Омаду пайғоми ҳуҷҷати гӯши дор эй носибӣ

آمد و پیغام حجت گوش‌دار ای ناصبی

Посухаши даҳгар туоне , сари мхор , эй носибӣ ?

پاسخش ده گر توانی، سر مخار، ای ناصبی؟

Ҳарчӣ гўӣии нағзи ҳуҷҷати гӯй , лекини қавли нағз

هرچه گوئی نغز حجت گوی، لیکن قول نغز

Кӣ падед ояд зи мағзи пурбухор , эй носибӣ ?

کی پدید آید ز مغز پربخار، ای ناصبی؟

Илми номавзӣу лшкрсозӣ аз ғавғои ҳаме

علم ناموزی و لشکرسازی از غوغا همی

Чун чунинӣ беФсору бодсор , эй носибӣ

چون چنینی بی‌فسار و بادسار، ای ناصبی

Чанд фахри ореи бад-ӣн бисёре ҷҳоли ом

چند فخر آری بدین بسیاری جهال عام

Нестат ин фахр , нангаст ину ор , эй носибӣ

نیستت این فخر، ننگ است این و عار، ای ناصبی

Ҳамчунон каз сад ҳазорон хори як хурмо ба аст

همچنان کز صد هزاران خار یک خرما به است

Низ як доно ба аз нодони ҳазор , эй носибӣ

نیز یک دانا به از نادان هزار، ای ناصبی

Чашми дил ҳар чанд кўрстт ба чашм дил бибин

چشم دل هر چند کورستت به چشم دل ببین

Бар дарахтон беш ва каму баргу бор , эй носибӣ ?

بر درختان بیش و کم و برگ و بار، ای ناصبی؟

Умматии мари бўҳниФаҳу шофииро , аз расӯл

امتی مر بوحنیفه و شافعی را، از رسول

Шарм ноед мари туро зини зишти кор , эй носибӣ ?

شرم ناید مر تو را زین زشت کار، ای ناصبی؟

. . .

...

Мустафо бар гардану андари канор , эй носибӣ

مصطفی بر گردن و اندر کنار، ای ناصبی

БўҳниФаҳу шофииро бар ҳусайн ва бар ҳасан

بوحنیفه و شافعی را بر حسین و بر حسن

Чун гузидӣ ҳамчу бар шукри шхор , эй носибӣ ?

چون گزیدی همچو بر شکر شخار، ای ناصبی؟

Нури яздон аз Муҳамади вази алӣ авлод ӯст

نور یزدان از محمد وز علی اولاد اوست

Ту бурунӣ бо имомати зини қатор , эй носибӣ

تو برونی با امامت زین قطار، ای ناصبی

Чун ннозми баҳри домоду васӣу авлод ӯ

چون ننازم بهر داماد و وصی و اولاد او

Гар бинозӣ ту ба ёру пеши кор , эй носибӣ ?

گر بنازی تو به یار و پیش‌کار، ای ناصبی؟

Нест ҷузи баҳри Абубакру умр бо ман ту ро

نیست جز بهر ابوبکر و عمر با من تو را

На лҷоҷ ва на марӣ на хори хор , эй носибӣ

نه لجاج و نه مری نه خار خار، ای ناصبی

Гар мароишонро ту ҳаряки ёр пайғамбар наҳй

گر مرایشان را تو هریک یار پیغمبر نهی

Ман нагӯям ҷуз ки ҳақу ошкор , эй носибӣ

من نگویم جز که حق و آشکار، ای ناصبی

. . .

...

Ҳамчу ӯ ҳар як расӯли кирдигор , эй носибӣ

همچو او هر یک رسول کردگار، ای ناصبی

Гарчи андари риштаи дарии кашандаш кӣ буд

گرچه اندر رشتهٔ دری کشندش کی بود

Санги ҳаргизи ёр дар шоҳвор , эй носибӣ ?

سنگ هرگز یار در شاهوار، ای ناصبی؟

Гарчи бар девор ва бар дар сӯрат мардум кунанд

گرچه بر دیوار و بر در صورت مردم کنند

Ёр мардум бошад он никўнгор , эй носибӣ ?

یار مردم باشد آن نیکونگار، ای ناصبی؟

Вари ҳадиси ғор гўӣӣ нест ин афзал ва на фахр

ور حدیث غار گوئی نیست این افضل و نه فخر

Ҳуҷҷатовар пеши ман чрбк меар , эй носибӣ

حجت‌آور پیش من چربک میار، ای ناصبی

. . . Онкии пайғамбар ба зери соқи арш

... آنکه پیغمبر به زیر ساق عرش

Аз шараф шуд на з хуфтан шуд ба ғор , эй носибӣ

از شرف شد نه ز خفتن شد به غار، ای ناصبی

Зии тугар ёрон чаҳоранд , аз раҳи дайни сӯии ман

زی تو گر یاران چهارند، از ره دین سوی من

Нест ҷузи ҳайдари имомӣ на се ёр , эй носибӣ

نیست جز حیدر امامی نه سه یار، ای ناصبی

Зонка мо ҳарчанд девораст мзгтро чаҳор

زانکه ما هرچند دیوار است مزگت را چهار

Қиблаи як девор дорем аз чаҳор , эй носибӣ

قبله یک دیوار داریم از چهار، ای ناصبی

Аз пас пайғамбар он бошад Халифаи кӯ буд

از پس پیغمبر آن باشد خلیفه کو بود

Ҳам муборизи ҳам ба илми андари савор , эй носибӣ

هم مبارز هم به علم اندر سوار، ای ناصبی

Аз алии илму шуҷоати сӯии уммат зоҳир аст

از علی علم و شجاعت سوی امت ظاهر است

Равшану маърӯфу пайдо чун наҳор , эй носибӣ

روشن و معروف و پیدا چون نهار، ای ناصبی

Зери бори ҷаҳли мондаи сетии азирои мари ту ро

زیر بار جهل مانده‌ستی ازیرا مر تو را

Дар Мадинаи илм ва ҳикмат нест бор , эй носибӣ

در مدینهٔ علم و حکمت نیست بار، ای ناصبی

Аз алӣ мушкил намонад андари китоби ҳақи маро

از علی مشکل نماند اندر کتاب حق مرا

Илми бўбкру умри пеши ман ор , эй носибӣ

علم بوبکر و عمر پیش من آر، ای ناصبی

Ман зи дайн дар зери бору борвари хурмои бенам

من ز دین در زیر بار و بارور خرما بنم

Ту ба зери бедӣ ва бе бар чанор , эй носибӣ

تو به زیر بیدی و بی‌بر چنار، ای ناصبی

Рози эзад бо Муҳамад буду ҷуз ҳайдар набӯд

راز ایزد با محمد بود و جز حیدر نبود

Мари Муҳамадро зи уммати роздор , эй носибӣ

مر محمد را ز امت رازدار، ای ناصبی

Гар зи пайғамбар ба ҷузи фарзанди ҳайдар кас намонад

گر ز پیغمبر به جز فرزند حیدر کس نماند

То қиёмати роздору ёдгор , эй носибӣ

تا قیامت رازدار و یادگار، ای ناصبی

эй дариғо чунки номади сӯии бўбкру умр

ای دریغا چونکه نامد سوی بوبکر و عمر

Зосмони самсоми тезу зулфиқор , эй носибӣ ?

زاسمان صمصام تیز و ذوالفقار، ای ناصبی؟

Рӯзи хайбар чунки бўбкру умри он дар накунад

روز خیبر چونکه بوبکر و عمر آن در نکند

То алӣ кунад он қавӣ дар зон ҳисор , эй носибӣ ?

تا علی کند آن قوی در زان حصار، ای ناصبی؟

Умр ва бен мъдии крбро . . . Рӯзи ҳарб

عمر و بن معدی کرب را ... روز حرب

Пеши пайғамбари гурез аз корзор , эй носибӣ

پیش پیغمبر گریز از کارزار، ای ناصبی

Аз паямбари хайбариро хати озодӣ ки дод

از پیمبر خیبری را خط آزادی که داد

Ҷузи алии кӯи бади вазиру ҳӯшёр , эй носибӣ ?

جز علی کو بد وزیر و هوشیار، ای ناصبی؟

Фахр бар дигари ҷуҳудони хайбариро хат ӯст

فخر بر دیگر جهودان خیبری را خط اوست

Бингар онкгар надории устувор , эй носибӣ

بنگر آنک گر نداری استوار، ای ناصبی

Чун гурезӣ аз алии кӯи шери дайн эзад аст

چون گریزی از علی کو شیر دین ایزد است

Гар нагашта сетӣ ба дайни андари ҳмор , эй носибӣ ?

گر نگشته‌ستی به دین‌اندر حمار، ای ناصبی؟

Чун падед омад ба хандақи барқи теғи зулфиқор

چون پدید آمد به خندق برق تیغ ذوالفقار

Гашт рӯй умр ва антар лолаи зор , эй носибӣ

گشت روی عمر و عنتر لاله‌زار، ای ناصبی

Ҳар ки мардаст аз ҷаҳони дил бо алӣ дорад , магар

هر که مرد است از جهان دل با علی دارد، مگر

Ту ки бо мардон набошӣ дар шумор , эй носибӣ

تو که با مردان نباشی در شمار،ای ناصبی

Ҳнчнон онгаҳ баровард аз сари кофари алӣ

هنچنان آنگه برآورد از سر کافر علی

Ман бар орм аз сарати гирду дамор , эй носибӣ

من بر آرم از سرت گرد و دمار،ای ناصبی

Шод чун гаштии брондндм ба қаҳр аз баҳри дайн

شاد چون گشتی براندندم به قهر از بهر دین

Аз зёъи хеш ва аз дору ъқор , эй носибӣ ?

از ضیاع خویش و از دار و عقار،ای ناصبی ؟

То қарори ман ба имгон аст медонам ки нест

تا قرار من به یمگان است می‌دانم که نیست

Ҷуз ба имгони илму ҳикматро қарор , эй носибӣ

جز به یمگان علم و حکمت را قرار،ای ناصبی

Зонка дар олам илм гашта ба ном онкӣ ӯст

زانکه در عالم علم گشته به نام آنکه اوست

Хозини илми худои комгор , эй носибӣ

خازن علم خدای کامگار،ای ناصبی

Онкӣ то ӯро ндонӣ май хурӣ ва май чрӣ

آنکه تا او را ندانی می‌خوری و می‌چری

Ту биҷой . . . Ар , эй носибӣ

تو بجای ... ار، ای ناصبی

Чун зи мшклҳоти пурсами уратат пайдо шавад

چون ز مشکلهات پرسم عورتت پیدا شود

Беазорӣ , беазорӣ , беазор , эй носибӣ

بی‌ازاری، بی‌ازاری ، بی‌ازار، ای ناصبی

Табъи хари дории ту , ҳикматро касе бар табъи ту

طبع خر داری تو، حکمت را کسی بر طبع تو

Басти натавонад ба сесад раши навор , эй носибӣ

بست نتواند به سیصد رش نوار، ای ناصبی

Чун бёӣии сӯии ман бо мазаи хрмоӣии ҳаме

چون بیائی سوی من با مزه خرمائی همی

Чанд бошӣ бемаза ҳамчун хиёр , эй носибӣ ?

چند باشی بی‌مزه همچون خیار، ای ناصبی؟

То қиёмат бар мукофоти фаъоли зишти ту

تا قیامت بر مکافات فعال زشت تو

Ин қасидаи баси туро аз ман нисор , эй носибӣ

این قصیده بس تو را از من نثار، ای ناصبی