Он қӯти ҷавонӣ ваон сӯрати биҳиштӣ
آن قوت جوانی وان صورت بهشتی
эй бе хиради тани ман аз даст чун биҳиштӣ ?
ای بیخرد تن من از دست چون بهشتی؟
То сӯратати накӯ буд афъол зишт кардӣ
تا صورتت نکو بود افعال زشت کردی
Пас феълро накӯ кун акнӯн ки зишти гаштӣ
پس فعل را نکو کن اکنون که زشت گشتی
Пуштии заъиф будат ин рӯзгор , чун дай
پشتی ضعیف بودت این روزگار، چون دی
Товуси вор будӣу имрӯзи хорпуштӣ
طاووسوار بودی و امروز خارپشتی
Гар ҷавҳарят будӣ бар рӯй хуби сӯрат
گر جوهریت بودی بر روی خوب صورت
Он некӯӣ нагаштӣ ҳаргизи бадал ба зиштӣ
آن نیکوی نگشتی هرگز بدل به زشتی
Вокнўн ки орият буд он некӯии ббрднд
واکنون که عاریت بود آن نیکوی ببردند
Аз дил бурун кун эй тан инандау дуруштӣ
از دل برون کن ای تن این انده و درشتی
Баҳрӣаст жарфи олами киштяши ҳайкали ту
بحری است ژرف عالم کشتیش هیکل تو
Умрат чу боду гардун чун бодбони киштӣ
عمرت چو باد و گردون چون بادبان کشتی
Ъторўори як чанд аз кибру нозу гшӣ
عطاروار یک چند از کبر و ناز و گشّی
Сунбул ба анбартар бар сари ҳамеи сириштӣ
سنبل به عنبر تر بر سر همی سرشتی
Вокнўн ки ресмони гашти он сунбулат ҳамоно
واکنون که ریسمان گشت آن سنبلت همانا
Ин зишти ресмонро бар дӯки марги раштӣ
این زشت ریسمان را بر دوک مرگ رشتی
эй ҷустаи даии зи дастати фардо ба дасти ту на
ای جسته دی ز دستت فردا به دست تو نه
Фардои дуруд бояд тухмӣ ки дяши киштӣ
فردا درود باید تخمی که دیش کشتی
Панҷоҳ сол рафтӣ аз гоҳўораҳ то гӯр
پنجاه سال رفتی از گاهواره تا گور
Бар нохушӣ буридӣ роҳии бад-ӣни шбштӣ
بر ناخوشی بریدی راهی بدین شبشتی
Роҳӣаст ин ки ҳамбар бошад дарав ба рафтан
راهی است این که همبر باشد درو به رفتن
Дарвеш бо тавонгар бо мзгтии кнштӣ
درویش با توانگر با مزگتی کنشتی
Лекини ду роҳ ояд пеши ин рўндгон ро
لیکن دو راه آید پیش این روندگان را
Конҷои ҷудои ббошд аз дӯзахии биҳиштӣ
کانجا جدا بباشد از دوزخی بهشتی
Дар меъдаи т оташ омад машғӯл шуд бадви дил
در معدهت آتش آمد مشغول شد بدو دل
То дайни бад-ӣни баҳона аз пеши брнўштӣ
تا دین بدین بهانه از پیش برنوشتی
Фитна шудӣ ва бедайн бар оташи ғарӣзӣ
فتنه شدی و بی دین بر آتش غریزی
Оташи парасти гаштӣ чун марди зрдҳштӣ
آتش پرست گشتی چون مرد زردهشتی
Кӯшиш ба ҳила омад бо хӯрданати баробар
کوشش به حیله آمد با خوردنت برابر
Бе ҳеҷ суд кардӣ зини шаҳри бргзштӣ
بیهیچ سود کردی زین شهر برگذشتی
Гўӣӣ ки ман надонам чизе ва бе гуноҳам
گوئی که من ندانم چیزی و بیگناهم
Низат гунаҳ чаҳ бояд чун хештан бикуштӣ ?
نیزت گنه چه باید چون خویشتن بکشتی؟
Бо иктнаҳи тани худ чун баси ҳамеи нёӣӣ
با یکتنه تن خود چون بس همی نیائی
Андари масофи мардон чаҳ марди ҳафт ва ҳаштӣ
اندر مصاف مردان چه مرد هفت و هشتی
Гар дар биҳишт бошад нодон бе тааббуд
گر در بهشت باشد نادان بیتعبد
Пас дар биҳишт бошад нахчиру гӯри даштӣ
پس در بهشت باشد نخچیر و گور دشتی
Чун гўрўори доим бар хӯрдани истодӣ
چون گوروار دایم بر خوردن ایستادی
эй зишти деви мардум дар хӯрд тири вхштӣ
ای زشت دیو مردم در خورد تیر و خشتی
эй ҳуҷҷати хуросон бонгат расед ҳарҷо
ای حجت خراسان بانگت رسید هرجا
Гўӣӣ каз осмон бар санги аўФтодаҳи таштӣ
گوئی کز آسمان بر سنگ اوفتاده طشتی