Девӣаст ҷаҳони перу ғаддорӣ
دیوی است جهان پیر و غداری
Ки ш нест ба макру ҷодӯии ёрӣ
کهش نیست به مکر و جادوی یاری
Боғӣаст пар аз гули трии лекин
باغی است پر از گل طری لیکن
БнҳФтаҳ ба зер ҳар гулии хорӣ
بنهفته به زیر هر گلی خاری
Гар нест муроди хстни дастат
گر نیست مراد خستن دستت
Зин боғ басанд кун ба дидорӣ
زین باغ بسند کن به دیداری
Ин булъаҷабӣаст , хуш куҷо бошад
این بلعجبی است، خوش کجا باشد
Аз бозӣ ӯ магар ки нзорӣ
از بازی او مگر که نظاری
Зинҳор машав фитна бирав зеро
زنهار مشو فتنه برو زیرا
Ҳурӣаст зи давру хуби гуфторӣ
حوری است ز دور و خوبگفتاری
Бишикаст ҳазор бори паймонат
بشکست هزار بار پیمانت
Огаҳ нашудӣ зи хуй ӯ борӣ
آگه نشدی ز خوی او باری
Лекин чу ба дом хеш оварадат
لیکن چو به دام خویش آوردت
Гиреҳгӣаст ба феълу зишти кафторӣ
گرگی است به فعل و زشت کفتاری
Сад солат агар зи макр ӯ гӯям
صد سالت اگر ز مکر او گویم
Хонда нашавад хаттии зи тӯморӣ
خوانده نشود خطی ز طوماری
Рӯзу шаби бехи мо ҳамеи барад
روز و شب بیخ ما همیبرد
Ғмрӣ нармасту гӯли таррорӣ
غمری نرم است و گول طراری
Ҳар рӯзи яке либоси нави пӯшад
هر روز یکی لباس نو پوشد
Аз баҳри фиреби нави харидорӣ
از بهر فریب نو خریداری
Рӯзии сиқтии шикор ӯ бошад
روزی سقطی شکار او باشد
Рӯзии шоҳӣ ва ном бурдорӣ
روزی شاهی و نامبرداری
Фарқӣ накунад миёни неку бад
فرقی نکند میان نیک و بد
Мастӣ нашносад ӯ зи ҳушёрӣ
مستی نشناسد او ز هشیاری
Марӣаст казу касе нахоҳад раст
ماری است کزو کسی نخواهد رست
Аз халқи ҷаҳони бҷмлаҳи диёрӣ
از خلق جهان بهجمله دیّاری
Зини пеши ҷуз аз вафои озодон
زین پیش جز از وفای آزادان
Коряш набӯд на ббоўорӣ
کاریش نبود نه بیاواری
Мари туғрули таркмону чғрӣ ро
مر طغرل ترکمان و چغری را
Бо тахт набӯд ва бо маии корӣ
با تخت نبود و با مهی کاری
Устодаи бадӣ ба Бомиёни ширӣ
استاده بدی به بامیان شیری
Бинишаста ба ъз дар бшини шорӣ
بنشسته به عزّ در پشین شاری
Бар ҳар тарафӣ нишаста ҳушёрӣ
بر هر طرفی نشسته هشیاری
Густарда ба доду адли осорӣ
گسترده به داد و عدل آثاری
Аз феъли бади хасони ин уммат
از فعل بد خسان این امت
Ногоҳ чунин бхости оворӣ
ناگاه چنین بخاست آواری
Иблиси лъини бад-ӣни замини андар
ابلیس لعین بدین زمین اندر
Зрит хеш дид бисёре
ذریّت خویش دید بسیاری
Як чанд ба зоҳидӣ падед омад
یک چند به زاهدی پدید آمد
Бар сӯрати хуби тилсони дорӣ
بر صورت خوب طیلسانداری
Бикшод ба дайни дарун дар ҳиялат
بگشاد به دین درون در حیلت
Барсохт ба пеши хеши бозорӣ
برساخت به پیش خویش بازاری
Гуфто ки « агар касе ба сад даврон
گفتا که «اگر کسی به صد دوران
Бӯдааст ситамгарӣу ҷабборӣ
بوده است ستمگری و جباری
Чун гуфт ки лои илоҳи алои аллоҳ
چون گفت که لا اله الا الله
Ноидш ба рӯй ҳеҷ душворӣ »
نایدش به روی هیچ دشواری»
То ҳеҷ намонад азуи бад-ӣни фатво
تا هیچ نماند ازو بدین فتوی
Дар Балхи бадӣ ва на гунаҳи корӣ
در بلخ بدی و نه گنهکاری
Венаи халқи ҳама таба шуд ва бар зад
وین خلق همه تبه شد و برپزد
Ҳаркас ба дилаши зи куфри мсморӣ
هرکس به دلش ز کفر مسماری
Ҳар зишту ?хитои ту сӯии муфтӣ
هر زشت و خطای تو سوی مفتی
Хубасту раво чу дид динорӣ
خوب است و روا چو دید دیناری
Вари зоҳидӣ ва надодае ришват
ور زاهدی و ندادهای رشوت
Ёбяш дурусти ҳамчуи деворӣ
یابیش درست همچو دیواری
Гуяд ки « маро ба дард сар дорад
گوید که «مرا به درد سر دارد
Ҳар бехурдӣ ва ҳар сбксорӣ »
هر بیخردی و هر سبکساری»
Ва имрӯз ба меҳтарӣ бурун омад
و امروز به مهتری برون آمد
Бо дрқаҳу теғ чун стмгорӣ
با درقه و تیغ چون ستمگاری
Гуяд ки « набӯд мари хуросон ро
گوید که «نبود مر خراسان را
Зини пеш чу ман сиррӣу дасторӣ »
زین پیش چو من سری و دستاری»
Хотуну бг ва тагин шуда акнӯн
خاتون و بگ و تگین شده اکنون
Ҳар нокасу бандау парасторӣ
هر ناکس و بنده و پرستاری
Боғӣ буд ин ки ҳар дарахтӣ зу
باغی بود این که هر درختی زو
Ҳурӣ будӣу хуби кирдорӣ
حری بودی و خوبکرداری
Дар ҳар чаманӣ нишаста деҳқонӣ
در هر چمنی نشسته دهقانی
Ин чун саманӣ ва он чу гулнорӣ
این چون سمنی و آن چو گلناری
Пари тӯтӣу андалеби ашҷораш
پر طوطی و عندلیب اشجارش
Бе ҳеҷ балоу шӯру пайкорӣ
بیهیچ بلا و شور و پیکاری
Девӣ раҳ ёфт андари ин бустон
دیوی ره یافت اندر این بستان
Бади феълӣу римнӣу ғаддорӣ
بد فعلی و ریمنی و غداری
Бишикасту бикунади сарви озода
بشکست و بکند سرو آزاده
Бинишонад ба ҷой ӯ сапедорӣ
بنشاند به جای او سپیداری
Нанишаст азон сипас дар ин бустон
ننشست ازان سپس در این بستان
Ҷузи кргси мурдаи хор , тайёрӣ
جز کرگس مردهخوار، طیاری
Ваз шавамӣ ӯ ҳаме бурун ояд
وز شومی او همی برون آید
Аз шох ба ҷои барг ӯ Марӣ
از شاخ به جای برگ او ماری
Гаштанди раҳе ӯ зи нодонӣ
گشتند رهی او ز نادانی
Ҳар беҳунарӣ ва ҳар нигуни сорӣ
هر بیهنری و هر نگونساری
Иқрор ба бандагӣ ӯ дода
اقرار به بندگی او داده
Бе ҳеҷ ғамӣ ва ҳеҷ тиморӣ
بیهیچ غمی و هیچ تیماری
Ман гашта ҳазиматӣ ба имгон дар
من گشته هزیمتی به یمگان در
Бе ҳеҷ гунаҳ шуда ба зинҳорӣ
بیهیچ گنه شده به زنهاری
Чун деви бабради хону мон аз ман
چون دیو ببرد خان و مان از من
Ба зин ба ҷон наёфтам ғорӣ
به زین به جان نیافتم غاری
Мондааст чу ман дар ин замини ҳайрон
ماندهاست چو من در این زمین حیران
Ҳар зоҳиду обидӣу бндорӣ
هر زاهد و عابدی و بنداری
Бечора шавад ба дасти мисатон дар
بیچاره شود به دست مستان در
Ҳушёр агарчӣ ҳаст айёрӣ
هشیار اگرچه هست عیاری
Як ҳарф ҷавоб нашунӯд ҳаргиз
یک حرف جواب نشنود هرگز
Ҳарчанд ки гуфт масти харворӣ
هرچند که گفت مست خرواری
эй монда чу ман бад-ӣни замини андар
ای مانده چو من بدین زمین اندر
Бемор на ва мисли чу беморӣ
بیمار نه و مثل چو بیماری
Ҳарчанд ки хору ранҷае мангар
هرچند که خوار و رنجهای منگر
Зинҳор ба рӯй носазоворӣ
زنهار به روی ناسزاواری
Зуннор , агарчӣ қӣматӣ бошад ,
زنار، اگرچه قیمتی باشد،
Хираи камарии мада ба зуннорӣ
خیره کمری مده به زناری
Чун кори ҷаҳони чунин фарои шўбд
چون کار جهان چنین فرا شوبد
Сар бар кунад аз ҷаҳони ҷҳондорӣ
سر بر کند از جهان جهانداری
Чун дӯд баланд шуд ба ҳар ҳоле
چون دود بلند شد به هر حالی
Сар бар занад аз миён ӯ норай
سر بر زند از میان او ناری
Ин дев ҳазиматӣаст ӣнҷо дар
این دیو هزیمتی است اینجا در
Мангар ту бдонкаҳи сохт кочорӣ
منگر تو بدانکه ساخت کاچاری
Он хона ки анкабут барсозад
آن خانه که عنکبوت برسازد
То сайд магас кунад чу макорӣ
تا صید مگس کند چو مکاری
Пас зуд кунадаш сохтаи лекин
پس زود کندش ساخته لیکن
Гунҷишки бдрдӣ ба минқорӣ
گنجشک بدردی به منقاری
Гар боз ба дом ӯ дроўизд
گر باز به دام او درآویزد
Орӣ буд ону сҳмгни орӣ
عاری بود آن و سهمگن عاری
эй бози сипеду хӯрдаи кбгон ро
ای باز سپید و خورده کبگان را
Мурдор махӯр ба сони ноҳорӣ
مردار مخور به سان ناهاری
Биншин бе кори азонкаҳ бе корӣ
بنشین بی کار ازانکه بیکاری
Ба зонка кунӣ бихираи бигорӣ
به زانکه کنی بخیره بیگاری
Як сӯи каши сарати азин гшни лашкар
یک سو کش سرت ازین گشن لشکر
Беҳудаи Марви пас гшни сорӣ
بیهوده مرو پس گشن ساری
Ин хуби сухани бихира аз ҳуҷҷат
این خوب سخن بخیره از حجت
Ҳамвора мада ба ҳар сухани хорӣ
همواره مده به هر سخن خواری