эй гашта савори ҷилд бар тозӣ
ای گشته سوار جلد بر تازی
Хари пеши савори илм чун тозӣ ?
خر پیش سوار علم چون تازی؟
Тозят зи баҳри илму дайн бояд
تازیت ز بهر علم و دین باید
Беилм якеаст розӣу тозӣ
بیعلم یکی است رازی و تازی
Гар тозӣу илмро ба дасти оре
گر تازی و علم را به دست آری
Шояд ки ба ҳардуи сари биФрозӣ
شاید که به هردو سر بیفرازی
Беилм ба даст ноед аз тозӣ
بیعلم به دست ناید از تازی
Ҷузи чокарӣу фусӯсу таннозӣ
جز چاکری و فسوس و طنازی
Нозати зи тариқи илми дайн бояд
نازت ز طریق علم دین باید
Нозаш чаҳ кунӣ ба шеъри Аҳвозӣ ?
نازش چه کنی به شعر اهوازی؟
эй бар раҳи бозии аўФтодаҳи бас
ای بر ره بازی اوفتاده بس
Як раҳи барраии азин раҳи бозӣ
یک ره برهی ازین ره بازی
Аз тоъати хуфтае ва бар бозӣ
از طاعت خفتهای و بر بازی
Чун боз ба абр бар ба парвозӣ
چون باز به ابر بر به پروازی
Бозӣаст замонаи баси рабоянда
بازی است زمانه بس رباینده
Бо бози замона чун кунӣ бозӣ
با باز زمانه چون کنی بازی
Бозии расанӣ на муътамад бошад
بازی رسنی نه معتمد باشد
Баси бугсалади ин расанат , Аё ғозӣ
بس بگسلد این رسنت، ایا غازی
эй деви давон чаро наме бинӣ
ای دیو دوان چرا نمیبینی
Аз ҷаҳли нишеби даҳр аз афрозӣ
از جهل نشیب دهر از افرازی
Тозандаи замон чу дев ме тозад
تازنده زمان چو دیو میتازد
Ту аз пас деви хира май тозӣ
تو از پس دیو خیره میتازی
Бозии зи каҷот мефароз ояд
بازی ز کجات میفراز آید
эй монда ба қаъри чоҳи сад бозӣ ?
ای مانده به قعر چاه صد بازی؟
Розӣаст бузурги зери чархи андар
رازی است بزرگ زیر چرخ اندر
Бе дайни ту на аҳли он чунон розӣ
بیدین تو نه اهل آن چنان رازی
Анбозоннди дайнат бо дунё
انبازانند دینت با دنیا
Чун бо тан туаст ҷон ба анбозӣ
چون با تن توست جان به انبازی
Дунё ба таг андараст дайнати кӯ ?
دنیا به تگ اندر است دینت کو؟
Бедайн ба ҷаҳон чаро ҳамеи нозӣ ?
بیدین به جهان چرا همی نازی؟
Ғарқа шудае ба баҳри дунё дар
غرقه شدهای به بحر دنیا در
ё ҳеҷ ҳаме ба дайн напардозӣ
یا هیچ همی به دین نپردازی
Бо ози ҳгрз дайн наёмизад
با آز هگرز دین نیامیزد
Ту рондаи зи дайн ба лашкари озӣ
تو رانده ز دین به لشکر آزی
Овози гулӯӣ бахт шавам озаст
آواز گلوی بخت شوم آزست
Ту фитна шуда барин ба овозӣ
تو فتنه شده برین به آوازی
Ғмзаст ҳар ончии т оз ме гуяд
غمز است هر آنچهت آز میگوید
Машну ба газоф аз ози ғаммозӣ
مشنو به گزاف از آز غمازی
Бо даҳр ки бо ту ҳила ҳо созад
با دهر که با تو حیلهها سازد
эй ғарра шуда чаро ҳамесозӣ ?
ای غره شده چرا همی سازی؟
Бингар ки ҷаҳонат ме бинҷомад
بنگر که جهانت میبینجامد
Ҳар рӯзи ту кори нав , чаҳ оғозӣ ?
هر روز تو کار نو، چه آغازی؟
Онро ки ти азу ҳаме расад хорӣ
آن را کهت ازو همی رسد خواری
эй хории дӯсти хира чаҳ навозӣ
ای خواریدوست خیره چه نوازی
эй бузу забуни тани зи баҳри тан
ای بز و زبون تن ز بهر تن
Ҳамвора чаро забуни бзозӣ
همواره چرا زبون بزازی
Ин ҷоҳилро ба буз чун пӯшӣ
این جاهل را به بز چون پوشی
Дар тоъату илми хеши нгдозӣ
در طاعت و علم خویش نگدازی
То кӣ буд ин баннои трозидн ?
تا کی بود این بنا طرازیدن؟
Чун хўобгаҳи қадими нтрозӣ ?
چون خوابگه قدیم نطرازی؟
эй ҳуҷҷат , коз хирад бошад
ای حجت، کاز خرد باشد
Ҳамвора ту зини бадал дар ин козӣ
همواره تو زین بدل در این کازی