Ин куҳани гетии бабрад аз тозаи фарзандони ӯй

این کهن گیتی ببرد از تازه فرزندان اوی

Мо куҳан гаштем ва ӯ нави инат зебои ҷодӯӣ !

ما کهن گشتیم و او نو اینت زیبا جادوی!

Модарӣ дидӣ ки фарзандаш куҳан гардад ҳгрз

مادری دیدی که فرزندش کهن گردد هگرز

Чун куҳани модарашро бисёр боз ояд навай ?

چون کهن مادرش را بسیار باز آید نوی؟

Ҳаркиро нави гашти модар ӯ куҳан гардад , балӣ

هرکه را نو گشت مادر او کهن گردد، بلی

Ҳамчунин ояд ба маъкӯс аз қиёси мстўӣ

همچنین آید به معکوس از قیاس مستوی

Кӣ шӯии ғарраи бад-ӣни рангини музаввари ҷома ҳоаш

کی شوی غره بدین رنگین مزور جامه‌هاش

Чун зи феъли зишти ин бади гандаи пери огаҳи шӯй ?

چون ز فعل زشت این بد گنده پیر آگه شوی؟

Кдхдоӣӣ кард натавонӣ бар ин нокаси арӯс

کدخدائی کرد نتوانی بر این ناکس عروس

Зонка касро номдаҳаст аз халқи азуи кадбонуӣ

زانکه کس را نامده است از خلق ازو کدبانوی

То нахоняш ӯ ба сад лоба ҳаме хонд ту ро

تا نخوانیش او به صد لابه همی خواند تو را

Рост чун рафтӣ пас ӯ пешати оради бдхўӣ

راست چون رفتی پس او پیشت آرد بدخوی

Аждҳоӣӣ пеша дорад рӯзу шаб бо оқилон

اژدهائی پیشه دارد روز و شب با عاقلان

Боз бо ҷҳоли пешаи ши гурбагӣу росуӣ

باز با جهال پیشه‌ش گربگی و راسوی

Ҳол ӯ чун ранг буқаламун набошад як ниҳод

حال او چون رنگ بوقلمون نباشد یک نهاد

Гоҳ ёр туасту гуҳи душман чу теғи ҳиндӯӣ

گاه یار توست و گه دشمن چو تیغ هندوی

Соя туаст ин ҷаҳони доими давон дар пеши ту

سایهٔ توست این جهان دایم دوان در پیش تو

Дар наёбади сояро кас , бар пеш то кӣ дуӣ ?

در نیابد سایه را کس، بر پیش تا کی دوی؟

Бар умеди онкии туркии мари туро хизмат кунад

بر امید آنکه ترکی مر تو را خدمت کند

Бандаи хонӣу хоки зери пои ипғўӣ

بندهٔ خانی و خاک زیر پای یپغوی

эй куҳани гетӣ куҳан карда туро , чун биҳшӣ

ای کهن گیتی کهن کرده تو را، چون بیهشی

Бар замони тозагӣ ва бар навай то кӣ навай ?

بر زمان تازگی و بر نوی تا کی نوی؟

Ончии зери рӯз ва шаб бошад набошад як ниҳод

آنچه زیر روز و شب باشد نباشد یک نهاد

Роҳ аз ӣнҷои гум шудааст , эй оқилон , бар монавӣ

راه از اینجا گم شده‌است، ای عاقلان، بر مانوی

Чун гумон ояд ки гаштааст ӯ ягонаи мари ту ро

چون گمان آید که گشته است او یگانه مر تو را

Онгаҳе боядат тарсидан ки пеши оради дуӣ

آنگهی بایدت ترسیدن که پیش آرد دوی

Гар ҳамеи доне ба ҳақи онро ки ҳаргиз нағунуд

گر همی دانی به حق آن را که هرگز نغنود

Гашти воҷиб бар ту кандар тоъат ӯ нғнўӣ

گشت واجب بر تو کاندر طاعت او نغنوی

Роҳи тоъати гиру гӯши ҳуши сӯии илми дор

راه طاعت گیر و گوش هوش سوی علم دار

Чанд дории гӯши сӯй нӯш хӯрду роҳўӣ ?

چند داری گوش سوی نوش خورد و راهوی؟

эй ҳунари пеша , ба дайни андар ҳамеша пеша кун

ای هنر پیشه، به دین اندر همیشه پیشه کن

Некӯӣ , то некӯии ёбии ҷазои некӯӣ

نیکوی، تا نیکوی یابی جزای نیکوی

Шоди гардӣ чун ҳадис аз дод нўшрўон кунанд

شاد گردی چون حدیث از داد نوشروان کنند

Додгар бош ва ҳақиқат кун ки нўшрўони тӯй

دادگر باش و حقیقت کن که نوشروان توی

Гар ҳамеи хоҳӣ ки никўгўӣ бошӣ гӯши дор

گر همی خواهی که نیکوگوی باشی گوش‌دار

Кӣ туоне гуфт некӯ то нахустин нашнавӣ ?

کی توانی گفت نیکو تا نخستین نشنوی؟

Ҳар ки ӯ пеши хирадмандон ба зону номдаҳ аст

هر که او پیش خردمندان به زانو نامده است

Бар хирадмандон нишоед карданаши ҳам зонуӣ

بر خردمندان نشاید کردنش هم زانوی

Дил қавӣ бошад чу доман пок бошад мард ро

دل قوی باشد چو دامن پاک باشد مرد را

Эминӣ , эмин , чу шуд доманати поку дили қавӣ

ایمنی، ایمن، چو شد دامنت پاک و دل قوی

Неки хуи гаштӣ чу кӯтаҳ кардӣ аз ҳар каси тамаъ

نیک خو گشتی چو کوته کردی از هر کس طمع

Пеши рӯи гаштӣ чу кардӣ оқилонро пас рӯй

پیش رو گشتی چو کردی عاقلان را پس روی

Киштманд туаст Амри ту ба ғифлати барзигар

کشتمند توست عمرو تو به غفلت برزگر

Ҳарчӣ киштӣ бегумон , имрӯз , фардои бдрўӣ

هرچه کشتی بی‌گمان، امروز، فردا بدروی

Гандумат бояд шудан то дар хури мардуми шӯй

گندمت باید شدن تا در خور مردم شوی

Кӣ хӯрд ҷузи хари туро то ту ба сардӣ чун ҷӯй ?

کی خورد جز خر تو را تا تو به سردی چون جوی؟

Нест мардуми ҷуз ки аҳли дайни ҳақи эзадӣ

نیست مردم جز که اهل دین حق ایزدی

Ту аз аҳли дайн ба нодонӣ шудаи сетии мунзавӣ

تو از اهل دین به نادانی شده‌ستی منزوی

Аз пас шерон наёрӣ рафтан аз баси бади дилӣ

از پس شیران نیاری رفتن از بس بد دلی

Аз пас шерон бирав , бигзор хуии оҳӯӣ

از پس شیران برو، بگذار خوی آهوی

Табъи хурмогир то мардум ба ту рағбат кунанд

طبع خرماگیر تا مردم به تو رغبت کنند

Кӣ хӯрд мардуми туро то бемаза чун мозўӣ ?

کی خورد مردم تو را تا بی‌مزه چون مازوی؟

То нёмўзӣ , агар паҳлу нахоҳӣ хаста кард ,

تا نیاموزی، اگر پهلو نخواهی خسته کرد،

Бо хирадмандон нишоед ҷустанат ҳам паҳлавӣ

با خردمندان نشاید جستنت هم پهلوی

Зонка санги гирдро ҳар чанд чун лўлў буд

زانکه سنگ گرد را هر چند چون لولو بود

Гараш нашиносӣ ту бшносдши марди лўлўӣ

گرش نشناسی تو بشناسدش مرد لولوی

Хештанро зи аҳли байти Мустафои гардон ба дайн

خویشتن را ز اهل بیت مصطفی گردان به دین

Дил макун машғӯл агар бо динӣ , аз бе гесуӣ

دل مکن مشغول اگر با دینی، از بی گیسوی

Қиссаи салмони шунӯдаи сетӣу қавли Мустафо

قصهٔ سلمان شنوده‌ستی و قول مصطفی

Кӯ аз аҳли албит чун шуд бо забони паҳлавӣ

کو از اهل‌البیت چون شد با زبان پهلوی

Гар биомузӣ ба гардун бар расонии фарқи хеш

گر بیاموزی به گردون بر رسانی فرق خویش

Гарчи бо банди гарону андари ин тории гӯй

گرچه با بند گران و اندر این تاری گوی

Суст кардат ҷаҳлу бади дил то наёрад ҷонати ҳеҷ

سست کردت جهل و بد دل تا نیارد جانت هیچ

Гирди мардон ба неруи гаштан аз бе неруӣ

گرد مردان به نیرو گشتن از بی‌نیروی

Доруат илмаст , илми ҳақ ба сӯии ман , валек

داروت علم است، علم حق به سوی من، ولیک

Ту гурезандау рамандаи рӯзу шаби зини доруӣ

تو گریزنده و رمنده روز و شب زین داروی

Ҳар ки буии доруӣ ман ёбад аз ту бе гумон

هر که بوی داروی من یابد از تو بی‌گمان

Гуядат ту бар тариқи носрбни хусравӣ

گویدت تو بر طریق ناصربن خسروی

Шеъри ҳуҷҷат боядат хондани ҳаме ?герат орзӯаст

شعر حجت بایدت خواندن همی گرت آرزوست

Назми хубу вазни ъзбу лафзи хушу маънавӣ

نظم خوب و وزن عذب و لفظ خوش و معنوی