бозори зуҳди косад , сӯқи Фсўқи роиҷ

بازار زهد کاسد، سوق فسوق رایج

Афганда хори дониш , гашта равони мроӣӣ

افگنده خوار دانش، گشته روان مرائی

Таркон ба пеши мардони зини пеш дар хуросон

ترکان به پیش مردان زین پیش در خراسان

Буданд хору оҷиз ҳамчун занони сроӣӣ

بودند خوار و عاجز همچون زنان سرائی

Имрӯз шарм ноед озодаи зодагон ро

امروز شرم ناید آزاده زادگان را

Кардан ба пеши таркони пушт аз тамаъи дўтоӣӣ

کردن به پیش ترکان پشت از طمع دوتائی؟

Оби тамаъ ббрдаҳаст аз халқи шарм ёрб

آب طمع ببرده‌ست از خلق، شرم یارب

Моро тӯии нигаҳбони зини офати смоӣӣ

ما را تویی نگهبان زین آفت سمائی

Ту шеърҳои ҳуҷҷат бар хештан ба ҳуҷҷат

تو شعرهای حجت بر خویشتن به حجت

Бархон агар куҳани гашт он гуфта ксоӣӣ

برخوان اگر کهن گشت آن گفتهٔ کسائی